HEBBEN DE MOHAMMEDANEN OOK GELIJK?

Toen

De verhalen over de kruistochten kennen jullie allemaal. Grote groepen pelgrims trokken naar het Heilige Land om dat land te bevrijden van de Turken. Op het concilie van Clermont (1095) had paus Urbanus II de ernst van de situatie geschilderd en de christenheid te wapen geroepen met de woorden: „God wil het!" Hij spiegelde de aanstaande kruisvaarders ook vergeving van zonden en bescherming van de kerk voor en voor lijfeigenen en horigen zelfs vrijheid. De verovering van het Heilige Land door de Turken kwam voort uit de opdracht die de Moslims hadden om hun godsdienst door prediking en zwaard te verbreiden. Geheel Arabië werd veroverd. Van Egypte en Noord-Afrika ging het via de Straat van Gibraltar in 711 naar Europa. Spanje werd onder de voet gelopen en Europa bedreigd. Gelukkig won Karei Martel de beslissende slag bij Poitiers (732), waardoor de Mohammedanen achter de Pyreneeën werden teruggedrongen. Zo heeft God toen het christendom voor de ondergang behoed.

Nu

Op het ogenblik wonen en werken er tienduizenden buitenlandse werknemers in ons land. Deze mensen hebben hun land en daarmee ook hun familie verlaten. Maar dat niet alleen, ook alles wat met hun godsdienst te maken heeft. Onder deze gastarbeiders zijn veel Mohammedanen. We kunnen hen tegenkomen in fabrieken of op tuinbouwbedrijven. Of misschien wel als onze buren. Als we met hen te maken krijgen, vallen ons hun heel andere leefgewoonten op. We zullen een paar voorbeelden noemen. Bij een bezoek aan zo'n gezin, zien we dat de vrouw een heei ondergeschikte plaats inneemt. Je mag je als bezoeker nooit rechtstreeks tot oe vrouw richten. Uit zichzelf zal zij ook nooit deelnemen aan een gesprek.

Tot hun vijfde of zesde levensjaar worden de kinderen gruwelijk verwend, maar daarna worden ze met strenge hand opgevoed. Lijfstraffen vormen dan geen uitzondering. De jongens voelen zich verheven boven de meisjes en vinden het ook helemaal niet vreemd om hen te kommanderen. Je begrijpt dat al deze dingen onder invloed van hun omgeving in de toekomst wel zullen veranderen, maar toch komt het nu nog veel voor. En als ik nu aan jullie de vraag stel of de Mohammedanen ook gelijk hebben, dan zal het antwoord van jullie wel geen moeite kosten.

Hun godsdienst

Bovengenoemde ervaringen hebben uiteraard te maken met hun godsdienst, zoals in hun hele leven de godsdienst een belangrijke rol speelt. Een sprekend voorbeeld las ik in een artikel van de schrijver M. C. Capelle. Hij schreef, dat je als bezoeker nooit mag zeggen, dat je een kind lief, mooi of aardig vindt, want zo'n uitspraak vinden ze hoogst bedenkelijk. Je mag het wel zeggen, maar dan moet je er meteen aan toevoegen „Masallah" d.w.z. „God is groot". Een ook door hen vaak gebruikt woord is „Inshallah" d.w.z. , „als God het wil".

Deze godsdienst is ontstaan toen Mohammed een visioen kreeg, waarin hij van Allah de opdracht kreeg Gods boodschapper te worden. Dit visioen was de „geboorte" van de nieuwe godsdienst: de Islam. De openbaringen van Allah staan opgetekend in hun heilig boek, de Koran. Dit boek wordt op school gebruikt als onderwijsboek. In de Koran staan de voorschriften voor het dagelijks leven, die zij moeten opvolgen. Je begrijpt dat dat in Nederland vaak erg moeilijk is. Vooral in het begin toen er geen enkele moskee was, waar ze konden bidden en geen bad om zich te reinigen op de gebedstijden. Ook tijdens de maand van het vasten was het voor hen niet eenvoudig. In hun geboorteland werd er minder hard gewerkt. Hier ging alles gewoon door, ook al mochten ze tussen zonsopgang en zonsondergang niet eten en drinken. Welke verplichtingen hebben ze dan allemaal?

1. het regelmatig uitspreken van de geloofsbelijdenis, waarin men belijdt dat Allah God is, Mohammed zijn profeet en de Koran zijn boek.

2. betalen van godsdienstige belastingen.

3. het vasten gedurende de negende maand van het jaar van de Mohammedanen, de maand Ramadin.

4. Vijfmaal daags bidden, met het gezicht naar Mekka, nadat men zich gereinigd heeft. Men bidt in een houding, waarbij voorhoofd, neus, handen en tenen de grond raken.

5. de pelgrimsreis naar Mekka. Eenmaal in je leven moet je daar geweest zijn. Als bewijs van een volbrachte reis dragen de mannen een witte tulband en de vrouwen een doek tot over de schouder.

Andere verplichtingen zijn het zich onthouden van varkensvlees en alkoholische dranken.

Zoals je ziet wordt er heel wat van hen gevraagd. Je vraagt je misschien af; doen ze dat nu allemaal voor niets? Zouden zij niet een beetje gelijk hebben? Of hebben we soms allebei gelijk?

Christendom en/of Islam

Tegenwoordig beantwoorden veel mensen de laatste vraag met „ja". Zij redeneren als volgt. Naar de top van een berg lopen vele wegen. Tussen al die wegen kan je een keuze maken. Welke weg je kiest, maakt niet uit, want ze komen allemaal op de top van de berg uit. Zo is het ook met de godsdiensten in de wereld. Dat zijn allemaal wegen naar één en dezelfde God. Daarom maakt het niet uit welke godsdienst je aanhangt. Je dient allemaal dezelfde God. De manier doet er niet toe. Dus Christendom of Islam, dat maakt niet uit. Het is allebei goed. Dat betekent ook dat je alles moet doen om te zorgen dat iedereen op zijn manier zijn God kan dienen.

De Bijbel denkt daar anders over. De Bijbel waarschuwt ons er herhaaldelijk voor om geen twee heren te dienen. De Israëlieten moesten apart wonen van de volken in het land Kanaan om niet in aanraking te komen met de godsdienst van die volken. Waarschuwingen vinden we ook in de geschiedenissen van het gouden kalf en Elia op de Karmel. We moeten kiezen! God of Baal. God of Mohammed! Kiest heden wie je dienen wilt!

De andere godsdiensten zoeken allemaal wegen van de mens naar God. Zij proberen zichzelf te handhaven. Het Christendom zegt: at kan niemand, want er is maar één weg, die loopt van God in Christus naar de mens. Buiten Hem is geen verzoening mogelijk. Dat is geen zaak van een heleboel verplichtingen, maar een zaak van geloof en bekering. In de Heere Jezus moeten we zien de Weg, de Waarheid en het Leven. Hij is alleen de Waarheid. „En de zaligheid is in geen Anderen; want er is ook onder de hemel geen andere Naam Die onder de mensen gegeven is, door Welke wij moeten zalig worden." (Hand. 4 : 12)

Welzalig zij, die naar Zijn reine leer In Hem hun heil, hun hoogst geluk beschouwen Die Sions Vorst erkennen voor hun HEER; Welzalig zij, die vast op Hem betrouwen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen