EEN REDEN TOT VREUGDE EN DANKBAARHEID

Blij en dankbaar. Dat mogen we wel zijn als we de ontwikkeling van ons jeugdwerk zien. Nog steeds is er sprake van een groei van het aantal bij de Jeugdbond aangesloten verenigingen. Om je enig idee te geven: in 1965 telde de jeugdbond 53 +16 verenigingen; in 1970 waren dit er 67 en aan het einde van 1976 reeds 96. Het aantal van 100 kwam steeds dichterbij.

Een welkom voor nieuwe verenigingen

Nu, januari 1977, verwelkomen we weer enkele nieuwe verenigingen. Het zijn de +16 verenigingen te Krimpen a/d IJssel, Ermelo, Oudemirdum en — als honderdste — de vereniging te Amersfoort, die reeds enkele jaren bestond en zich nu ook bij de Jeugdbond heeft aangesloten. We hopen dat deze verenigingen zich snel „thuis" zullen voelen en dat de vele aktiviteiten, die er in het kader van de Jeugdbond gedaan mogen worden, dienstbaar zullen zijn aan het plaatselijke verenigingswerk. Ook hopen we dat het aantal verenigingen snel verder groeit. Dit getal betekent immers dat in nog ± 1/3 van onze gemeenten geen jeugdvereniging is. Soms is de gemeente te klein, maar in veel gevallen moet het toch mogelijk zijn om een — misschien niet zo grote — vereniging te vormen. Gelukkig horen we van onze jeugdwerkadviseurs — die de „verenigingen in oprichting" met raad en daad terzijde staan — nog steeds van pogingen om een vereniging van de grond te krijgen.

Het verenigingsbezoek

Blij en dankbaar. Dat mogen we ook wel zijn als we zien hoe het op de meeste verenigingen gaat. Op enkele uitzonderingen na horen we verblijdende berichten. Veel verenigingen vergaderen dit jaar met meer jongeren dan daarvoor.

Jongeren die samenkomen rond het geopende Woord van God. Ook al weten we dat er zijn die „alleen maar voor de gezelligheid komen", ze zijn erbij als de Bijbel opengaat en als Christus Zelf het zegt: „Onderzoekt de Schriften; die zijn het, die van Mij getuigen." Dat we dan steeds zouden bidden om de verlichting door de Heilige Geest, opdat het Koninkrijk van God ook door het verenigingswerk gebouwd mag worden. Bestudering van de Schrift: ook als het gaat om ethische vragen of aktuele zaken. Ook hier dient God's Woord ons kompas te zijn. In alles ons kompas. Ook voor jou als jongere tegenover andere jongeren in de gemeente. Vanuit dat Woord je verantwoordelijk weten voor elkaar. Want dan blijft er naast blijdschap en dankbaarheid nog steeds een opdracht.

Een opdracht

Nog een keer een getal: de meeste verenigingen bereiken plaatselijk nog geen 25% van de jeugd. Dat is weinig, bedroevend weinig. Dan is er nog veel te doen. Voor bestuur en leden. Hoe bereiken we die grote groep van „ongeinteresseerden"? Zijn ze wel ongeïnteresseerd? Of is de vereniging een elite-clubje van mensen die wat meer letters gezien hebben dan de werkende jongeren? Helaas zijn er zulke verenigingen.

En, proberen we de randkerkelijke jongeren weer bij de gemeente te betrekken? Als er in de kerkbode staat „De kerkeraad heeft tot haar leedwezen als dooplid moeten afvoeren " kunnen we dan, zowel persoonlijk en als vereniging, zeggen dat het is ondanks onze pogingen om hem of haar terug te brengen? Het is zo belangrijk dat we elkaar proberen vast te houden, vrienden en vriendinnen zoeken in de eigen kring. Ook dat we onze vrije tijd op een goede manier besteden: met je vrienden en vriendinnen in de christelijke sfeer van onze gezinnen. Dat vraagt ook van de ouders iets, n.1. dat er gezorgd wordt voor gezelligheid thuis en dat er mogelijkheden zijn voor een goede vrijetijdsbesteding.

De Heere zegene ons werk op de vereniging, en daarbuiten, tot de opbouw van onze gemeenten in het allerheiligst geloof.

M. C. Blok (sekr. sektie +16).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen