KEUZE VAN EEN LEVENS- PARTNER

Twee mensen krijgen elkaar lief! Ziedaar een oude en altijd weer nieuwe historie. Deze liefde te beschrijven is een onmogelijke taak. Dichters, zangers, musici, schilders, hebben de eeuwen door gepoogd deze liefde uit te drukken in het vers, het lied, het muziekstuk en op het schildersdoek. Maar het is nog nooit iemand gelukt in daaraan evenredige woorden uitdrukking te geven van hetgeen het hart ervaart. Zomin het mogelijk is de ontroering van de snaren der ziel te vertolken bij het horen zingen van een vogel in het voorjaar, zomin is de liefde te bewoorden.

Daarom is liefde alleen te ervaren, en niet te beschrijven. Wij worden verliefd op een jongen of op een meisje met ons hart, het centrum van ons bestaan, van waaruit ook hierin de uitgangen van ons leven zijn.

En hoe gaat het dan gewoonlijk? Een meisje kent over het algemeen veel jongens, die ze min of meer sympathiek vindt, aardig of niet aardig. Maar als bij intuïtie gevoelt ze, dat haar belangstelling en toegenegenheid voor een bepaalde jongen anders is dan anders.

En omgekeerd ontmoet een jongen veel meisjes, met wie hij al of niet op goede voet staat, maar één boeit hem zodanig, en vervult zo blijvend zijn gedachten, en houdt hem zo bezig, dat hij haar niet meer kan vergeten.

Hoe wonderlijk, hoe schoon is dit liefdesontwaken.

Hoe vol eerbiedige huivering is dit mysterie. Liefde is een verborgenheid die moet opengaan. Vandaar dat wij die liefde eerst moeten ervaren, alvorens te kunnen bespreken. En hoezeer de zonde alle verhoudingen heeft verdorven, en het hart heeft gemaakt tot een centrum van ongerechtigheid, toch heeft de Heere in Zijn algemene genade de mogelijkheid van deze liefde gelaten, omdat ze ons ingeschapen is in het Paradijs.

Iedere man, iedere jongen, elke vrouw en elk meisje ervaart heden nog iets van de wondere huivering der liefde, die het hart doorstroomt, wanneer de Heere hen samenbrengt.

Augustinus heeft gezegd: „Het huwelijk (en wat er mee samenhangt) is één van de weinige dingen, die uit de inboedel van het verloren Paradijs gered zijn. Ook al is het geschonden, al werkt ook hier de vloek der zonde."

De heiligheid van het huwelijk begint reeds bij een eerste ontmoeting tussen een jongen en een meisje en daarom reeds bij de keuze van een levenspartner. De oude beschavingen van Ninevé, Babel, Griekenland en van het oude Rome, die tot een hoogtepunt waren geklommen, zijn ineengestort en werden verlamd en krachteloos door de zonde van zedeloosheid. En deze zonde die de heidenvolken in ontaarding van hun zeden deed ondergaan, is ook de zonde die ingekankerd is tot in de wortels van ons volksbestaan.

Vrije liefde.

Bij de keuze van een levenspartner spreekt men thans wel van z.g. „vrije liefde". Volgens velen, waaronder zelfs zijn die zeggen een gereformeerde belijdenis voor te staan, is het huwelijk niets meer dan een overeenkomst tussen twee mensen, die naar eigen verkiezen weer kan verbroken worden. Om teleurstelling te voorkomen in het huwelijk, grijpen velen op de rechten van het huwelijk door samenwonen vooruit, om te ervaren of men wel in alle opzichten geheel met elkaar overeenstemt, zodat men vaak spoedig van elkaar walgt.

De moderne mens heeft met God afgerekend en daarom ook met de begrippen schuld, zonde, verlorenheid, en de verdoemende kracht van Gods heilige wet, die over alle vorm van overspel de vloek uitspreekt.

Het huwelijk is een gave Gods en een instelling Gods. Daarom mogen wij dit nooit buiten de Heere om zoeken.

De Heere stelt de normen voor ons leven en levensuitingen. Daarin ligt het leven en niet in losse ongebondenheid. In de loslating van de normen die de Heere stelde in Zijn Woord ligt de geestelijke ontbinding en ondergang van een volk, kerk, familie, gezin en persoonlijk leven.

Bijzonder wanneer wij door het teken van de Heilige Doop aan ons voorhoofd, door de Heere werden afgezonderd en apart gezet in de wereld, staat ons gehele leven onder Goddelijke opdracht en Goddelijke leiding.

Jongens en meisjes! Laat dat besef ons doordringen. Dat te beseffen leert ons ernst te maken. Waarachtige ernst, met alle beslissingen in ons leven, dus ook met onze keuze van een levenspartner. Wij mogen toch niet aan iedere gril, en aan iedere rimpeling in ons gevoelsleven toegeven. En laten wij daarom dan ook gerust nuchter zijn met de z.g. verliefdheden op het eerste gezicht. Ook hiervan geldt: „laat het maar eens overwinteren". Liefde is geen kansspel met een jongen of meisje, tijdens vakantie of in onze vrije tijd.

Echte liefde.

Echte liefde is een wondere gave Gods in ons leven, die wij slechts in stille verwondering en dankbaarheid mogen aanvaarden.

Een wondere gave, een wondere kracht die aan ons leven een bijzondere en soms beslissende wending geeft.

De rechte strijd en het rechte levensideaal om een jongen of meisje brengt altijd op de knieën. De satan wordt nergens meer door lam geslagen dan door het smeekgebed van vader of moeder, of van biddende jongens en meisjes, die worstelen met hun zondige neigingen en gewoonten voor Gods Aangezicht. Daarom is deze strijd een strijd op de knieën.

Wanneer het wonder van oprechte liefde in ons leven is gekomen, dan dragen we dit een tijdlang als een stil geheim in ons rond. Menen wij het oprecht, dan willen we hierin ook graag door anderen voor oprecht gehouden worden. Deze indruk geven wij beslist niet, wanneer wij de keus dan weer op de één en korte tijd later weer op een ander laten vallen.

Er zijn jongens en soms ook wel meisjes, die er zich op beroemen al heel wat verkeringen te hebben gehad, voordat zij overgaan tot een vaste keuze.

Dat beschouwen zij dan als een zekere sport.

Zulke jongens en meisjes moeten wij dan wel ernstig waarschuwen om daarmede niet voort te gaan. Want de jongen of het meisje, die daarvan de dupe is, meent het misschien wel ernstig. De gevolgen zijn meestal bittere teleurstel-

ling en wantrouwen jegens de goede trouw en liefde en belofte eenmaal in een opwelling gegeven. En wees voorzichtig straks niet zelf te worden genomen.

Vroeger was de keuze van een levenspartner in het bijzonder een zaak van de ouders. Hieruit zijn zowel gelukkige als ongelukkige huwelijken voortgekomen. Bij alles, wat er voor kan pleiten is er meer tegen. Immers met de persoonlijke keuze van de jongen en het meisje werd veel te weinig rekening gehouden, terwijl allerlei zakelijke belangen een grote rol speelden.

Het element van de berekening was bijzonder sterk. Uit boeken van de vorige eeuw kunnen wij lezen, dat ook de verhoudingen totaal anders waren, en de verloofden tot zelfs in de ondertrouw belemmerd werden in een persoonlijke kennismaking. De keuze van een huwelijkspartner is een sterk persoonlijke daad, echter met inachtneming van de verbanden, waarin de Heere ons thuis bij vader en moeder gesteld heeft. Dat wil dus zeggen, dat we niet aan vader en moeder onverwachts een kaartje sturen dat we ons verloofd hebben.

De keuze van een levenspartner! Zo ergens het woord des Heeren geldt: „Ken Mij in al Uw wegen, en Ik zal Uw paden recht maken" en „Zonder Mij kunt gij niets doen", dan wel hier.

Waarin zijn wij afhankelijker in ons jonge leven, jongens en meisjes, dan juist in deze keuze? Vooral in onze jonge jaren, waarin we zo'n geweldige honger naar waarachtige levensvervulling kunnen hebben, is het ons nodig dat wij al onze verlangens op de knieën voor de Heere neerleggen.

Bijzonder hier moeten wij bewaard worden voor onszelf en hebben wij de leiding des Heeren in ons leven zo nodig en het geloof in de Voorzienigheid Gods. Ons zo schone huwelijksformulier zegt, dat God aan een ieder als met Zijn eigen hand zijn huisvrouw toebrengt. Daar lezen wij zo spoedig over heen, maar denk hierover eens na.

Ook de keuze van onze levenspartner ligt onder het bestel van Gods Voorzienigheid. En welk een wonder voorrecht, wanneer we weten mogen, dat de Heere ons heeft bijeengebracht en niet wijzelf hebben doorgedreven.

Dit sluit echter vanzelfsprekend het bewandelen van de weg der middelen niet uit, doch het leert ons temeer verstaan: „Zonder Mij kunt gij niets doen." Denk maar eens aan de godvrezende Izaak. Naar de gewoonte van die dagen werd de bruidswerver Eliëzer uitgezonden. Abraham heeft alle voorbereidingen getroffen en Izaak is ervan op de hoogte gebracht. En wat doet Izaak? Hij wordt tot het voornaamste verwaardigd, n.1. om te bidden in het veld. Daarom, gelukkig is het bruidspaar, dat straks op de dag van hun huwelijkssluiting mag horen van de dienaar des Woords: „De Heere heeft U beiden samengebracht."

Geestelijke eenheid.

En wat is daarom bij de keuze van een jongen of meisje wel het eerste en belangrijkste of er eenheid is in de leer naar de Godzaligheid die wij belijden. Hoe roekeloos en oppervlakkig is vaak de keus. En hoe bitter zijn straks de gevolgen als wij maar toegeven door alle consciëntieovertuigingen heen aan de vlam van verliefdheid. Nu is het nog de tijd tot bezinning. Straks is het misschien onherstelbaar te laat. Wat een ontzettende gescheidenheid bij velen. Hoevelen vereenzamen juist door hun gemengd huwelijk. Simson en Delila horen niet bij elkaar. Dat is een keuze waar we God in tegenkrijgen. Simson verliest zijn kracht en zijn eer in de schoot van Delila. De Heere waarschuwt ons zo ernstig geen juk aan te trekken met een ongelovige, want dat juk past niet en past nooit. Begin die keuze niet met te denken of te zeggen dat het straks in het huwelijk allemaal wel goed komt, want waar de Heere niet in mede komt, kan nooit iets goed komen. Gods Woord v/ijst ons met grote beslistheid op het gemengde huwelijk van Ezau.

Jongens en meisjes! Verbreek toch liever elk kontakt in het eerste begin reeds, wanneer je merkt dat er geen basis is voor het samen dienen van de Heere en het samen verkeren onder de prediking van Zijn Woord. Tot op heden geldt nog altijd: „Twee geloven op één kussen, daar slaapt de duivel tussen."

Niet één te zijn in de dingen van het koninkrijk der hemelen wil zeggen, dat we straks óók helemaal alleen zijn in het huwelijk, hoewel je van elkaar kunt houden. Ook hier geldt het woord van de dichter, die uit eigen ondervinding wist hoe bitter het is tegen God

te zondigen: „Wie God verlaat, heeft smart op smart te vrezen." Waar geen eenheid is, ben je straks ook alleen, wanneer de droefheid in je leven komt. Ook dan geen plaats, waar je samen schuilen mag in levenssmart en in 'slevens stormen. Dan ook helemaal alleen in het biddend verwachten van 's-Heeren hulp met een veroordelende consciëntie. Dan alleen wanneer de stormen losbreken en het huwelijk op een geducht zware proef gesteld wordt, in bittere kruiswegen of smartelijke verliezen.

De geestelijke eenheid is het fundament straks in je huwelijk, het is de samenbindende kracht en het cement van het gezinsleven.

De keuze van een levenspartner.

Laten wij toch vooral in alles bedenken dat de Heere ons overal gadeslaat, ook als wij met vakantie hier of daar verblijven en vader en moeder ons niet zien.

Jongens en meisjes! Vermijd daarom die plaatsen van goddeloos vermaak in de genietingen der zonde en heb een afkeer van die slechte gezelschappen v/aar men spot met reinheid en heiligheid. Israël kon door het zwaard niet overwonnen worden, maar Bileam spekuleerde op de zinnelijke lusten van dat volk, waardoor er 24000, verward in de strikken der zonde, door het zwaard gedood werden.

En waar wij de wereld navolgen in prikkelende en schaamteloze kleding hebben wij niet te verwachten dat de Heere een levenspartner als met Zijn eigen hand ons toebrengt, Zoek toch in eigen kring elkaar te ontmoeten en te leren kennen en liefhebben.

Bedroefd moeten wij konstateren dat op meerdere plaatsen ook van onze jongens en meisjes op zaterdagavond behoren tot de vaste café-en barbezoekers.

Hoe te meer bedroevend als dit gebeurt zelfs met medeweten van vader en moeder, die dikwijls niet verder komen dan een beroep doen op hun machteloosheid, zonder verder daar iets tegenover te stellen.

Kan van die kinderen gezegd worden zoals Monica sprak van haar zoon Augustinus: „Een kind van zulke gebeden kan niet verloren gaan".

Geven wij ze liever geheel over aan de ondergang in de wereld dan hen te wijzen op de verscheidenheid van eigen verenigingen en op de mogelijkheden van vakantie voor de jeugd en het gezin in eigen kerkelijke kring.

Ga in uw vriendenkring eens na hoeveel levenspartners elkaar zo blijvende mochten ontmoeten tot in het huwelijk.

Waarheen dan met onze jongens en meisjes als we zelf liever 's zaterdagsavonds weg zijn, als thuis voor hen en voor hun vrienden of vriendinnen de gezelligheid ontbreekt zodat zij de straat op vluchten.

Doen wij zoals Lydia van wie wij lezen: „Zo komt in mijn huis en blijft er. En zij dwong ons".

De keuze van de beste levenspartner!

Wat hebben wij toch bij alles voor het tijdelijke leven nodig te begeren de onberouwelijke keus van Ruth te doen. Geleid te worden tot de Hemelse Bruidegom Christus, Die als de meerdere Boaz Zijn hart gezet heeft op de zwarte bruid, tot wie Hij zegt: „Ja, Ik heb U liefgehad met een eeuwige liefde; daarom heb Ik U getrokken met goedertierenheid." Dat wordt de schoonste keuze: door genade de beste Levenspartner te leren kennen voor tijd en eeuwigheid. Waar Hij Zijn hart gaat ontsluiten en verklaren zegt Hij tot het volk van Zijn eeuwige keuze: „Gij hebt Mij niet uitverkoren, maar Ik heb U uitverkoren".

Neen, dan is ons leven niet mislukt, ook al kwamen wij hier op aarde nooit tot de keuze van een levenspartner, of al werd onze keuze hier misschien nooit beantwoord.

Want bij alle aardse verbintenissen, die vroeg of laat door de dood worden teniet gedaan, is er een volk dat zingen mag van hun Hemelse Bruidegom:

„Want deze God is onze God; Hij is ons deel, ons zalig lot, Door tijd noch eeuwigheid te scheiden: Ter dood toe zal Hij ons geleiden."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen