BONDSDAG 1977

Waar schatting 1600 personen waren op deze koude, maar zonnige dag naar de )omstad gekomen om de jaarvergadering van de Vrouwenbond bij te wonen. , , Tivoli" iras dan ook overvol. Zelfs op het podium achter de bestuurstafel waren in allerijl og zitplaatsen gekreëerd om ieder een plaats te kunnen aanbieden.

Mergenvergadering

Ds. H. Rijksen, de voorzitter opende de vergadering met het la-; n zingen van Psalm 29 vers 1 en 6, waarin een oproep klinkt m Gods lof te vermelden voor al de wonderen door Hem ge-/erkt.

vervolgens las hij Joh. 13 : 1-17 en ging voor in gebed. )en woord van welkom werd speciaal gericht tot de vereniginen die zich na de vorige jaarvergadering bij de Bond hebben angesloten, tot de sprekers, de medewerkers en tot de afgeaardigden van diverse bonden, zending en evangelisatie. Ook e familieleden van het jubilerende bestuurslid, Mej. Brouwer n de aanwezige predikanten werden in dit welkomstwoord niet ergeten.

naar aanleiding van het voorgelezen schriftgedeelte sprak Ds. tijksen over de voetwassing.

n deze geschiedenis wordt de aard van de liefde van Christus getoond: dienende iefde. Heel het leven van Christus was één dienen, één uiitrekken van het opper-: leed en aandoen van het slavenkleed. De discipelen wilden de meeste zijn en als Christus bij hen neerknielt moeten zij de schande van hun hoogmoed aanzien.

p het Pascha werd de bevrijding uit de Egyptische slavernij herdacht, maar Chrisus werd vrijwillig slaaf.

zijn liefde is niet alleen een dienenden liefde, maar ook een reinigende liefde. )e voetwassing is een afbeelding van de geestelijke wassing door het bloed en de ; eest van Jezus. Het beeldt af de reiniging van de zonden.

Ook tot ons klinkt vanmorgen het woord van Christus: „Indien Ik u niet was, gij iebt geen deel met Mij". Indien we geen deel hebben aan Christus zijn we nameoos arm. Maar daartegenover onnoemelijk rijk indien we wel deel aan Hem hebben. Cn wanneer we deel hebben aan Christus en in Zijn bloed gewassen zijn dan is de 'rucht daarvan dat we eikaars voeten wassen. Onze gaven besteden zal dan bestaan n het elkaar de voeten wassen.

Na dit ernstige openingswoord werd gezongen uit de 17e psalm het derde vers.

n afwijking van de gewoonte om op de bondsdagen een telegram te zenden naar I.M. Koningin Juliana, is er dit jaar een bloemstukje gestuurd, vergezeld van een > rief waarin onze aanhankelijkheid en eerbied voor Haar tot uitdrukking is ge-> racht. Nadat Ds. Rijksen de brief aan de aanwezigen had voorgelezen, werden taande de coupletten 1 en 6 van ons volkslied gezongen.

Dok aan de oud-presidente Mej. den Hertog en aan Mej. Slinger is een bloemenjroet gezonden.

De voorzitter memoreerde de ziekte van Mevr. Molenaar en Mej. Vermeulen, beide eden van de Kommissie Vakantieweken en leest een, in hartelijke bewoordingen gestelde, brief voor, die laatstgenoemde aan de Bond heeft gericht als dank voor 3e belangstelling die zij mocht ondervinden.

Referaat Ds. H. Paul: „De verscheidenheid der gaven"

Ds. Paul begint zijn referaat met het lezen van Rom. 12 : 1-8, wat hij als uitgangspunt heeft genomen. Terwijl er met grote aandacht naar zijn woorden geluisterd werd, zei hij o.a.:

„In het laatste gedeelte van de Romeinenbrief treedt het stuk van de dankbaarheic naar voren, waartoe ook het twaalfde hoofdstuk behoort. De grondslag is het lever naar Gods Woord. Paulus wijst de gemeente op de onderlinge verhoudingen, die anders moeten zijn dan in de wereld, waar de wedloop is, om de meeste te zijn. Ze mag het in de gemeente niet. Wel is er verscheidenheid. Verschil in gaven en roeping. En toch moet er eenheid zijn. Een eenheid die berust op de samenbinding var het ongelijke. Zij dient het welzijn van de gemeente en de eer des Heeren.

De apostel maakt duidelijk op welke wijze die eenheid en de onderscheidinger er binnen de gemeente zijn, namelijk met het beeld van het lichaam en haar leden. Elk lid met haar eigen kracht, eigen hoedanigheden en bestemming, afhankelijk van elkaar.

Ook in de maatschappij is de mens toegerust met gaven en talenten. De geschonken gaven zijn van grote betekenis, maar niet bepalend. Er is geneigdheid tot he kwade, die slechts overwonnen kan worden door de vernieuwende levendmakende kracht van Gods Geest.

Ook in natuurlijk opzicht zijn er onderscheiden gaven. Niet ieder heeft gelijke talenten. God is vrijmachtig en heeft recht met het Zijne te doen wat Hij wil Maar wij zijn verantwoordelijk onze gaven te besteden en met de ontvangen talenten te woekeren.

Traagheid en gemakzucht wijzen op het begraven van het talent, maar gedrever door de liefde tot Christus is er begeerte om te dienen. Dat is verbonden aar de genade van de verlossing. Wanneer de liefde van God wordt ervaren, dan worden er ook vruchten geopenbaard in de dienst van God. liefde tot God, tot d< naaste en tot de ambten. Nu blijft geloof, hoop en liefde, maar het meeste van dez< is de liefde. En zij zoekt zichzelf niet!"

Jubileum Mej. A. Brouwer

Op Ds. Rijksen rustte de aangename plicht de jubilaresse van deze dag, Mej. A Brouwer uit Lemmer, toe te spreken. Hij deed dit, nadat haar, door Mevr. Hardon een feestelijke corsage was opgespeld.

In de 25 jaar als bestuurslid heeft zij niet alleen haar gaven besteed aan he bondswerk en als presidente van de meisjesvereniging te Lemmer, maar voora ook in de verzorging van haar ouders en tante, wat Ds. Rijksen eveneens in zijr toespraak memoreerde.

Namens de Bond werd haar een bloemstuk en enveloppe overhandigd en namens d< leden van het hoofdbestuur een boek.

In enkele welgemeende woorden sprak zij haar erkenning uit voor de Heere, Di< haar de kracht en mogelijkheden heeft geschonken dit werk te kunnen doen. Zi bedankte, zowel de bestuursleden, als de bondsleden voor de prettige samenwerking en besloot met te zeggen dat zij het bondswerk altijd met liefde heeft gedaan

Pauze

Tijdens de pauze werd er aan de genodigden een broodmaaltijd aangeboden. Al; hoofdbestuur zijn we blij (en ik denk dat ook onze leden er zo over denken) da we op deze wijze onze dank kunnen overbrengen aan hen die op verschillende ter reinen hun medewerking verlenen. Ik denk nu voornamelijk aan de leden van df kommissies die belangeloos zo veel werk verzetten, aan de bonden waarmee we samenwerken en aan de predikanten op wie we zo vaak een beroep kunnen doen.

Middagvergadering

Onze zendingspredikant Ds. Vreugdenhil sprak over „de uitdeling der gaven" er spitste dit toe op het zendingswerk. Hij wees daarbij op het verband tussen d< hemelvaart, de zendingsopdracht en het uitdelen der gaven. Dit komt duidelijl naar voren in Efeze 4 : 7 en 8 en 11-16. In de eerste twee verzen wordt gesproken over de hemelvaart en de gaven verstrekt aan de mensen. In het elfde ver; wordt de inhoud van de gaven vermeld: e ambten; en in de verzen 12-16 he

doel daarvan: tot volmaking der heiligen, tot het werk der bediening en tot opbouw van het lichaam van Christus.

De opdracht die daarbij gegeven wordt is: „Gij zult Mijn getuigen zijn". Alijd en overal. Hier en in Irian Jaya. Maar de gaven van de Geest zijn nodig om aven uit te kunnen delen. De allergrootste gave van God is Zijn lieve Zoon Jezus Christus, opdat zondaren, dorstend naar Zijn gerechtigheid, aan Zijn voeten neerzinken. Alleen dan kunnen we onze gaven besteden.

Met het laten zingen van psalm 86 : 5 besloot Ds. Vreugdenhil zijn woorden, waarin zijn liefde tot het zendingswerk zo ruim naar voren kwam.

Vragenbeantwoording door Ds. 1'aul

Vervolgens kreeg Ds. Paul gelegenheid tot het beantwoorden van de, naar aanleiding van zijn referaat gestelde vragen. De volgende zinsneden willen wij u niet onthouden:

„Bij de besteding van de gaven is het belangrijk waardoor we gedreven worden. Bedoelen we onszelf? Dan is het fout! De Heere Jezus zegt tegen Martha: Gij bekommert en verontrust u over vele dingen, maar één ding is nodig. Er moet tijd zijn voor de verborgen omgang met God."

„Er zijn mensen die hun talenten niet op de juiste waarde schatten. Er is een overschatten van zichzelf, er is ook een onderschatten." „Voorbeeld-zijn is vaak nog belangrijker dan woorden." „De rijkste genadegaven komen in ootmoed naar voren."

Meditatie door Ds. H. Hofman: „Het gebruik der gaven"

De brond van de besteding der gaven is de levensgemeenschap met Christus. De eerste en de tweede tafel der wet mogen niet gescheiden worden. Aan een dode boom zijn geen genietbare vruchten. Levend uit de bediening van Christus moeten de ontvangen gaven in praktijk gebracht worden om Gods wil en in Zijn naam. Niemand heeft genoeg aan zichzelf, maar moet lenen en geven. Erkennen dat de ander wat heeft wat we zelf niet hebben.

De gaven besteden naar de mate dat Christus die geeft. Daarin ligt ook de opdracht om Gods Woord te onderzoeken, daarin dieper te graven en het uit te dragen. Getuigen van het geloof in Gods Woord. Getuigen van Zijn trouw en verzoenende liefde. Met een gebroken klank of met een heldere stem. Overal waar we zijn geplaatst, ook met het éne talent.

Dit besteden van de gaven geldt ook voor de vrouwen bij eenvoudig werk in de gemeente. Daar kan een zegenrijke werking van uitgaan. Zo verspreidt de gemeente van Christus de geur van Christus. Verspreidt u de geur van Christus? Zo zal de Koning lust hebben aan uw schoonheid.

Dankwoord van Mevr. Crum

In een eenvoudig en hartelijk slotwoord dankte de presidente alle aanwezigen, die zij tevens een behouden thuiskomst toewenste. Vervolgens richtte zij zich tot de meelevende verenigingen, de genodigden en tot degenen die meegewerkt hebben de jaarvergadering tot zo'n mooie dag te maken, in het bijzonder Ds. Rijksen en de sprekers.

Tenslotte memoreerde zij de in december 1976 gehouden bijzondere samenkomst in verband met de abortuswetgeving. Mevr. Crum zei daarvan o.a.: „De Heere heeft ons samenwerken voorspoedig gemaakt, Tegen aller verwachting in werd het voorstel tot legalisatie afgestemd. Maar waar blijven we nu met de zegeningen? We mogen het niet vergeten! Er is blijvend gebed nodig. Belangrijk is ook wat er van ons leven uitgaat in deze wereld. Het verval van de natie is het verval van de kerk." De presidente riep de vergadering op tot gebed: Wil uwe knecht, door schuld verslagen, o, Heer' niet voor Uw vierschaar dagen! Veel is ons gegeven en veel zal er van ons geëist worden. „Dat dan de geschonken gaven zouden mogen worden besteed".

Tijdens de morgenvergadering is er gekollekteerd ter bestrijding van de onkosten en werd het mooie bedrag van ƒ 5.912, 01 bijeen gebracht.

We waren verwonderd en beschaamd dat er 's middags nog eens ƒ 9.650, — werd gegaven ten bate van het vakantiewerk voor gehandicapten. Het is de Heere die de harten heeft geneigd zóveel te geven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen