BRIEVEN VAN VER

Zoals jullie weten, wonen op onze zendingsposten in Irian-Jaya, Nigeria en Zuid-Afrika ook kinderen van onze zendingsarbeiders. Sommigen van hen gaan al op school in een andere plaats. Ze zien dan weken lang hun vader en moeder niet. Ze vinden het natuurlijk erg fijn als ze post krijgen. Sturen jullie ook eens een kaart of brief, bijvoorbeeld als ze jarig zijn? De verjaardagen en adressen staan op de zendingskalender.

We hebben aan deze jongens en meisjes gevraagd of ze nu en dan eens een brief voor jullie willen schrijven in Daniël.

We kregen al twee briefjes binnen. We hopen dat we er nog veel krijgen. Deze kinderen krijgen niet zoveel les in de Nederlandse taal, maar dat geeft helemaal niet, want jullie kunnen het toch wel begrijpen.

Izi, Nigeria, 28 december 1977

Beste jongens en meisjes,

Ik denk dat ik jullie niet allemaal ken, maar ik zal toch een verhaal schrijven over de zendingspost. Dit verhaal gaat over een vrouw die een heleboel kindertjes had, maar drie ervan zijn gestorven. Nu begin ik mijn verhaal.

Mijn familie waren eerst ergens anders aan 't wonen, Bethesda Clinic, maar toen zijn wij naar dit zendingspost verhuisd. Een waar we nu wonen, woonde een vrouw. Ze had een heleboel kinderen. Maam heet ze.

Toen we met verlof in Holland waren, waren twee van haar kinderen gestorven. En toen wij deze keer thuis kwamen met vakantie van school, hoorden wij dat Maam weggelopen was van haar man, omdat nog een kind ziek werd en ze wilde niet naar de clinic komen. Nu is het kind toch gestorven. En ze geeft haar man de schuld, omdat hij een christen is. Mijn vader wilde naar haar toegaan op 27 december, maar op tweede kerstnacht kwam een jongen en zei dat hij bij haar schuilplaatsje was geweest, maar ze was ergens anders naar toe gegaan. Zo mijn vader kon niet gaan volgende morgen. Nu weten we niet waar ze is. Dit is 't eind van mijn verhaal. Dag!!

Hannah Commelin (9 jaar).

Sentani 21 januari 1978

Ik ben 12 jaar oud. Ik houd veel van rolschaatsen, voetbal en bergen klimmen. Bergen klimmen vind ik het leukst van allemaal.

Ik zit in de 7e klas. Er zijn 8 kinderen in mijn klas en ik ben het enige meisje. Ik zit op een Amerikaanse kostschool. Hier op school is het erg warm, maar als het regent dan gaan wij altijd naar buiten om heerlijk te gaan glijden op het grasveld.

Op school slaap ik in een huis met een heleboel andere kinderen. De jongens in een gang en de meisjes in de andere. Ik slaap alleen op een kamer jammer genoeg, want nu kan ik niet net zoveel plezier maken als de anderen.

Papa en mama wonen in Bommela en onze school is in Sentani. Wij gaan dan in een vliegtuig. Dat is altijd erg leuk.

Als we in Bommela zijn, dan gaan we altijd bergenklimmen. Wij gaan naar huis voor kerst en zomervakantie. De kerstvakantie is 4 weken, de zomervakantie is 3 maanden. Ik heb 2 broertjes en 2 zusjes: Wim en Gert en Wilhelmina en Cornelia.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen