JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

AANGENAME KENNIS

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

AANGENAME KENNIS

4 minuten leestijd

„Aangename kennis” zeggen we hier in Zuid-Afrika wanneer iemand aan ons voorgesteld wordt. Ik hoop dat jullie dit nu gaan zeggen, want ik wil graag aan jullie voorstellen: twee ziekenhuizen in Bophutatswana, een Bantoe-thuisland in West-Transvaal en Noord-Kaapland, (waar ook het zendingsterrein van ds. Huisman ligt), n.1. Thusong-hospitaal en Bophelong-hospitaal. Dit zijn twee Tswananamen en betekenen resp. „om te helpen" en „om te leven". En dat proberen we te doen: mensen helpen om te kunnen leven. „Zoals in elk hospitaal", zul je zeggen. Ja, maar er zijn twee soorten leven: een tijdelijk en een eeuwig leven. Van dit Nieuwe Leven weten helaas veel Bantoes in de thuislanden maar weinig af. Is er een mooiere taak denkbaar dan mee te mogen werken aan het herstel van een patiënt en hem tegelijkertijd op de Grote „Ngaka" (dokter) te wijzen, die dat zwarte, boze hart van ons kan wegnemen en ons een nieuw hart kan geven?

Bophelong heeft 1500 bedden en Thusong 300. Deze aantallen bedden zeggen echter niet alles, want in de wintertijd moet je niet verbaasd zijn, als je in het Thusong-hospitaal 500 patiënten vindt. Een ledikant is groot genoeg voor twee kleuters en een deken op de grond slaapt best.

In elk van de ziekenhuizen zijn we met ± 15 blanken, de rest bestaat uit zwarte personeelsleden. Helaas is er een tekort aan opgeleid personeel, zodat je vaak manusje van alles bent. Tussen haakjes: ik ben arbeidsterapeute. Dikwijls echter moet je funktioneren als fysioterapeute, maatschappelijk werkster of onderwijzeres. Ik wil dit illustreren door iets te vertellen van Margarett, een meisje van negen jaar, dat met ernstige polio miëlitis opgenomen werd. Ze was erg ziek en in het begin was het enige dat ik kon doen passieve oefeningen in bed met het doel kontrakturen en wanformatie te voorkomen. Die tijd gebruikten we ook om elkaar beter te leren kennen. Toen ze beter werd probeerde ik te versterken wat te versterken was. Haar beentjes waren echter in grote mate verlamd en daarom bestelden we beenbeugels. Toen volgden maanden van loopoefeningen. Daarna ontsloeg de dokter haar. Na een week ben ik haar gaan opzoeken. Het huisje lag in het armste deel van het Bantoe-dorp, ver van de school af, benauwd en niet zo schoon en het dagelijks menu bestond vooral uit mieliepap; ideale omstandigheden om weer ziek te worden. Gelukkig kon ik haar een week later naar een school voor spastische kinderen brengen, waar ze goede verzorging en opvoeding ontvangt.

Zo zou ik nog wel over 10 andere Margaretts, Maria's of hoe ze ook mogen heten kunnen vertellen, maar mij rest nog een laatste aspekt, en m.i. het belangrijkste, n.1. onze zendingstaak. Thusong was voorheen een zendingshospitaal van de Nederduits Gereformeerde Kerk, maar is op 1 augustus j.1. met het verkrijgen van zelfbestuur voor Bophutatswana, overgegaan in handen van de Staat. Met deze ontwikkeling is de zending nog meer een individuële taak geworden. In onze afdeling beginnen we elke dag met een dagopening. De ± 50 patiënten rangschikken de stoelen in een kring. We beginnen met het zingen van een Tswana-gezang of psalm. Wanneer je een Bantoe bent, kun je daarbij niet stil zitten! Om beurten leiden de leden van het personeel de korte dienst. We bidden met elkaar en lezen uit de „Beibele". Dan volgt een korte vertelling over het gelezene, waarna de sluiting volgt met danken en zingen.

Persoonlijke gesprekken en je hele levenshouding zijn echter net zo belangrijk en die moeten dan ook getuigen van: ook de zwarte naaste lief te hebben als jezelf. Dat is niet altijd even gemakkelijk, maar toch is het „zaliger te geven dan te ontvangen". Alleen kun je dat niet en dat brengt je dan weer op je knieën: „Heere leer mij, zodat ik anderen mag leren”.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 24 september 1976

Daniel | 24 Pagina's

AANGENAME KENNIS

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 24 september 1976

Daniel | 24 Pagina's