OF DE KLUB IN POOftTUGAAL

„Vertel eens iets over de jeugdvereniging in „Poortugaal", vroeg de heer Leune aan ons. Eerst maak je veel bedenkingen, zoals „We kunnen niet schrijven" en „Ja, maar wat dan? "

Dan krijg je zo'n meesterlijk antwoord van „Nou, gewoon hè, wat er zoal gebeurt". Vooruit dan maar, we zullen het proberen.

Op 11 oktober 1975 zijn we tot een oprichtingsavond gekomen. Er waren twee leiders, een ouderling, het bestuur van de +16 vereniging en de heer Bakker onze jeugdwerkadviseur.

Nou en dan sta je daar: twee leiders en een opkomst van 26 jongens en meisjes. Iedereen is natuurlijk vol spanning van wat we gaan doen, maar niemand heeft enige ervaring.

De eerste avond was niet zo erg moeilijk. We kregen veel steun van de +16 vereniging. Ze verzorgden voor ons een lezing met lichtbeelden over Luther. Na de pauze werd hierover een puzzel gemaakt.

De kop was eraf. Wat nu?

Er werd een programma samengesteld zodat iedereen een beurt kreeg om een opstel of onderwerp te maken. Je kunt daar echter geen hele avond mee vullen, dus moest er iets bij.

Dit werd een bouwplaat van de tempel. Er werd die tweede helft van de avond wat afgeknipt, gelijmd en geplakt. Maar weet je ook dat gaat vervelen. Gelukkig dat er zulke goede kaderkursussen gegeven worden, want daar hebben we iets opgestoken van gieten met gips, draadfiguren maken, werken met pitriet, kollage maken, enz. Het is fijn om dat door te spelen naar de vereniging door het daar ook te gaan doen.

Het belangrijkste wat je nodig hebt bij handenarbeid is tijd en handigheid. Daarom zijn we aan het begin van het seizoen 1967/1977 ervan uitgegaan dat de zaak gesplitst moest worden.

We vergaderen om de veertien dagen. De ene avond houden we een onderwerp, terwijl we na de pauze de puzzel uit Daniël, een kollage of een kwis maken. De andere avond vullen we volledig met handenarbeid. Deze avond wordt dan altijd besloten met een gedeelte uit een bijbels dagboek te lezen. Op het ogenblik is dat uit „Hoort Zijn Stem".

Aan het begin van het nieuwe seizoen is er een leider bijgekomen. Om met twee man handenarbeid te geven aan 26 jongeren is wel erg moeilijk.

De vorige zomer hebben we een busreis gemaakt naar Limburg. Daarbij werd uiteraard een bezoek aan het hoogste punt van Nederland gebracht. Ook zijn we in de

grotten geweest. Daarna hebben wc een wandeling gemaakt en gepiknikt in een bos in België. Ook hebben we een bezoek gebracht aan het oorlogskerkhof Margraten. Tenslotte hadden we een Brabantse koffiemaaltijd in Nieuw Kuik wat natuurlijk geweldig' in de smaak viel.

Zowel in 1977 als in 1978 hebben we een gezamenlijke broodmaaltijd gehad met de +16 vereniging, waarna we een gekombineerde vergadering hadden. Het was een leuk initiatief van de +16 vereniging en zeer zeker voor herhaling vatbaar.

Hoe de opkomst en de sfeer bij ons is?

We kunnen rustig stellen dat deze zeer goed is. De opkomst is altijd minstens 95%. De resterende 50% is verhinderd door verjaardag, ziekte of familiebezoek. Misschien ligt de hoge opkomst ook in het feit dat we op zaterdagavond vergaderen.

De week met huiswerk zit er op, zodat de jongens en meisjes zich kunnen ontspannen. En de sfeer?

Ja, die maken we zelf. Het „klikt" gewoon tussen iedereen. Een voorbeeld?

Op één van de eerste avonden dat we vergaderden zei iemand dat hij de volgende keer niet kwam omdat hij dan jarig was.

Uit de vergadering: „Kun je mooi trakteren!" Dat spontane trakteren is zo uitgegroeid dat er nu een wachtlijst nodig is waarop staat wanneer hij of zij mag trakteren! En dat loopt dan van gevulde koeken, via rondo's, ijs, tot aan bitterballen toe! Is het dan alleen een gezelligheidsvereniging? Zo op de manier van: „Dan zijn ze tenminste een avond van de straat? "

Nee, gelukkig niet. Het is natuurlijk geen vereniging waar alleen maar gepraat wordt. Nee, naast die gezelligheid proberen we op verschillende manieren de bijbelkennis te vergroten door middel van kennis-en denkvragen, zoals: „Wat vinden jullie hiervan? " en „Waarom staat dat daar? " Ook een bijbelse kwis wordt altijd erg op prijs gesteld.

Meestal komen we tijd te kort. De ondei"werpavonden duren twee uur en de handenarbeidavonden 2Va uur, maar meestal loopt het dan nog uit.

Dat zou met dit stukje „schrijven" ook kunnen gebeuren, dus stoppen we er mee. Eén ding nog: degenen die in de gelegenheid zijn om ons te bezoeken, en dat geldt ook voor ouders en ouderen, mogen altijd een avond meemaken. Dat stimuleert zowel de leiding als de jongeren. Tot ziens!

—16 vereniging „Benjamin".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen