NAAR EEN VERENIGD EUROPA?

In de zomer van 1979 zullen zo'n 180 miljoen kiesgerechtigde Europeanen waarschijnlijk met een volkomen nieuw verschijnsel gekonfronteerd worden. Het is de bedoeling dat er dan in de negen landen van de E.E.G. rechtstreekse verkiezingen voor het Europese Parlement gehouden worden. Er moeten dan in totaal 410 afgevaardigden gekozen worden.

Wie wil weten hoeveel leden elk land levert, krijgt het volgende overzicht:

België 24 Frankrijk 81 Luxemburg 6 Denemarken 16 Ierland 15 Nederland 25 Duitsland 81 Italië 81 Groot Brittannië 81

De belangrijkste frakties in het Europese Parlement zullen worden:

— socialisten — liberalen — christen-demokraten — konservatieven — kommunisten

Het is niet zo, dat aan deze verkiezingen in alle landen dezelfde partijen deelnemen. In ieder land doen namelijk de eigen nationale partijen mee, die zich eventueel aansluiten bij een van de frakties van het Europese Parlement. Wanneer er op dit moment verkiezingen voor het Europese Parlement gehouden zouden worden, zou de zetelverdeling van de Nederlandse afgevaardigden ongeveer zo zijn:

P.v.d.A. 10 C.D.A. 10 V.V.D. 4 D '66 1

Alle andere partijen zouden kansloos zijn, omdat er toch al gauw zo'n 300.000 stemmen voor een zetel nodig zijn.

De Europesse verkiezingen worden waarschijnlijk over een jaar gehouden. Het was de bedoeling dat ze eerder zouden plaatsvinden, maar het Engelse Parlement heeft ze lange tijd weten op te houden.

Het is echter wel de vraag of er veel kiezers naar de stembus komen om hun stem uit te brengen. In juli 1977 bleek uit een opinie-onderzoek dat 72% van de Europeanen wel positief tegenover de Europese verkiezingen stond, maar dat slechts de helft van plan was om te gaan stemmen.

Het grootste percentage tegenstanders is te vinden in Denemarken. In Nederland is 18% tegen Europese verkiezingen.

Waarom Europese samenwerking?

Een van de belangrijkste drijfveren achter het Europese eenheidsstreven tuas de de drang naar meer samenwerking tussen de verschillende landen. Wit was een re-

aktie op de beide wereldoorlogen. Samenwerking zou een nieuwe oorlog moeten voorkomen. Ook de Russische dreiging speelde hierbij een rol.

Churchill hield in 1946 een pleidooi voor een verenigd Europa, waar de gemeenschappelijke problemen zouden kunnen worden besproken.

Hoewel de ideeën van Churchill aanvankelijk weinig gehoor vonden, kwam in 1948 de Organisatie voor Europese Ekonomische Samenwerking tot stand.

Ekonomische samenwerking bleek noodzakelijk om in de naoorlogse jaren het hoofd boven water te kunnen houden. De verschillende landen wilden wel samenwerken als ze er beter van konden worden.

In 1958 werd de Europese Ekonomische Gemeenschap (EEG) opgericht. Het was vanaf het begin de bedoeling dat dit orgaan tot een Verenigd Europa zou uitgroeien. Er kwam echter niets van zo'n politieke unie, omdat vooral de Franse president De Gaulle zich er fel tegen verzette.

Ondanks alles bleek de ekonomische samenwerking een groot sukses te zijn. De Europese Gemeenschap werd een van de machtigste handelsblokken ter wereld. De samenwerking werd steeds beter.

Enkele jaren geleden kwam er echter een eind aan deze opgaande lijn.

Een van de belangrijkste oorzaken was de ekonomische achteruitgang.

Toen er ekonomische moeilijkheden ontstonden, bleek van samenwerking weinig sprake meer te zijn. De landen gingen weer maatregelen nemen om hun eigen ekonomie op te vijzelen, soms ten koste van de lidstaten.

Van een gemeenschappelijke aanpak van de problemen was geen sprake meer. De krachten die Europa op één hoop hadden gedreven, waren uitgewerkt.

Europese eenheid noodzakelijk?

De meeste politieke partijen in Nederland zijn voor Europese eenheid, hoewel het enthousiasme soms ver te zoeken is. Uitgesproken tegenstanders zijn o.a. C.P.N. en S.G.P.

De Staatkundig Gereformeerden hebben zich nooit verzet tegen ekonomische samenwerking, als daarbij de nationale identiteit en de parlementaire verantwoordelijkheid zich niet zou moeten neerleggen bij de besluiten van bovenaf.

Een gemeenschappelijk optreden naar buiten behoeft ook niet veroordeeld te worden. Wel blijkt in de praktijk dat hier veel problemen schuilen. Denk maar eens aan de houding van de Europese Gemeenschap ten aanzien van Israël. Het is duidelijk dat de reformatorische politiek in een Verenigd Europa niet meetelt.

Wij en de Europese verkiezingen

We kunnen gerust stellen dat het Europese Parlement vooral zal bestaan uit socialisten, kommunisten, liberalen, konservatieven en christendemokraten. Een parlement dus dat het beleid niet zal uitstippelen aan de hand van de Bijbel. Je kunt je afvragen of het dan nog zin heeft om te gaan stemmen.

De eenvoudigste weg is het afwijzen van de Europese verkiezingen en niet te gaan stemmen. Dat is echter wel de weg van de minste weerstand.

Het lijkt me zinvol in het jaar dat ons nog rest ons diepgaand te bezinnen op deze problematiek.

Het is nu nog mogelijk om te streven naar een vertegenwoordiging in het Europese Parlement die een vanuit Gods Woord getuigende stem kan laten horen. Hiervoor is echter alleen kans als S.G.P., G.P.V. en R.P.F. gezamenlijk optreden. G.P.V. en R.P.F. hebben reeds besloten deel te nemen aan de Europese verkiezingen. De S.G.P. aarzelt nog, hoewel het hoofdbestuur in principe besloten heeft, mee te doen.

Hoewel we uitbreiding van de bevoegdheden van het Europese Parlement afwijzen, mag ons dat niet weerhouden deel te nemen aan de verkiezingen ervan. Willen we, menselijkergewijs gesproken, kans maken op een reformatorisch getuigenis in het Europese Parlement, dan moeten S.G.P., G.P.V. en R.P.F. met een gezamenlijke lijst uitkomen. Laat reformatorisch Nederland onder biddend opzien tot God doen, wat haar hand vindt om te doen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen