Het éne met, het andere ook niet!

Om duidelijk te maken, wat ik hiermee bedoel, wil ik twee voorbeelden van prediking, waarvan ik hoop, dat zij geen van beide voorkomen. geven,

— Die prediking, waarbij aan het eind van de preek ook nog even aandacht besteed moet worden aan de tekst. De rest van de tijd is gevuld met verhalen en een soort van bevinding, volkomen los van de Schrift, die daarom geen echte bevinding is.

— De zo genaamde „voorwerpelijke" prediking, waarbij wel verklaard wordt, dat er een weg ter ontkoming is van de straf, maar gezwegen wordt over de vraag, hoe jij en ik daar nu deel aan verkrijgen.

Over beide vormen enkele opmerkingen:

Wat de eerste vorm betreft: wat mogen wij nu nog dankbaar zijn, dat Ds. G. H. Kersten door de Heere als middel is gebruikt om de „Vereniging" van 1907 tot stand te brengen, waardoor een geordend kerkelijk leven mogelijk werd. Opnieuw werd toen ook aandacht gevraagd voor het „sola scriptura" van de Reformatie. Met alle eerbied en respect voor het goede in het gezelschapsleven van voor die tijd, wat was er ook een losraken van de Schrift, een valse mystiek. In dit verband hoorde ik een van onze predikanten de raad geven: „Toets de bevinding, of ze voortkomt uit de Schrift, in overeenstemming is met de Schrift en terugleidt naar de Schrift."

Wat de tweede vorm betreft: Hoe zeldzaam wordt het, dat kinderen hun ouders of grootouders horen vertellen, wat de Heere aan hun ziel gedaan heeft. Het gevolg hiervan is, dat onze jongens en meisjes opgroeien in een leefklimaat, vreemd aan de weg, die de Heere met Zijn kinderen gaat. Daarom is het juist vandaag en voor onze jongens en meisjes nodig, dat de prediking schriftuurlijk-bevindelijk is; dat zij vanuit de Schrift mogen horen, hoe de Heere trekt uit de duisternis, en brengt tot Zijn wonderbaar licht. In dit verband kan ik ook van harte aanraden: lees de werken van de Nadere Reformatie. Wat is toen de noodzaak van zo'n prediking ingezien. Te moeilijk? Begin dan bijvoorbeeld eens met de Keurstoffen van Smytegeld, preken, die echt uitgesproken zijn, en daarom geschreven in begrijpelijker spreektaal, en niet in schrijftaal.

Verbinde de Heere er Zijn onmisbare zegen aan, opdat er ook jongens en meisjes mochten zijn, die met Psalm 66 konden zeggen:

Komt, luistert toe, gij Godgezinden, Gij, die de Heer' van harte vreest; Hoort wat mij God deed ondervinden, Wat Hij gedaan heeft aan mijn geest.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen