VOLHARDT!
Het woord boven dit stukje kan veel omvatten; het betekent: volhouden, niet opgeven, handhaven, bij iets blijven.
Als kind zijn er tal van keren, dat we in iets volharden. Denkt maar aan de keren dat we aangehouden en gezeurd hebben om onze zin te krijgen. Later komt het eveneens veelvuldig voor, te midden van onze vrienden, in ons werk of studeren.
In de Bijbel wordt ook over volharden gesproken. Wanneer we de concordantie openslaan zien we een heel rijtje teksten vermeld. Vaak wordt het gebruikt in verband met het bidden. In Hand. 1 : 14 staat over de gemeente na de hemelvaart: D e z e allen waren eendrachtelijk volhardende in het bidden en smeken”.
In Lukas 18 heeft de Heere Jezus zelf een gelijkenis verteld, daartoe strekkende dat men altijd bidden moet en niet vertragen. De Heere wil, dat wij aanhoudend bidden. En wat doen wij? Maar al te vaak gaat het gebed in de kerk, op school, aan tafel langs ons heen en moeten we ons afvragen of er nu al gebeden is of niet! Wat bidden we zelf ook soms gedachteloos. En dat, terwijl het gebed het middel is om tot God te spreken en om Zijn genade te vragen. De Catechismus wijst er ons ook op bij het bespreken van het gebed. Zó doen wij nu met Gods wil en als het onze eigen wil betreft, staan we voor niets. Ja, dan kunnen we zelfs de snoodste middelen gebruiken om die wil maar door te voeren.
Een andere bekende tekst is uit Matth. 24: „Maar wie volharden zal tot het einde, zal zalig worden". Wat een inhoud hebben deze woorden. We lezen zelfs, dat God een belofte wil geven als we Zijn wil doen en als we in Zijn leer wandelen.
Dat kunnen we eveneens lezen in 1 Tim. 4, waar staat: „Heb acht op uzelven en op de leer; volhard daarin; want dat doende zult gij uzelven behouden, en die u horen". Wie zo volhardt, zal de zegen des Heeren ontvangen. Is het ons dan niet alles waard hierin te volharden en aanhoudend te bidden om bekering? Wat kunnen we ons druk maken om de aardse dingen. We hebben het ervoor over ons jarenlang veel te ontzeggen, om iets te bereiken in deze maatschappij. Natuurlijk is het goed zoveel mogelijk ons best te doen om iets te bereiken, maar laten we eraan denken, dat al gewinnen we ook de gehele wereld en lijden schade aan onze ziel, we er jammerlijk aan toe zijn.
Er is echter nog een ding. Volharden kunnen we niet in eigen kracht. Laten daarom bidden, dat God ons zelf in Zijn wegen laat wandelen.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 5 november 1976
Daniel | 14 Pagina's