WIE IS MIJN NAASTE?

Zaterdag 3 juni waren bijna 2000 jongens en meisjes bijeen op de jaarlijkse bondsdag van de —16 verenigingen. De bondsdag werd deze keer niet in een kerk gehouden zoals tot nu toe gebruikelijk was, maar in het Nederlands Congresgebouw in Den Haag.

Na het zingen van ps. 119 : 59 en 87 en het lezen van Lukas 10 : 25-37 (gelijkenis van de barmhartige Samaritaan) ging ds. J. Driessen voor in het gebed. Vervolgens sprak onze voorzitter een hartelijk welkomstwoord uit tot de jongelui, de leiders en leidsters, ds. R. Kattenberg, het havokoor van de „Driestar", mej. J. W. stellenden. v. d. Berg en verder alle genodigden en belangstellenden.

Voor wie ben ik naaste ?

Als thema voor zijn openingswoord koos ds. Driessen de woorden: „Voor wie ben ik naaste? " Een antwoord op de vraag: „Wie is mijn naaste? " kunnen we vinden in de gelijkenis van de barmhartige Samaritaan. In deze gelijkenis wil Jezus ons leren, wie onze naaste is, maar ook wat ware naastenliefde is, aldus ds. Driessen. Niemand kan hier buiten schot blijven.

De priester uit de gelijkenis hielp niet, omdat hij geen naastenliefde had. Hetzelfde gold voor de Leviet. Beiden gingen tegenover de gewonde man voorbij. De Samaritaan echter hielp op de goede manier: hij hielp echt uit medelijden. Hij hielp ook heel praktisch. Alleen de Samaritaan had z'n plicht gedaan.

Op de vraag van Jezus: „Wie dan van deze drie dunkt u de naaste geweest te zijn, desgenen die onder de moordenaars gevallen was? " moest de wetgeleerde bekennen: „Die barmhartigheid aan hem gedaan heeft" (Hij wil de naam Samaritaan niet noemen). Dan volgt het antwoord van de Heere: „Ga heen en doe gij desgelijks".

We zien in deze gelijkenis, dat de Heere het voorbeeld van een Samaritaan gebruikt, om duidelijk te maken, dat het niet belangrijk is uit welk land onze naaste komt. We zien ook, dat Jezus de vraag „Wie is mijn naaste? " omkeert in: „Voor wie ben ik naaste? ", of anders gezegd: „Wie wordt er door mij geholpen? "

De Heere zegt ook tegen ons: Ga heen, en doe gij desgelijks. Hij wil dat we met onze daden laten zien, dat we onze naaste liefhebben als onszelf. Moeilijk? Jazeker! Zelfs

onmogelijk! Maar het is te leren op de school van Jezus. Hij heeft volmaakt dit gebod gehouden; Hij is de vervuiler der wet. Hij is ook machtig om in ons hart de ware liefde te wekken tot God en de naaste.

Telegram, vertelling, koorzang-

Na dit openingswoord van ds. Driessen werd er, zoals gebruikelijk, een telegram gezonden aan de koningin, staande werd het Wilhelmus gezongen.

Mej. J. W. v. d. Berg verzorgde het volgende punt van het programma: een vertelling. Ook nu weer wist ze de jeugd enorm te boeien met haar verhaal, getiteld: „Gcrts overwinning".

Dit verhaal zal in de volgende Daniël opgenomen worden, zodat iedereen het nog eens na kan lezen.

Tijdens het zingen van ps. 84 : 3 en 6 werd er gekollekteerd ter bestrijding van de hoge onkosten. Het mooie bedrag van ƒ 1844, 89 werd opgehaald.

Na de samenzang konden we genieten van een zestal mooie liederen, die op een uitstekende wijze vertolkt werden door het havo-koor van de „Driestar" o.l.v. dhr. J. Doornebal.

Als soliste trad op Riet den Hertog.

Klankbeeld

Na de koorzang werd een klankbeeld vertoond met als titel: , , Ga heen en doe gij desgelijks." De dia's die ons een beeld gaven welke mensen onze hulp zoal nodig hebben, werden begeleid door een duidelijke tekst, en bijpassende muziek.

Hoeveel tijd besteden wij aan onze naasten: invaliden, bejaarden, eenzamen, Surinaamse kinderen die bij ons op school zitten? Via „Woord en Daad" kunnen we kinderen adopteren.

Deze vragen werden in het klankbeeld tot ons gericht.

Met dit klankbeeld waren we al weer bijna aan het slot van de bijeenkomst gekomen. Voordat ds. Driessen het dankwoord uitsprak maakte hij eerst de uitslag van de puzzelaktie in Daniël bekend: maar liefst 10 verenigingen zouden een prijs toegestuurd krijgen.

Vat Gij mijn hand

Ds. R. Kattenberg sprak in zijn slotwoord over: „Vat Gij mijn hand". Dit is een regel uit ps. 143, gemaakt door David, Het is een bede of God zijn hand wil vasthouden. Maar mag hij dat wel vragen? Durft hij niet teveel? vroeg de predikant uit Lelystad. Immers: David had zulke zondige handen. Aan zijn handen kleefde het bloed van Uria. Zijn handen ondertekenden het bevel tot de volkstelling. En toch kan en mag David dit vragen, omdat de Bijbel ook spreekt van andere handen: de bebloede, doorboorde handen van Jezus Christus.

Wij mensen hebben ons losgewrongen uit Gods hand, aldus ds. Kattenberg, net als kleine kinderen, die zich losrukken uit moeders hand. Maar uit de

Bijbel weten we, dat God toch nog met onze handen te maken wil hebben, met onze zondige handen. God wil die smerige handen hebben. Hij vraagt ernaar.

Daarom: kniel neer en vraag de Heere „Vat Gij mijn hand". Zonder dat vatten is er geen hoop voor ons. God heeft beloofd, dat tot aan het einde der wereld zondige handen gewassen kunnen worden. Dat is ontwijfelbaar.

We moeten altijd vragen of de Heere ons wil voorgaan. Dan kunnen we Hem en onze naaste dienen. Laat ons gebed zijn: „Leer mij o God van zaligheden, Mijn leven in Uw dienst besteden".

Na het zingen van deze slotpsalm, ging ds. Kattenberg voor in dankgebed.

We kunnen terugzien op een fijne bondsdag. We zijn dankbaar dat alles in goede orde mocht verlopen en dat er zo'n grote opkomst was. We hopen en bidden dat de Heere onze Jeugdbond wil gebruiken tot zegen en tot uitbreiding van Zijn Koninkrijk.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen