DE KOEKOEK

Ik zocht jou in de vronen, niet in de luide stad; daar kan jij nimmer wonen, op 't hard granieten pad. Jij hoort bij bos en landerij en roept je naam maar klaar en blij.

Jij roept weer met je lentestem, net als je vaders deden; de zelfde klank, met eendre klem, zo zuiver en tevreden. Jij kwam heel uit het Zuiderland! Nu zie je toeer het oude strand.

Nu roep je uit het lover hoe goed het leven is. De wind waait 't roepen over, zo zonder hindernis. Jij leeft bij ons blij en gerust, in 't vredig land dicht bij de kust.

Ver weg in 't drukke leven hoort men jouw roepen niet, maar in de stille dreven klinkt jouw tweetonig lied, Je roept alleen je eigen naam; daar maakte God jou toe bekwaam.

Blijf komen en hier wonen als lentetijd vangt aan. Je vindt steeds in de vronen een rustig blij bestaan. Wij horen jou met aandacht aan, al kunnen wij jou niet verstaan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen