S.G.P., KABINET EN EENHEID

Drie woorden, die op een bepaalde manier met elkaar te maken hebben of misschien slechts in deze rubriek — al of niet gezocht — met elkaar in verbinding worden gebracht. We beginnen met het laatste woord, daarmee niet suggererend dat de SGP een linkse partij zou zijn, omdat we van rechts naar links gaan. Wel zou het een verstandige les zijn als je lezend van links naar rechts konkludeert dat je van de SGP bij eenheid moet komen.

Eenheid

Op alle levensterreinen wordt eenheid gezocht. Een lofwaardig streven, dat onze instemming moet krijgen. Alleen moet dan nog wel de vraag aan de orde komen welke voorwaarden er aan de eenheid gesteld gaan worden. Een veelgehoorde opmerkingin deze is, dat je moet letten op wat verbindt en niet op wat scheidt. Een zeer waardevolle uitspraak, maar niet in alle situaties waar. Voorzichtigheid is hier geboden! Met dit uitgangspunt is er altijd wel eenheid te bereiken of er zou helemaal niets gemeenschappelijks moeten zijn. Hier gaat het om de eenheid zonder meer en dan vraag je je af wat er van de eigen visie nog is overgebleven in een bereikt kompromis. Dat wil echter nooit zeggen, dat je verdeeldheid goed kan praten, want dat is niet in overeenstemming met Gods Woord.

Geen eenheid zonder waarheid en geen waarheid zonder eenheid. Die twee zaken horen bij elkaar. Dat is geen zaak van organisatie zonder meer, maar bovenal van de leiding van de Heilige Geest, opdat Die ons in de Waarheid leidt. Dan is er sprake van zelfverloochening, zowel op kerkelijk als politiek gebied. Dan gaat het om elkaar in waarheid te zoeken en niet om elkaar te oordelen en te veroordelen en daarmee eigen posities en standpunten te rechtvaardigen. Dus elkaar zoeken in waarheid tot eer van God, maar niet om de eenheid alleen.

Kabinet

Een duidelijk voorbeeld van het laatstgenoemde verschijnsel zien we in het laatste kabinet. Het kabinet is gevallen. Niet het meubelstuk, want dat zou meer „pijn" veroorzaakt hebben. Nee, de ministerploeg uit de progressieve drie en de christendemokratische partijen, A.R. en K.V.P. konden de eenheid niet bewaren. Het was geen kleurloos kabinet, maar een kabinet duidelijk gericht op maatschappijvernieuwing naar socialistische idee. Juist een voorstel op dit terrein heeft hen na weken van hoop en vrees in het zicht van de haven doen stranden. Het CDA heeft de voet dwarsgezet om in haar gelederen de eenheid te bewaren. Het kabinet is ontploft, het CDA is heel gebleven. Toch is de verdeeldheid in het CDA gebleven, ondanks dat ze op dit moment bezworen is. Onbegrijpelijk, dat deze situatie pas na 1412 regeringsdagen is ontstaan. Ze gingen vechtend van de ene krisis naar de andere: sluiting Bloemenhovekliniek, levering onderdelen kerncentrales Zuid-Afrika, aankoop F-16, de zaak-Menten enz. Iedere keer werd de juiste lijmsoort gevonden en het kompromis bereikt. Kompromissen waarin vaak het uiterste van het CDA werd gevraagd. Ze deden dienst als bijwagen en de „C" werd niet of nauwelijks zichtbaar. Het was ondanks de deelname van het CDA het meest onchristelijke kabinet van de jaren na de oorlog. Dat lijkt een tegenstrijdigheid, maar de waarheid is hier aan de eenheid opgeofferd.

Alles wordt er in de propaganda nu aan gedaan om te beklemtonen dat zij toch evangelische politiek hebben bedreven en als volwaardig deelnemer aan deze rege-

ring een rol hebben gespeeld in dit kabinet. Ook het aanwijzen van de heer Van Agt als lijsttrekker past in deze taktiek. De heer Verbrugh (GPV) noemde dat de grootste oefening in massa-narcose. Een verdoving, die kan ontstaan bij mensen die de naam van God en andere grote en vrome woorden wel vaak noemen, maar niet in toepassing brengen. Eenheid werd gezocht om de eenheid. Hiervoor dient gewaarschuwd te worden.

In de SGP wordt echter iets zichtbaar van een streven, dat lijkt op het tegenovergestelde: de verdeeldheid zoeken. Dat is zeker niet minder te veroordelen.

S.G.P.

In diverse dagbladen is er meldinggemaakt van de oprichting van de Landelijke Stichting tot handhaving van de Staatkundig-Gereformeerde beginselen. Deze stichting konstateert een streven om het getuigenis en het vermaan tot terugkeer naar oude paden te vervangen door het bedrijven van praktische politiek. Er zou daardoor steeds meer water bij de wijn worden gedaan. Het spoor van Ds. Kersten en Ds. Zandt zou daarmee worden verlaten en het „nieuwe" spoor van Ds. Abma gevolgd. Al schrijvend worden door hen allerlei onjuiste tegenstellingen in het leven geroepen. Een zaak, die in het verleden al meermalen heeft gespeeld. Het gaat er enigszins op lijken dat een kerkelijke strijd z'n verlengde gaat krijgen op het politieke terrein. En dat in een tijd dat eenheid nodig is om een front te kunnen vormen tegen de machten van ongeloof en nihilisme. Dat is iets dat ons het meest moet verontrusten!

De verontrusting zou voortkomen uit het feit, dat de beginselpolitiek steeds meer op de achtergrond komt te staan. Er wordt bijna niet meer getuigd. Natuurlijk moeten we het getuigend karakter een ruime plaats geven in de Schriftuurlijk Geïnspireerde Politiek. Maar dat is nooit los te maken van de praktische politiek. Je kunt het niet losmaken van de problemen van NU.

Het beginsel is te allen tijde gericht op de praktijk. Daarom kunnen deze zaken nooit tegen elkaar worden uitgespeeld. Als we dat wel doen, verliest onze politiek aan ernst, echtheid en kracht. Dan vragen we ons af of we nog wel een beginselpolitiek voeren. Zijn de beginselen dan niet slechts tradities geworden? Is het dan niet als in een poel stilstaand water ?

Na een poosje is er geen enkel leven meer te bespeuren. Dat kan alleen voorkomen worden door studie en nadenken over de huidige maatschappij in het licht van de Heilige Schrift. Dat is uiterst moeilijk, en dat gaat langs de weg van zelfkritiek, zelfverloocnening, gebed en omgang met het Woord. Zo kunnen we een bijbels antwoord geven op de problemen van deze tijd. En dat moet! We moeten steeds een bijbels appèl doen op het hele volk. De hele samenleving ligt onder de eisen van Gods gebod en beloften. Alles en ieder moet Hem eren. Dus beginsel èn praktische politiek.

Uiteraard is kritiek toegestaan, maar de liefde tot God en de naaste moet ons dan wel dringen. Uit de gelezen verklaringen blijkt dat er geen overleg geweest is, terwijl de argumenten ongegrond en onjuist blijken te zijn. Hier wordt een onnodige verdeeldheid opgeroepen, die onze instemming niet heeft. Ook het gekozen moment getuigt — vlak voor de verkiezingen — niet van zoveel liefde tot de partij en haar beginselen.

Ons rest nu nog om Ds. Abma als partij-en fraktievoorzitter, alle wijsheid en sterkte van God toe te wensen, opdat hij met vallen en opstaan „slechts" zijn talenten in de dienst van God kan ontplooien. Daartoe geve God in onze gemeenten veel gebed voor hem en de andere kamerleden, die evenals Ds. Kersten en Ds. Zandt zich — op hun wijze, in een andere tijd met andere problemen — zich laten leiden door Gods Woord. Laten wij ons benaarstigen om de eenheid des Geestes te behouden door de band des vredes, verdragende elkander in liefde.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen