TARUKS REIS

Op de dag, nadat Salik en zijn mannen naar hun dorp teruggegaan zijn, begint Taruk te ontwaken. Het is net of hij een lange, diepe slaap doorgemaakt heeft. Hij is zich maar nauwelijks bewust van de wereld om hem heen; als hij aarzelend zijn ogen opslaat.

Langzaam dringt het tot hem door, dat hij in een vreemde houding op een soort draagbaar ligt, een draagbaar op poten. Ver beneden hem is de grond.

„Wat een vreemd huis is dit", denkt Taruk. „Het is zo groot en zo hoog. Nergens is er riet of gras te bespeuren.

Dan voelt Taruk pijn in zijn lichaam. Hij kreunt als hij probeert iets te gaan verliggen. Met een zachte snik zakt hij weer weg in zijn diepe slaap.

Taruk weet niet dat de mensen van het meerdorp veel aan hem denken, meer dan de mensen in zijn eigen dorp.

Telkens komt de verpleger even binnen kijken. Hij verzorgt de wonden op Taruks lichaam.

Gelukkig was de dokter op tijd gekomen. Met veel geduld had hij Taruk behandeld.

„Het is een kwestie van tijd", had de dokter gezegd, maar ik denk wel dat het weer goed komt.

Behalve de dokter en de verpleger zijn ook de mensen van het meerdorp met Taruk bezig. Ze doen dit slechts in gedachten, maar daarom toch niet minder ernstig.

Af en toe komt een groepje mannnen bijeen om te bidden. Ze vragen God of Taruk weer beter mag worden. En dat niet alleen. Ze vragen ook of het ongeluk, dat Taruk overkomen is, mee mag werken zodat de mensen van de bergen in aanraking zullen komen met de boodschap van God. Ze hebben wel gemerkt, dat hoofdman Salik nog weinig goeds over het evangelie wil horen. Als deze jongeman Taruk nu eens een middel zou zijn waardoor het woord van God het bergvolk bereikte ?

Deze vraag leeft in menig hart van de meerdorpbewoners!

Als Taruk weer zijn ogen opslaat, ziet hij de verpleger lopen. Even later staat de man dichtbij met de rug naar Taruk toe, stil.

„Dag", zegt Taruk zachtjes.

Verrast draait de verpleger zich om. „Taruk, jongen, wat fijn! Het gaat gelukkig goed met je. Je hebt een hele zware val gemaakt, maar God heeft jouw leven behouden."

Taruk sluit zijn ogen weer. Hij heeft nooit van „God" gehoord.

„Wat bedoel je? " vraagt hij dan. „God, die de hemel en de aarde gemaakt heeft, wilde niet, dat jij sterven zou, Taruk. Ik denk dat Hij een taak voor jou heeft. Misschien moet jij de mensen van jouw volk wel over hem vertellen. En over zijn zoon Jezus, die op deze wereld gekomen is om mensen te helpen. Om ze van hun eigen duisternis te leiden naar het licht."

Taruk begrijpt niet alles wat hem verteld wordt. Hij is nog zo moe dan slaapt hij weer.

In de vele dagen, die volgen, knapt Taruk goed op. Zijn jonge lichaam herstelt snel van de gevaarlijke wonden. Taruk begrijpt nu heel goed, dat hij in groot gevaar geweest is.

Langzamerhand wordt hem duidelijk, dat zijn wonderlijke reis naar het meer-

dorp deel uitmaakt van de zorg van God.

Taruk voert veel gesprekken, eerst met de verpleger en de dokter. Later, als hij weer voor het eerst aarzelende stappen zetten mag, ook met de mensen van het meerdorp.

Taruk hoort hen vertellen, hij maakt diensten mee in het kerkje bij het meer en hij ziet, hoe anders het leven hier is dan in zijn eigen dorp.

Als Taruk bijna weer de oude is, komt er een boodschap van Salik. Taruk moet zo snel als mogelijk is weer terugkomen naar zijn dorp. Zijn eigen mensen hebben hem nodig.

De oorlog is weer begonnen en er is iemand nodig, die de wonden verzorgt. Salik denkt, dat Taruk dat nu wel geleerd zal hebben.

En Taruk? Gaat hij direkt terug?

„Nee", zegt hij tegen de boodschappers. „Ik kom nog niet terug. Ik moet hier nog veel leren. Zèg Salik, dat ik later terugkom!"

De mannen kijken Taruk vreemd aan, maar vertrekken dan zonder verder nog iets te vragen.

Het gebeurt allemaal heel snel.

Taruk zegt verder ook niets meer en hij blijft achter bij de mensen van het meerdorp. Wel komt steeds een vraag in Taruks gedachten. Mijn mensen zullen toch niet denken, dat ik een lafaard geworden ben?

Taruk denkt hier nog verder over na, terwijl de mannen van zijn dorp de terugreis begonnen zijn......

(Slot volgt)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen