DE VERSLAAFDE

I.

laatst liep ik door Rotterdam ik zag, wat eigenlijk niet kan een ouwe-jonge-man

II.

neuriënd weent hij galgenhumor is zijn lot een macabere stoet zet zich in beweging en scheurt met zeven-dubbele-paardenkrachten voorbij

het raakt hem niet alles is voorbij een witte nacht gaat over in een zwarte dag

III.

laatst keek ik in een verwezen blik

ik zag met deernis naar die knaap en in gedachten zei ik vaak verschrikkelijk zeg

Heer’ ik schoot tekort ik had hem op de God van dood en leven moeten wijzen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen