VAN STEMPEL TOT POSTZEGEL

Weet je dat de eerste regelmatige postdienst vijfhonderd jaar geleden werd georganiseerd? Een Fransman nam het initiatief en de postkoetsen reden vooral tussen Wenen en Brussel, de hoofdsteden van twee grote rijken.

Degene die de post ontving betaalde toen de vervoerskosten. Maar die regeling was niet ideaal. Kreeg je b.v. een brief waar je helemaal niet blij mee was, dan moest je toch betalen!

Daarom werd het zo dat de kosten vooruit betaald moesten worden aan de postcommissaris. Hij maakte dan lange lijsten van alle ontvangen bedragen. Onderaan zette hij dan een stempel. Maar deze methode was weer erg omslachtig.

Eindelijk kwam een Schot op het idee een zegel te laten drukken, die dan direkt op de brief kon worden geplakt. Men kon dan meteen zien, dat de kosten betaald waren en de lijsten werden overbodig.

De eerste postzegel werd op 1 mei 1840 verkocht in Engeland. Langzaam maar zeker volgde land na land dit voorbeeld. Zo kwam in Nederland de eerste postzegel uit op 1 januari 1852. Het portret van koning Willem III was daarop afgebeeld.

Deze postzegels werden aan de loketten met een schaar van de vellen geknipt. De portokosten waren in Nederland niet overal even hoog. Pas achttien jaar later werden de prijzen overal gelijk. Gewone brieven moesten toen voorzien zijn van een postzegel van 5 cent. Het stempel bleef in ere, want dat was het teken dat de zegel was betaald.

be-De aangevoerde post moest meteen bezorgd worden (tot tien uur 's avonds De postbestellers hadden het niet gemakkelijk! In Leiden waren er b.v. acht stellingen per dag. Dat was natuurlijk niet om vol te houden. Daarom werd aantal verminderd tot „slechts" zes. toe). dat

De eerste zegels werden gedrukt bij 's Rijks Munt te Utrecht, maar vanaf 1886 zorgt de N.V. Joh. Enschedé en Zonen te Haarlem daar voor. Ook de bankbiljetten worden daar gedrukt.

Postzegels uit de vorige eeuw zijn vaak veel geld waard. Iedere postzegelverzamelaar — met een duur woord filatelist — zal het geweldig vinden zo'n exemplaar in zijn bezit te hebben. Deze zegels stijgen nog steeds in waarde. Maar de echte verzamelaar verzamelt niet uit geldzucht, maar omdat het fijn is een goede kollektie aan te leggen.

„Gewone” postzegels zijn niet waardeloos. Gooi ze niet weg! Veel instanties — b.v. de zending — zijn er blij mee en zij kennen wel wegen om deze zegels aan de man te brengen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen