JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

MOEDER

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

MOEDER

2 minuten leestijd

MOEDER „Dag Frits. Dag jongen, " en ze kust hem. „Dag kerel. Ik heb wat voor je meegebracht. Kijk es " En ze legt een speelgoeddier naast het hoofd van Frits neer. „Het is mooi weer, " zo keuvelt ze verder. „Ik zal je bed een klein eindje verder naar het raam rijden, dan schijnt de zon op je bol. Dat is misschien wel lekker. En wie weet, vindt de zon het ook leuk om op je neus te schijnen " De zon schijnt op Frits zijn neus.

Misschien vindt hij dat wel plezierig. Misschien vindt de zon het ook wel prettig om zo Frits te groeten. Maar Frits kan niets met woorden zeggen.

Evenmin kan de zon dat doen. Daarin zijn ze gelijk.

„Het vee is al buiten, want er is veel gras, " zegt de vrouw. „En ik heb schone kleren voor je meegebracht en een verrassing. Kijk es. Een nieuwe piama. Een rode. Ik dacht, rood zul je wel mooi vinden, hè Frits? "

Frits zwijgt.

Frits dommelt.

En hij knippert nauwelijks met de ogen. 'k Leg alles maar in je kastje, dan vindt de zuster het wel, denk je ook r-'-et? Je bent toch wel aardig voor de zuster? Je plaagt haar niet, hoor deugniet! Denk erom, " grapt ze.

Frits zucht. Hij kreunt een beetje en haalt diep adem. Zo is dat al vijfentwintig jaar.

En niemand kan zeggen of hij enig besef heeft van wat denken, voelen en ervaren is. „Ben je al een beetje moe geworden van mijn gebabbel? Doe dan maar een lekker tukje, dan brei ik even. Welterusten."

Ze stopt hem onder. Ze breit. Uren aaneen. De hele middag.

En Frits slaapt.

Alsof hij is weggezonken naar een nog onbereikbaarder plaats dan tot nu toe het geval was.

Alsof hij onvoorstelbaar moe is door het beklimmen van de berg die zijn leven is.

Het rustig zitten van de vrouw heeft een verklaring nodig, vindt ze zelf. En die komt met woorden vol soberheid.

Een verslag vol tranen die nooit meer zullen opdrogen. „Frits is onze zoon.

Hij is vijfentwintig jaar.

Een zoon moet bezoek krijgen van zijn ouders. Dat hoort zo. Dat moet.

En elke woensdagmiddag als ik in de trein stap, denk ik: Misschien zal hij vandaag een keer tegen me lachen "

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 26 augustus 1977

Daniel | 24 Pagina's

MOEDER

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 26 augustus 1977

Daniel | 24 Pagina's