ARGENTINA ’78
wereldkampioenschappen voetbal, martelingen, honger en afgoderij
Een vreemde titel en daarbij nog een aantal woorden, waarbij je misschien niet direkt het verband met het opschrift boven dit artikeltje ontdekt? Dat zou kunnen! Er zijn vast wel jonge lezers van ons blad die nauwelijks op de hoogte zijn met het feit dat op donderdag 1 juni de wereldkampioenschappen voetbal in Argentinië gestart zijn. Ongetwijfeld zullen er echter ook heel wat jongeren zijn die hiervan wel op de hoogte zijn. Kranten, tijdschriften, de gesprekken op school en op je werk, de radio die op , , de bouw" afwisselend muziek en voetbalberichten doorgeeft, kortom: alles draait om 't voetbalfestijn.
Trouwe lezers van het R.D., een krant die nauwelijks aandacht aan deze gebeurtenis schenkt, kunnen zich niet voorstellen hoe andere dagbladen en tijdschriften op bijna religieuze wijze aandacht vragen voor de wereldkampioenschappen.
Superstar Johan Cruyff
’t Begon allemaal met de eerste berichten in de kranten over de deelname van het Nederlands elftal aan het wereldkampioenschap voetbal '78. Wie gaan er mee met de ploeg? En dan komen de verhalen los over Johan Cruyff, de Superstar. „Cruyffie", Nederlands voetbalheld, gaat niet mee? „We hebben gesmeekt, briefkaarten verzonden, onze kinderen vertederende tekeningen naar Barcelona laten sturen, maar er hielp geen lieve moedertje aan. Johan Cruyff gaat niet naar Argentinië". Op deze wijze vertolken de kranten de gevoelens van duizenden Nederlanders. De voetbalsport kent immers haar eigen goden. In aanbidding zitten velen aan de beeldbuis gekluisterd om de verrichtingen van de idolen te volgen.
Voetbalenthousiasme neemt de vorm aan van religieuze verering. Zoals in Milaan, enkele jaren geleden, toen supporters van Feijenoord urenlang onder gekrijs van de naam „Feijenoord" de vlag kusten en dansten op het grote plein voor de Dom van Milaan. Voetbal: moderne afgoderij en slavernij. De zonde houdt gebonden!
De militaire junta
Maar er is nog iets anders aan de hand in Argentinië. Om daarover iets meer te weten te komen, moeten we even teruggaan in de geschiedenis van het land waar de spelen gehouden worden.
Een belangrijk feit in de geschiedenis van de latijns-amerikaanse landen is het proces van onafhankelijkheid dat in het begin van de negentiende eeuw de verschil-
lende landen deed ontstaan die we nu kennen. Er kwamen gevestigde belangen: grootgrondbezitters en vooral Amerikaanse bedrijven die deze landen ekonomisch afhankelijk maakten van Engeland en de Verenigde Staten. Van de kant van de armen, de massa van het volk, klinkt echter steeds meer de roep om vrijheid, recht en vooruitgang. In Argentinië was het Juan Domingo Péron die aan deze wensen gehoor schonk. Hij wist de massa van het Argentijnse volk zo te leiden dat er weer vertrouwen kwam in de ontwikkeling van de natie. De banden met Noord-Amerika werden losgemaakt. Argentinië zou ook ekonomisch een onafhankelijke weg gaan. In 1955 komt er echter een einde aan zijn bewind, een militaire junta neemt het heft in handen.
Nog eenmaal verandert de situatie als Péron in 1973 na een lange ballingschap in Spanje weer terugkeert in Argentinië. In 1976 wordt Argentinië weer een militaire diktatuur met onrecht, martelingen en terreur.
Geen wonder dat linkse partijen en kranten de deelname aan de wereldkampioenschappen in Argentinië willen verhinderen. Een totale boycot van de spelen zal het militaire regiem duidelijk maken dat Nederland en andere landen de politiek van de militairen afwijzen. Toch naar Argentinië gaan betekent volgens hen kollaboratie: meewerken met een vijandelijke macht.
We kunnen dus vaststellen dat het de boycotters niet in de eerste plaats gaat om de grenzeloze sportverdwazing of de verafgoding van de sporthelden, zelfs niet gaat om de geweldige geldverspilling met daar tegenover de verschikkelijke armoede in de krottenwijken van Buenos Aaires (de hoofdstad van Argentinië met 10 miljoen inwoners), niets van dat alles! Politieke argumenten en selektieve verontwaardiging spelen de hoofdrol. Tegen wereldkampioenschappen in Rusland zou men zich immers niet zo teweer stellen?
Een bezeten wereld
De wereldkampioenschappen moeten doorgaan! Daarover is men het in Argentinië wel eens. De verzetsbeweging „Montoneros" weet ook dat de Argentijnen gek zijn op voetballen en dat mag je ze niet ontnemen. Door middel van aanslagen en geweldpleging wil men de wereld tijdens de spelen overtuigen van het onrecht in hun land. De militaire junta denkt er al evenmin aan om de kampioenschappen niet door te laten gaan. Men is zeer verontwaardigd over berichten dat Franse en Duitse veiligheidstroepen met hun voetbalelftallen mee zouden komen. Er zijn immers duizenden militairen ingeschakeld om alles vlekkeloos te laten verlopen. Miljoenen dollars worden besteed voor de aanleg van wegen, voor het opzetten van televisiestations, voor perscentra, voor stadions e.d.
En dat gebeurt allemaal in een land waar velen gebrek lijden. In dit land worden jongeren aangezet om met gevaar van hun leven verzet te plegen en tegelijk gaat de beroepssport door met een keihard kompetitiesysteem, waarin mensen tegelijk slaven en afgoden zijn. We leven in een bezeten wereld!
Moderne afgoden
Misschien zullen sommige lezers zich afvragen waarom ik dit alles schrijf. Kunnen we ons niet beter verre houden van dit gebeuren. Ja, maar toch moeten we de realiteit om ons heen niet uit het oog verliezen. En staan w ijaltijd zo ver van deze werkelijkheid af? Daar moest ik aan denken op onze bondsdag toen we luisterden naar het klankbord „Waarom toch leven wij zó op de aarde? ”
Ook wij maken onszelf goden die ons leven vullen Wij versieren onze kamers met hun afbeeldingen
fabrieken liggen stil en op kantoren wordt niet gewerkt vergaderingen worden afgelast en zelfs kerkdiensten gaan niet door Op het scherm volgen we met spanning de goden in mensengedaante
Zijn wij zo? Leven wij zo?
Mag ik hier de wereldkampioenschappen voetbal bij betrekken? Als dat in jouw
leven zo is, bedenk dan dat je gebonden bent aan de afgoden en aan de duistere machten in deze bezeten wereld. Jij en ik, wij leven in bezet gebied. De satan probeert alles om ons gebonden te houden. Weet echter ook dat er Een is die je bevrijden kan, verlossen kan van de slavernij, bevrijden van de zonde. Christus alleen maakt vrij!
„Eert geen uitlands god; wacht U voor uw zielen”.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 2 juni 1978
Daniel | 24 Pagina's