Een bang meisje en het broze geluk

II

Ach mijn Heer', ook Uw schone Schepping wordt, helaas! zo ruw ontluisterd voor eigen genoegen en gemak.

Duizenden mensen besmeuren Uw mooie reine gaven en de wereld is zo verward, verdeeld. Zij tast in het nachtelijk duister omdat zij Uw helder Goddelijk Licht zo heimelijk schuwt.

Ach, mijn God, waarom wordt alles zo donker en laat U onze duistere hartstochten de chaos nóg groter maken?

Waarom kent men bijna geen zachtmoedigheid meer en verandert onze kennis in zoveel zwaarden? Wij weten niet hoezeer een ander lijdt, hoe al dieper de eenzaamheid schrijnt.

De mens, waarvoor nog kille wetenschap geldt, grieft, pijnigt anderen en ook zichzelf.

Ach, de mens, eens zo schoon en sierlijk geschapen naar Uw heilig Beeld, kent geen fijngevoelig weten van wat goed en slecht is.

In ruil voor zichzelf, de techniek en welvaart gaan de verborgen talenten al meer verloren in een dikke mist en verstaan Uw stem niet meer door ons klein aards geluid.

Welke bittere vruchten vloeien uit onze duistere zielen, verward door vele innerlijke stemmen, elkaar altijd overstemmend?

Onze zielen verheffen zich tegen U keer op keer.

U trekt Zich terug, meer en meer. Uw zachte invloeden worden niet opgemerkt, niet gevoeld.

U laat ons door onze eigen wil, over aan eigen verwoestende, verdeelde meningen en niemand zal de ander meer verstaan.

Heer! wat doen wij dan met onze vernielde gaven wanneer U Zich blijft verschuilen in heilig zwijgen? Ach neen, wij weten het nog veel te goed;

er is iets in ons dat zich tegen Uw leiding verzet.

Wij zouden ons menselijk, aards denken geheel moeten opgeven, ons in Uw gedachten en wil geheel verdiepen.

Tot zelfs in onze dienst, nog zo diep en ernstig gemeend, zouden wij ook dit los moeten laten.

Het is te menselijk, hoe Goddelijk ook bedoeld, helaas! Ons zijn als mens, vervallen aan het duister, staat U nóg steeds in de weg. U bent ook zo heel anders dan ons begrip kan reiken! Begrijpen wij wat heilig is, tot in haar diépste wezen?

Ontférm U Zich dan over ons en laat Uw heilig recht met Uw Zoon zijn verzoend.

Laat onze harten, ja van iédereen, gereinigd worden van onze verwarde gevoelens.

Regéér ons, en laat ons écht begrijpen waarom ieder anders is, tot Uw eer.

Hef dan alle vernietigende verwarring op en leer ons leven in Uw dienst besteden.

Verminder eenzaamheid en pijn, verminder verdeeldheid en verwarring.

Verminder onze zelfzucht naar eer, naar aardse streling!

Zo zijn wij dan in Uw Zoon, Jezus bevrijd en weten we wat zuivere liefde is.

Dan zal eenheid ons deel zijn, verdeeldheid is niet zo erg meer. Uw wetten en regels zijn ons, mensen dan tot heil. Het mensdom kan dan vrede bereiden door te luisteren naar Uw stem in ons hart.

Onze hartstochten

zullen dan niet meer benauwen, grote fouten zullen ons niet meer kwellen, wanneer Uw Heilige Geest ons onheilig vuur blussen zal. Dan, ja dan slechts zullen onze onrustige harten zijn gestild!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen