ONZE TIJDEN....

In onze tijden wil men liever niet stilstaan en achterom zien, niet tot zichzelf inkeren en nadenken, want er moet krachtig gewerkt worden aan een nieuwe maatschappij en een betere toekomst. Daarom is Oudejaarsavond geen avond van bezinning meer, maar van vrolijkheid. Een avond, waarop men zich laat vermaken door een conferencier, die op een „grappige" wijze terugkijkt en vooruitziet. En daarna wordt dan met veel lawaai het nieuwe jaar „ingewijd". Wat is het leeg en arm om zo het ene jaar uit en het andere jaar in te gaan! Wat is er zo een rusteloos voortjagen naar het einde

Moeten we echter in die rusteloos voortjagende moderne mens ook onszelf niet herkennen? Wat zijn we het afgelopen jaar weer druk bezig geweest! Er moest zoveel gedaan worden: thuis, in het verenigingsleven, in de kerk. Er waren zoveel zaken, die onze aandacht vroegen. En er is ook nog zoveel werk blijven liggen.....

Daarom hebben wij eigenlijk ook geen tijd om stil te staan en achterom te zien. Daarom komen wij misschien, evenmin als de moderne mens, toe aan de wezenlijke levensvraag: „Mijn ziele, doorziet gij uw droevig lot? Hoe zult ge rechtvaardig verschijnen voor God? ".

In onze tijden worden we van het hele wereldgebeuren op de hoogte gebracht. Zo konden we dit jaar in de kranten onder meer lezen van de wreedheden van Amin in Oeganda, van guerilla-oorlogen, van vluchtelingen uit Vietnam, van wervelstormen en vloedgolven, waardoor alleen al in India meer dan 10.000 doden vielen. Achter al deze berichten gaat een wereld schuil van menselijk leed, dat we niet kunnen peilen. Wat ons eigen land betreft, denken we aan de ernstige vliegramp op Tenerife, aan de bezetting van de school in Bovensmilde en de treinkaping bij De Punt, aan de slepende kabinetsformatie, aan vuurgevechten met de politie en de toenemende geweldpleging op straat.

Temidden van al deze moeiten en alles wat beangstigt, mochten we met onze gezinnen toch nog een stil en gerust leven leiden. We leden geen honger, we hadden overvloed in onze geriefelijke huizen, we konden in vrijheid naar de kerk gaan, de Heere deed ons bij Zijn Woord leven. Laten we eens stilstaan bij alle zegeningen, die we dit jaar mochten ontvangen. Laten we opmerken hoe de Heere ook daarin tot ons gesproken heeft!

Voor velen heeft het voorbijgegane jaar ook ziekte, droefheid en rouw gebracht. Wie herinnert zich niet het droevige ongeluk op nieuwjaarsdag, waarbij een móeder en twee van haar kinderen omkwamen? En het gezin, waarvan op weg naar de kerk in Groningen, de ouders en een broer verongelukten? Ook in. de kring van onze verenigingen werden verschillende leden door de dood weggenomen. Sommigen onder ons moesten hun man, een kind, een vader of moeder missen. Voor hen was er misschien niet meer het gehaaste bezigzijn, maar veelmeer een neerzitten in moedeloosheid. Wat is er dan juist aan het eind van het jaar een stilstaan en terugzien. Dat kan zo vol verdriet zijn, dat verder gaan niet mogelijk schijnt. Dan zijn er alleen bij de Heere uitkomsten. Dan kan alleen Hij het in waarheid leren en doen beleven:

„In Uwe hand zijn mijne tijden; 'k Verlaat mij in mijn leed

op U alleen, Die weet, de maat en 't einde van mijn lijden". (Psalm 31). We mogen met elkaar weer een nieuw jaar ingaan. Al schijnt het in deze tijd, waarin de macht van de antichrist zich steeds meer uitbreidt, voor het Koninkrijk Gods een verloren zaak, toch weten we dat Christus, Wiens komst wij met het Kerstfeest weer mochten herdenken, uitgaat in deze wereld, overwinnende en opdat Hij overwinne! Ik wens u namens ons bondsbestuur voor het komende jaar toe door genade uit Zijn kracht te mogen leven, in de wetenschap: „Onze tijden zijn in Gods Hand".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen