Jij en je ouders

Het gaat in deze bijdrage om het gezin waarin we geboren zijn en opgroeien, om de omgang tussen ons en onze ouders. Als je nu nog verder leest, en niet bij voorbaat gezegd hebt: Dat slaan we over, want dat onderwerp heeft zijn tijd gehad, dat is ouderwets, konservatief, afgedaan, dan denk je misschien dat ijlings de uitleg van het vijfde gebod, het enige gebod met een belofte, uit de Heidelbergse Catechismus zondag 39 wel geciteerd zal worden. Inderdaad de Bijbel vraagt van ons dat we onze ouders (en trouwens allen die over ons gesteld zijn) liefde, eer en trouw toebrengen en dat we geduld moeten hebben met hun zwakheden en gebreken, want het belieft God ons door hun hand te laten regeren. Ja, dat is de houding die we tegen vader en moeder moeten innemen. Juist in onze tijd waarin veel geschreven wordt over het gezin en er veel zorgen zijn rond deze scheppingsordening die God gegeven heeft, als een blijvende band tussen man en vrouw.

Huwen en hokken

Het gezin veronderstelt het huwelijk van twee mensen (Gen. 2 : 24 en 1 : 28a). Zonder die belofte van trouw aan elkaar voor heel het leven kan er niet van een echt of hecht gezinsleven gesproken worden. Het gezin rust in de vaste overtuiging dat men bij elkaar hoort. Het huwelijk wordt in onze tijd op allerlei manieren ondergraven. Het aantal echtscheidingen neemt onrustbarend toe. Door de nieuwe wetgeving kunnen beide partijen in korte tijd weer uit elkaar gaan.

Over het aantal kinderen dat het kind van de rekening wordt door deze scheidingen wordt in de statistieken niet gesproken. Maar er zijn er zeker meer dan tweehonderdduizend per jaar bij betrokken! Wat een ellende in vele kinderlevens. Denk je daar weieens aan? Ook in je gebed?

Achter de toename van het aantal scheidingen ligt het denken dat iets waarin je niets meer ziet, beëindigd moet worden. Egoïsme en eigenbelang zijn dé kenmerken van dat denken! Allemaal: ik, ik ik De liefde, die zichzelf niet zoekt, ontbreekt. De zelfverloochening wordt gemist. De mensen willen zich in onze tijd niet binden, van een gebondenheid die verplichtingen meebrengt willen ze niet weten. Vandaar dat , , het boterbrief je" als zinloos getypeerd wordt en er zomaar bij elkaar ingetrokken wordt. Ze wonen samen, ze hokken! Ik sluit me wat dat betreft aan bij een opmerking van prof. Velema over het hokken: „Ik voor mij blijf er bij dat men deze vorm van samenleven een „beestachtig" alternatief mag noemen voor wat in onze samenleving het huwelijk is." Wel de rechten, niet de plichten. Wel de lusten, niet de lasten! Deze moderne (zondige) moraal vergiftigt de lucht waarin wij ook moeten ademen. De emancipatiegedachte, dat de mens zich zelfstandig

acht en zich aan het gezag van buitenaf onttrekt, waart ook over ons land! We moeten volgens deze gedachtegang los van God worden, bevrijd worden van het gezag van het Woord van God. Het verduisterd verstand wordt dan dé gids voor het leven. Ook voor het seksuele leven, dat gezien wordt als lustprincipe en niet in verband met de voortplanting wordt gegracht! De geëmancipeerde vrouw wordt door de technische middelen, die beginnend leven moeten verhinderen en/of afbreken, slaaf van de man die zich overgeeft aan zijn lusten, zijn hartstochten, die door de zonde „ontregeld" zijn.

Het huwelijk en het gezin worden ook bedreigd door de kommune en door de pogingen om het onttrekken van minderjarige kinderen aan de zorg van de ouders te wettigen. Wat het laatste betreft, wordt officieus goedgekeurd wat door de alternatieve hulporganisaties JAC, RELEASE en SOSIALE JOENIT aan gezinsondermijnende aktiviteiten gedaan wordt. Het recht struikelt op de straten. Trouwens op veel plaatsen trekken mensen bij elkaar in, soms in woningen die niet door gezinnen bewoond mogen worden. En dat allemaal door de wettelijke mogelijkheden die er onder het kabinet-Den Uyl gekomen zijn.

De Bijbelse orde, die de ouders verplicht om voor hun kinderen te zorgen en die de kinderen naar de ouders verwijst, wordt geschonden! Het goddelijke gebod wijst als tijdgebonden, als niet meer aan de orde genegeerd.

Ons gezin: een verademing!

In dat moderne denkklimaat leven wij en onze ouders. Wat is het dan een zegen dat wij geboren zijn en op mogen groeien in een gezin waarin rekening gehouden wordt met de eisen van Gods Woord. Door onze ouders zijn we geboren op het erf van het (genade)verbond en zijn bij de kinderdoop de beloften van het Evangelie: de vergeving van zonden en het eeuwige leven, aan ons voorhoofd betekend en verzegeld, en zijn we afgescheiden van de kinderen van de wereld. Denk je weieens aan dit merken veldteken?

Spreekt dat teken je nooit aan? Heeft het je weieens schuldig gesteld tegenover de God van je leven, die in Christus Zijn Zoon in het gewaad van Zijn Woord tot je komt op velerlei wijze. Ook als je aan tafel luistert naar het bijbellezen door vader, of moeder. Neem daarbij ook een Bijbel voor je en lees het gedeelte ook zelf, dan komt er vlugger een gesprek en „beklijft" het beter. God komt ook tot je bij het lezen van een dagboek en bijbehorend Schriftgedeelte als je naar bed gaat. Veel beter kun je dit doen als je uit bed komt en aan een nieuwe werkdag mag beginnen, vol met allerlei normondermijnende stromingen waarin je ongemerkt terecht kan komen.

Overschat je jezelf niet? Veel sterke benen, blijken toch te buigen voor de (af)goden van onze tijd. Probeer met je ouders goede verhoudingen te hebben, want zij willen je opvoeden naar de leer van de godzalighed. Dat hebben ze beloofd bij je doop! Ik hoop dat ze met je praten, met je hardop bidden en je opdragen! Dat gaat met je mee en je vergeet het nooit. Als ze door de dood wegvallen dan merk je pas goed wat je in hen gehad hebt en wat je nu moet missen!

Samen zoeken, samen bidden

Geduld hebben met je ouders dat is nodig, omdat zij ook voor het eerst met nieuwe vragen en problemen in aanraking komen; ze worden er door overspoeld, mogelijk pas door ons! Geef tijd, ruimte, gelegenheid om te bezinnen en probeer in een gesprek eerst te luisteren, voordat je alles wegwimpelt met: dat dacht ik wel, vroeger dit en dat

Vraag geen antwoord in één tel op vragen die veel meer nadenken en praten vergen! Samen zoeken, samen spreken, samen je machteloosheid neerleggen voor het aangezicht van de Heere, Die op het gebed grote wonderen doen kan en wil! Echter, in welke houding, gezindheid zijn we bezig? Wat drijft ons ten diepste? Egoïsme, eigenbe-

lang of waarachtige verootmoediging, zoals koning Hizkia, die in zijn nood de brieven voor het aangezicht van de Heere neerlegde?

De Bijbel laat ons zien dat aan het vaderschap van God over Israël en in Christus over Zijn gemeente (Ef. 5 : 22-33) in het nieuwe verbond mag worden afgelezen, hoe het vaderschap in het gezin er moet uitzien en wat dat meebrengt van de kant van de kinderen, afhankelijkheid, onderworpenheid, geborgenheid!

Basis en bolwerk

We hopen dat jullie gezin een basis is, waarop je steeds kan terugvallen en van waaruit je de maatschappij weer in kan gaan. Maar ook dat het gezin een bolwerk is, dat je beschermt tegen allerlei ondermijnende aktiviteiten, waarvan we er enkele genoemd hebben! Het gezin moet „een kerkje in de kerk" zijn, waarin de drieënige God, die in het gezin gediend wordt, in het middelpunt hoort te staan. Alleen de kracht van de Heilige Geest, die in het gezin de leiding heeft en leiding geeft, kan ons gezin bewaren voor allerlei gevaren, die de duivel afvuurt op het fundament, de cel van ons maatschappelijk leven, het gezin.

Je ouders gaan je voor, geven je het voorbeeld. Misschien roept dat wel vragen op. Mogelijk ontdek je in hun leven een zeker dualisme. Dat is jammer, maar daar kun je en mag je het niet bij laten. Vraag aan de Heere of er een gelegenheid mag komen en dat je de vrijmoedigheid mag ontvangen om te spreken met je vader en je moeder. Of de Heilige Geest je te binnen wil brengen wat je nodig hebt. Zet jezelf in om in het gezin te doen wat God van je vraagt. Neem werk uit de handen van je moeder; verlicht haar taak. Denk aan je vader, die mogelijk in een werksituatie zit (of zonder werk is!) waardoor hij erg gespannen is! Heb geduld! Neem ter harte wat er staat van de Heere Jezus in Lukas 2 : 51-52! Denk je ook aan het samen zingen, aan het bespelen van muziekinstrumenten! Wees in de keuze van je grammofoonplaten erg sekuur, want de geestelijke boosheden dringen overal door in ons leven. Laat de eis van Gods Woord ook gelden voor de radio. Is er in onze tijd een middel dat radikaler de normen van Gods Woord wegpraat, wegzingt enz.? Ja zeg je: e TV. Nou daar zijn we het wel over eens! Maar vergeet je ook niet de boeken en de tijdschriften? Veel wijsheid toegewenst en een onvergetelijke band met je ouders, waardoor het God belieft om ons te regeren.

Laat het gezin een echt „thuis" zijn, geen „hotel" voor de (korte? ) nacht.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen