DE HOORT IN DE EIGEN KERK THUIS!

Wat is de wezenlijke kerk?

artikel 27 van de Nederlandse geloofsbelijdenis belijden wij een enige Katholieke algemene kerk, die is een heilige vergadering van de ware Christgelovigen, die al m zaligheid in Christus Jezus verwachten, gewassen zijnde door Zijn bloed, gehei-? d en verzegeld door de Heilige Geest. Dat is een omschrijving van de wezenlijke ; rk, die ik niet verbeteren kan. Die kerk is van alle tijden, wordt door God beaard, is wereldwijd en is verenigd met hart en wil in één zelfde Geest door de acht van het geloof.

et instituut dat met die „vergadering" gegeven is als een instelling Gods, kan door ' zonde verworden tot een instelling die niet geheel meer of geheel niet meer vol-> et aan de eisen, die naar Gods Woord aan haar moeten en mogen worden gesteld en tat daarmee dan minder of meer het karakter dragen van een valse kerk. De belij-; nis verwoordt de eisen, waaraan de kerk moet voldoen in artikel 29 als volgt: de ine prediking van het evangelie, de reine bediening der sakramenten gelijk Christus e heeft ingesteld en de kerkelijke tucht om de zonden te straffen, óf, zo men zich instelt naar het zuivere Woord Gods, verwerpende alle dingen die daartegen zijn, judende Jezus Christus voor het enig Hoofd. Bij die kerk moet ieder zich nu voegen i zo onderhouden de enigheid der kerk. Deze opdracht ligt er dus voor ieder die zich il buigen onder het Woord van God.

de praktijk van de huidige (Nederlandse) samenleving ligt dit alles nog niet zo : nvoudig. Wie in ogenschouw neemt, wat zich als kerk aandient, kan dan komen t een verwarrende hoeveelheid van keuzemogelijkheden. De toets, die de Nederndse geloofsbelijdenis in het bovenaangehaalde aanreikt doet dan echter veel afallen, waarvan we zelfs bij oppervlakkige beoordeling al moeten vaststellen, dat iar ons geestelijk huis niet kan zijn.

En onze gemeenten?

'e mogen dan in alle bescheidenheid stellen, dat onze gemeenten, ondanks het vele at soms verontrust, aan de gestelde voorwaarden voldoen. Zonder enige bedoeling e af te zetten tegen andere kerken van de gereformeerde gezindte in ons land, wil ik ch trachten het gestelde aan enkele voorbeelden te verduidelijken. Hoeveel moeite ibben b.v. de Gereformeerde Kerken in Nederland niet met de handhaving van de eer)tucht in hun midden op dit moment, en wat is het om een ander voorbeeld te )smen, in de Hervormde Kerk moeilijk voor hen die daar nog de Gereformeerde ? lijdenis willen handhaven, om steeds maar weer met de bestrijders ervan te moeten menwerken in allerlei verbanden.

iermee heb ik tevens al iets aangeduid van wat ik als het eigen karakter van onze ^meenten naar voren zou willen brengen. Het is bij ons mogelijk om iedere predikant m te spreken op het Schriftuurlijk karakter van zijn prediking. De ouderlingen in ït bijzonder, maar ook alle leden van de gemeente hebben in deze hun verplichtin-; n. Dit mag natuurlijk niet ontaarden in vitterijen, of het op de voorgrond stellen m eigen opvattingen, maar het betekent wel dat predikant en gemeente zich samen loeten willen buigen onder het Woord des Heeren. Daar komt bij dat het bij ons Nukkig ook niet in diskussie is, dat dit spreken naar de Schrift per definitie inhoudt

de verkondiging van de weg waarlangs een arme zondaar met een rijke Christus i kontakt kan komen, waarmee dan meteen het bevindelijke element gegeven is. Oo hier moge enige verscheidenheid zijn, zoals er in alle tijden al geweest is, maar i hoofdzaken wordt hierover eensluidend gedacht en we hopen, dat dit zo mag blijvei Graag wil ik ertoe opwekken om de rijkdom ervan te zien, dat je als jongeren van c Gereformeerde Gemeenten mag opgroeien in een kerkelijk verband, dat aan c hoofdzaken, in de Nederlandse geloofsbelijdenis genoemd, wil vasthouden, alsmec aan een schriftuurlijk-bevindelijke prediking, waarin de weg die de Heere met Zij volk wil houden, getekend wordt.

Het is mogelijk te vervallen in een zelfgenoegzame kerkelijke zelfoverschatting, zie uitend in een houding van „Wij zijn het", bij ons is het volmaakt en daarbuiten niets. Er is geen enkele reden voor in ons en de Heere krijgt dan in ieder geval ni< de eer. Maar daartegenover dreigt ook het gevaar van: het maakt allemaal niets ui relativeer toch die grenzen, het is louter toeval waar je bij hoort.

Kiezen

Het moet ook in dit opzicht in ons leven komen tot een besliste keus, uitlopend i belijdenis doen. Als het goed is, zal die keus niet alleen bepaald worden door het fe dat je in de kring van onze gemeenten bent opgegroeid; natuurlijk is dat mede bc palend en zelfs voor een groot deel, en terecht. Er moet echter bij komen de innerlijk overtuiging dat je voor je eigen geestelijk heil eigenlijk niet anders kunt.

De konsekwenties

Wie zo kiest, komt ook te staan voor de konsekwenties van die keus. Je verbindt ; dan vrijwillig aan onze gemeenten en vooral aan je eigen plaatselijke gemeent Daar klopt het hart van het kerk-zijn. Die heeft dan ook recht op je trouw, op ; meeleven, op je verbondenheid, ook in moeilijke tijden, ja juist dan. Trouw moet bli; ken, moet openbaar komen en dat gebeurt vooral in tijden waarin het er op aankom Ik wil graag enkele gelegenheden noemen, dat dit het geval kan zijn. Veronderste dat je eigen dominee vertrekt naar een andere gemeente en dat je dan de neigir voelt opkomen het dan maar eens bij de goede Gereformeerde Bondsdominee te pre beren, want leesdienst is toch maar leesdienst. Je hoort dan echter naar mijn vas1 overtuiging in je eigen kerk thuis; daar is je huis en daar kun je ook onder ee leesdienst zegen ontvangen. Wil je die Hervormde predikant graag eens horen, da is er vast wel eens gelegenheid, als er in je eigen gemeente geen dienst is. Nu c mogelijkheden om zich te verplaatsen zo zijn toegenomen, is het ook mogelijk, dat ; meent de leesdienst in je eigen gemeente, of zelfs je eigen predikant, te laten voc wat zij zijn omdat een predikant in een naburige gemeente je meer aanspreekt. H< lijkt mij, dat we die kant helemaal niet op moeten: je eigen gemeente heeft recl op je en jij hebt verplichtingen tegenover haar. Hier komt nog bij, dat door al dj heen en weer trekken de zondagsrust nu niet bepaald bevorderd wordt. De laatst zin behelst geen enkel oordeel over de predikanten die op zondag een naburige g( meente kunnen dienen en daarvoor van een vervoermiddel gebruik maken en ever min over hen die in eigen woonplaats niet naar de kerk kunnen.

Bedenk bij al deze dingen, dat je aangesproken voelen door een bepaalde domim nog niet betekent een zegen des Heeren ontvangen. Samuël zei tegen Saul: , , ge hoorzaamheid is beter dan slachtoffer." Zou dat woord ook hier van toepassing zijr Natuurlijk behoren de predikanten hun best te doen zo te spreken, dat ook de jor geren in de gemeente zich erbij betrokken gevoelen en vooral voor de leesdienste behoren de kerkeraden erop toe te zien, dat eenvoudige preken goed gelezen wordei Als je meent, dat hier wat aan gedaan moet worden, mag je altijd trachten met c betrokkenen in alle bescheidenheid daarover een gesprek te hebben. Je zult ervare hoe verhelderend dat vaak werkt. Er mag dan echter van jou ook gevraagd worde om het gebrachte te willen volgen, vooral omdat het het Woord des Heeren is.

Wat kan het in een mens zijn leven tot zegen zijn, zo verbonden met de gemeenl waarin we mogen leven, het woord te mogen horen; het meer te gaan verstaan na£ mate we geopende oren krijgen; en het te mogen bewaren in het hart zoals Mari De Heere kan en zal Zijn zegen verbinden aan het wandelen in Zijn wegen, dat Zijn eigen belofte.

Ik wil eindigen met een citaat uit „het gebed des Zondags voor de predikatie", w

pk wij maar vaak moeten bidden: „Open thans de mond van Uw dienaar en vervul die iet Uw wijsheid en Uw kennis, opdat hij Uw woord zuiver en vrijmoedig verkonige. Schrijf Uw wetten (naar Uw belofte) in de tafelen van onze harten, en geef ns lust en kracht daarin te wandelen, tot prijs en eer van Uw naam en tot stichting an Uw gemeente."

Wie zo biddend kerkt, heeft een gezond kerkelijk besef, lijdt niet aan overdreven kerkisme", wat alle goeds bij de ander ontkent, maar zal bij tijd en wijle ook de [eere danken voor alles wat Hij in onze gemeenten aan ons geeft en bidden om beharing daarvan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen