DE REFORMATIE EN DE BIJBEL

De stellingen die Luther 460 jaar geleden aan de deur van de slotkapel te Wittenberg heeft gehecht, maakten zo'n indruk, dat ze binnen zes weken door geheel Europa waren bekend. En dat in een tijd dat slechts weinigen konden lezen en het snelste vervoermiddel het paard was.

De kerkhervorming kan gerekend worden tot een zaak met de meest verstrekkende gevolgen voor het leven van de volken, bijzonder voor Europa.

Hervormingsdag is nog steeds niet in het vergeetboek geraakt! Gelukkig niet! Het is echter niet het belangrijkste dat wij die dag vieren. Belangrijk is het dat wij leven uit hetgeen ons de hervorming heeft gebracht. Betekent dit dat wij ons moeten afzetten tegen de roomse mensen? De roomsen schuwen en haten? Neen! De reformatie doet ons een „Schriftuurlijk verzet" tegen de roomse leer zien. Velen van Gods Kerk hebben hun overtuiging met bloed bezegeld. Zij waren er zeker van dat Rome dwaalde. Maar niet zelden baden de martelaren voor degenen die hen kwalijk behandelden.

Leven uit hetgeen de reformatie naar voren bracht is, wat anders. Dat is geloven met een door God geschonken geloof, in vrije genade die God in Christus geopenbaard heeft en door de Heilige Schrift alleen bekend maakt.

Gereformeerd-zijn wil zeggen: Leven uit Gods vrije genade, zonder dat daar iets aan toe wordt gevoegd wat van de mens is. „Zonder enige verdienste mijnerzijds". Voor 1517 was het zicht op de vrije genade bijna geheel verduisterd geworden. Sakramenten, symbolieken en relieken hadden voorrang op de verkondiging van het Woord van God.

Luther mocht in Gods kracht en opdracht, de prediking van het Woord, voorrang geven. Luther zette het stoplicht op ROOD. Gods vrijmacht in het bewijzen van zijn genade is onvoorwaardelijk.

God bewijst genade aan voorwerpen van Zijn barmhartigheid zonder hun medewerking of verdiensten.

„Want zij hebben allen gezondigd en derven (missen) de heerlijkheid Gods. En worden om niet gerechtvaardigd, uit Zijn genade, door de verlossing die in Christus Jezus is (Rom. 3 : 23-24). ZIE HIER HET HART VAN DE REFORMATIE!

Is Rome veranderd?

Sommigen beweren van wel. Rome handhaaft echter nog steeds het banvonnis, waarmee zij de reformatoren getroffen heeft. Zij erkent, ook vandaag nog, geen enkele kerk naast zich. Zij handhaaft de verklaring, dat de kerken der reformatie alle recht van bestaan missen. Mij is van roomse zijde meegedeeld dat de kerken der reformatie ook elk mandaat van Christus missen. De reformatoren hebben volgens Rome het „Lichaam van Christus" gescheurd. Het oordeel van Rome is zonder pardon. Luister slechts; „Als een afgebroken tak, als een beek die afgesneden is van de bron, zo zijn de kerken der reformatie aan de verdroging en de verdorring overgegeven." Maar onze reformatorische vaderen hebben deze veroordeling met overtuiging afgewezen. „Gebouwd op het fundament der apostelen en profeten waarvan Jezus Christus is de uiterste Hoeksteen, " (Efeze 2 : 20-22).

Ons antwoord

De reformatoren hebben de kerk niet gescheurd, maar wilden haar zuiveren van de afgoden. Zij wensten slechts een terugkeer naar de Kerk van alle eeuwen, de Schriftuurlijke Gemeente. Wij verzetten ons tegen Rorne als zij beweert De Kerk te zijn. Zij is de vervalste kerk.

Ds. Kersten schreef in , , De Gereformeerde Dogmatiek": „In de Middeleeuwen ging de ware Kerk van het Nieuwe Verbond, die een van de dagen der apostelen onder de heidenen gesticht was, schuil onder de overheersing van Rome's dwalingen. Van eeuw tot eeuw gaf zij tekenen van haar leven. Doch telkens en telkens weer werd haar stem gesmoord. Eindelijk kwam de van God bestemde tijd van haar vrijmaking in de gezegende Hervorming. Noch Luther, noch Calvijn bedoelden een nieuwe kerk te stichten. Integendeel, zij gingen tot het Woord van God terug roepen. Riepen de Kerk toe zich los te maken van de gruwelijke roomse afgodendienst. Inplaats van het oor te neigen tot die roepstem, heeft Rome zich afgewend en gesteld voor de beslissing, zich aan Gods Woord te onderwerpen óf in haar afgoderij te volharden." Het laatste heeft zij gekozen.

Be Bijbel en de Reformatie

Het wordt ons dikwijls gevraagd: wat voor verband is er tussen de Bijbel en de reformatie? Wij hebben toch het Woord van God? Verder hebben wij toch niets nodig? Wat voor betekenis heeft de Reformatie t.a.v. de Bijbel?

De Bijbel alleen heeft toch het eerste en het laatste woord? Nu, dit Woord is nu juist in de reformatie centraal gesteld. De kerk van de Middeleeuwen leefde grotendeels bij menselijke dogma's en uitspraken. Het gezag van de Schrift was ondermijnd. En dit gezag is geen uitwendig wettisch gezag, maar een innerlijk, levend, funktioneel gezag.

De Heilige Geest hanteert het Woord. Neemt onze gedachten gevangen tot gehoorzaamheid. Dit was de grote strijd van de reformatoren: Alleen de Schrift (Sola Scriptura). — Alleen door het geloof (Sola Fide) — Alleen door genade (Sola Gratia). De Heere zegt in Zijn Woord Wie Hijzelf is, wat wij geweest zijn en wat wij geworden zijn. Wij maken ernst met het historisch karakter van de Schrift. Maar de Bijbel is niet een geschiedenisboek, maar het Boek van Gods daden. God spreekt door de heilsgeschiedenis.

Een voorbeeld: De strijd van Israël met Amelek is meer dan een stammentwist. Israël is op weg naar de Horeb om nationaal Gods volk te worden. Amelek wil dit verhinderen.

Historisch gezien is dit een stammenbotsing te noemen. In de bijbelse weergave wordt echter Gods handelen gezien. Tijdens de strijd heft Mozes de staf naar de hemel. Hierin toont Mozes Gods werk. De staf waarmee hij de wonderen voor Farao deed, waarmee hij de zee kliefde, toont hij de Heere. Alleen geschiedenis? Ook geloofsgeschiedenis. Amelek is het volk dat God de Heere tracht tegen te werken. Het is het beeld van de anti-Goddelijke-wereldmacht. De strijd tegen Amelek zal van geslacht tot geslacht zijn. In het boek Esther lezen we een herhaling van deze strijd. Haman de Amelekiet tracht weer het volk van God uit te roeien.

Maar de strijd richt zich uiteindelijk tegen Haman en zijn geslacht. En dit omdat de Heere gesproken heeft: Schrijf dit ter gedachtenis in een boek, en leg het in de oren van Jozua, dat Ik de gedachtenis van Amelek geheel uitdelgen zal van onder de hemel." (Exodus 17 : 9-16). Deze strijd werd gestreden tijdens de reformatie, deze strijd zal tot het einde duren.

De historie van de Bijbel is echt, betrouwbaar. In de historische lijnen zien wij Gods handelingen met Zijn Kerk.

De betekenis van de Bijbel

Wij leven in de tijd van historisch-kritisch Bijbelonderzoek.

Een stroom van literatuur is in omloop. Men beoogt rekonstruktie van de geschiedenis, door kritisch achter het ons gegeven Schriftwoord terug te gaan. Men gaat jaartallen, gebeurtenissen, personen en hun relaties onder het licht van de kritiek stellen. Dit is reeds oud. In 1 Tim. 1 : 4 lezen wij van „geslachtsrekeningen, welke

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen