ZENDING EN ONDERWIJS

Een deel van het zendingswerk van onze gemeenten bestaat uit het geven van Christelijk onderwijs aan de kinderen op de diverse zendingsterreinen. Op dit ogenblik wordt op onze scholen de aktie „Jeugd voor jeugd" gehouden. Het doel hiervan is het verzamelen van geld om het onderwijs op de zendingsscholen te steunen.

Dit onderwijs wordt gegeven in het Igedde-gebied en het Izi-gebied in Nigeria, het Tswana-thuisland in Zuid-Afrika en in het bergland van Irian Jaya. Zo is er in Nigeria een kleuter-en basisschool bij het Bethesda weeshuis, waar niet alleen weeskinderen, maar ook anderen het Christelijk onderwijs volgen. Ds. Huisman mag Bijbelonderwijs geven op een bestaande Lagere school voor Bantoe-kinderen. In Irian Jaya zijn twee belangrijke lagere scholen, die veel leerlingen tellen. Dit onderdeel van het zendingswerk is erg belangrijk en zinvol omdat zo wordt geprobeerd gestalte te geven aan de woorden van de Grote Zender: „Laat de kinderkens tot Mij komen en verhindert ze niet, want aerzulken is het Koninkrijk der Hemelen".

Hoe zullen kinderen tot Hem kunnen komen als ze niet van Hem verteld wordt? Hoe zullen ze anders weten dat er een Naam onder de Hemel is gegeven, waardoor zij zalig kunnen worden? Het geven van Christelijk onderwijs is daartoe de eerste stap.

Dit onderwijs kan niet worden overgelaten aan door de regering beschikbaar ge-

stelde leerkrachten, omdat die de meest vreemde persoonlijke meningen er op na houden. Dit onderwijs is ook méér dan het leren lezen en het leren zich een beter bestaan te verwerven.

Bijbelscholen

Een belangrijk aspekt van het onderwijs in het zendingswerk van onze gemeenten is het Bijbelschoolwerk. De mensen Ieren hier de Bijbel in hun eigen taal lezen. Degenen die op de Bijbelschooi gegaan hebben, zijn degenen die het Woord later weer aan hun volksgenoten kunnen doorvertellen. Op deze manier kan het Evangelie op grotere schaal verbreid worden en kunnen de gemeenten opgebouwd worden. Het weric op de Bijbelschooi is een verantwoordelijk werk, soms een ploegen op rotsen. Ieder terrein heeft zo zijn eigen problemen. We laten hieronder enkele zendingsmedewerkers aan het woord:

Ds. Huisman:

De spits van on.< 3 werk is nu de landbouwbijbelschool die 2 april 1975 officieel geopend is, maar waar we van 1 maart af werkzaam zijn. Hier worden ongeveer 10 jonge mannen opgeleid voor een tweejarige kursus voor Evangelist om zo onder hun eigen volk en m hun eigen taal het Woord van de Heere te brengen. De bouwvakschool kwam tot stand mede door uw financiële hulp. Graag ontvangen we nu ook verder steun om deze 10 gezinnen te onderhouden om zo de kern te kunnen vormen van waaruit het Evangelie onder dit volk gebracht kan worden. Ook in Nigeria gaan de „Evangelisten" slechts korte tijd naar de Bijbelschooi om daarna aan hun volk het Evangelie te gaan verkondigen.

Zendeling Commelin:

Ze zijn uitgezonden met een preek over de gelijkenis van de ponden. Voor het weinige dat ze in hun tweejarige kursus meegekregen hebben zijn ze nu verantwoordelijk, om mee te woekeren. Soms kun je medelijden met ze hebben als je ze door met hun schamele bezittingen, hun lege portemonnees en hun geringe kennis van Gods Woord huiswaarts ziet keren. Je bent geneigd te denken: Stakkers, moeten jullie nu de mensen in jullie dorp gaan vertellen en voorleven wat Christelijk geloof is? Moeten jullie nu zo zonder geld of ploeg iets nieuws gaan opzetten op landbouwgebied? Toch mogen we zo niet denken, 'k Geloof dat de Heere Zelf het anders beschouwt. Hij heeft onze geleerdheid niet nodig en kan met deze eenvoudigen toch mensen op de knieën brengen. Ais ze zelf maar werkelijk de Heere vrezen.

Ook op West-Irian wordt op een Bijbelschooi les gegeven. Daar heersen taalproblemen. In welke taal moet les gegeven worden? In het Indonesisch? Dat is voor de bewoners van de Jalimo-vallei een vreemde taal, als voor ons het Russisch. Toch eist de regering dat de scholen die door de regering erkend worden en die voor aansluiting op vervolgscholen in aanmerking willen komen, Indonesisch als voertal voeren. Op de eenvoudige leesscnooltjes wordt dan ook een begin gemaakt met beide: het Indonesisch en de eigen taal.

Ds. Vreugdenhil:

Een van de belangrijkste taken op het zendingsveld is het toerusten van de pas ontstane gemeenten door opleiding van jong kader, dat in staat moet zijn om in de toekomst de leiding over die gemeenten te hebben, die als vrucht van ons zendingswerk ontstaan zijn. Belangrijk daarvoor is een goede taalbeheersing. Tot het opbouwwerk behoort in de eerste plaats het werk aan de Bijbelschooi. Dit werk werd hier in Landikma voorheen in een zeer eenvoudige vorm gedaan door een Evangelist uit Pyramid. Deze behandelde met de jongens een gedeelte uit de Bijbel waarover ze dan 's zondags in de kerk een toespraakje hielden. Toen ik echter zelf met de Bijbelschooi ben begonnen, vroeg deze jongen of hij nu bij mij in de klas mocht komen als leerling, omdat het onderwijs dat hij zelf gehad heeft, maar kort geweest is. Eerst heb ik de leerlingen getest en naar uitwijzen van deze test verdeeld in twee klassen:13 leerlingen kwamen in klas 1 terecht en 12 in klas 2.

(Zie vervolg onderaan laatste pagina der bijlage)

De geestelijke en maatschappelijke volwassenheid lopen niet parallel met de lichamelijke volwassenheid en dat geeft ontzettend veel problemen en onzekerheid, ook van de kant van jullie ouders. Jullie worden gewoon in een bepaald vakje gestopt, alleszins aantrekkelijk: eigen kleding, eigen muziek enz

In deze maatschappij

Maar het blijft zo dat jullie niet „voor vol" aangezien worden. Laat ik voorop stellen dat er grenzen nodig zijn, maar de vakjesindeling heeft ook nevenwerkingen. Ik denk dan aan de problemen in de verkering en de verloving.

De techniek kan heel wat verbergen voor het oog van je ouders en omgeving, maar de Heere weet van ons staan, zitten en liggen

Nu zijn er natuurlijk verschillenden onder jullie, als je tenminste de moeite gedaan hebt om tot hier te lezen, die zeggen: „Daar moet het natuurlijk weer op uit komen." Ja inderdaad, want de maatschappij waarin we leven maakt het voor jullie er niet gemakkelijk op. De normen die ontleend zijn aan de Bijbel worden steeds meer genegeerd en veel mensen leven naar het goeddunken van hun hart. Alle schaamtegevoelens verdwijnen (de vakanties zijn net achter de rug):

Pluk de dag, want morgen dan kan het mogelijk niet meer; dood is dood. Deze levenshouding: leven alsof er geen God is en alles richten op het HIER-EN-NU, is kenmerkend voor onze tijd en ons land. Dit geseculariseerde levensgevoel heeft velen in en buiten de kerk in beslag genomen. Ik zal het anders zeggen: ik ben er vanuit Gods Woord van overtuigd dat we leven in een tijd waarin de demonische krachten steeds meer aan het daglicht komen, want de grote tegenspeler van God, die alleen onder de toelating van God zijn afbrekend werk kan doen, weet dat hij maar een kleine tijd heeft.

Nu moeten jullie goed begrijpen dat ik de problemen van jullie niet zomaar wil kleineren. Verre van dat, want ik heb er zelf ook mee gezeten. En dan heb je het niet gemakkelijk. Maar te midden van al de vragen die je hebt, ook (misschien wel vooral) op godsdienstig gebied, wil ik je proberen toch te wijzen op Hem, Die gezegd heeft: Werp nu al je zorgen maar op Mij. Want Ik zorg voor jou.

Het klachtenboek

Jullie hebben heel legitieme vragen t.a.v. de Bijbel, de kerk enz.

Ik denk aan de Bijbelgedeelten die zich zogenaamd tegenspreken, aan de vragen van geloof en wetenschap in verband met het begin van de schepping, de zondeval en de verlossing.

De levensvragen t.a.v. het begin en het eind van het leven, de houding tegenover de aarde in verband met de vervuiling, de a-b-c-bewapening, de tweederde wereld die verhongert en de tegenstelling tussen blank en zwart, niet alleen in Zuid-Afrika en Rhodesië, maar ook in Amerika.

Laten we wat dichter bij huis blijven. En dan komen jullie vragen. Wat zie je van het geloof? Van de geloofsblijheid en - vreugde waarover gesproken wordt? Je kan het wel belijden, maar waar is het beleven? Op zondag, de dag waarop we herinnerd worden aan de opstanding van de Heere Jezus en de dood en de duivel in principe overwonnen zijn, weten we niet wat we moeten doen: er mag niets of je ouders laten je aan je zelf over; ze zeggen niet wat wel mag. Op zondag lijkt het heel wat, maar als je de kerkmensen in de week ziet, dan denk je: zijn dat nou dezelfde van zondag?

En alles draait om je eigen kerk: wat is nou het verschil met al die andere kerken? Je krijgt er geen antwoord op: thuis niet en op de catechisatie ook niet; over de jeugdvereniging praat ik dan maar niet. En als je op school en op je werk iets van je „thuis" vertelt, dan zijn de reakties allemaal hetzelfde: ouderwets, lopen achter.

Ik denk dat jullie nog wel drie of vier bladzijden kunnen vullen met klachten over de kerk en dan vooral over de kerkmensen.

Trouwens veel van die opmerkingen zijn terecht. Jullie hebben het scherp bekeken. Het staat er niet zo best bij. De Heere, de Schepper van ons leven, heeft recht op een leven tot eer van Hem. Hij heeft ons de mogelijkheden daarvoor gegeven, maar wij wisten beter en hebben God maar laten praten. Zijn waarschuwing hebben we wel gehoord, maar we wilden niet gehoorzamen. En die ongehoorzaamheid heeft ervoor gezorgd dat de zonde en de gevolgen van de zonde als een stroom over ons leven gekomen zijn.

Gods zorg voor jou

En op die aarde leven wij. Maar, en dat is het wonder van Gods Welbehagen, Hij wil niet dat we verloren gaan. Door Woord en Geest zoekt de Heere in de prediking en in de vakante gemeenten door de gelezen preek de mensen, de zondaren, degenen die door eigen schuld hun doel gemist hebben, weer op. Trouwens de Heere is daar al eerder mee begonnen. Toen je gedoopt werd, is er aan je voorhoofd betuigd en verzegeld, dat je de dood verdiend hebt en dat je wederom (van boven) geboren moet worden, wil je eenmaal in het Koninkrijk van God kunnen komen. Maar daar is ook betuigd en verzegeld: de afwassing van de zonden door het bloed van Jezus Christus.

En daar wordt in de preek altijd weer heengewezen. Hij: dé Weg, dé Waarheid en hét Leven. Maar dat gaat niet automatisch, daarom wordt er in de preek, op catechisatie, bij het huisbezoek en op de vereniging (en toch ook thuis? ) altijd weer op gewezen hoe dat ervaren wordt in ons leven, hoe de Heilige 1 Geest in ons leven werkt. Daarom wees blij met het onderwijs wat je krijgt uit Gods Woord. Onderzoek deze Brief van God aan jou. 's Avonds als je naar bed gaat. Gebruik daarbij een dagboekje. Als je daar meer over wilt weten, bel dan gerust het bondscentrum en/of schrijf een briefkaartje.

Dat er veel te wensen overblijft, is erg verdrietig, maar niet vreemd, want het leven onder Gods Woord zorgt er wel voor dat je geweten je waarschuwt dat je iets niet moet doen. Gods algemene genade toomt ons in, ons hart (dat van nature verduisterd is) en onze wil. Er moet in ons leven iets zichtbaar worden van de omgang met God. Dan zal ons leven maar een begeerte hebben: God lief te hebben boven alles en de naaste als onszelf.

Zoek de Heere, bid veel en breng regelmaat (dat doe je toch ook met het eten) in het Bijbellezen, het kerkbezoek, de catechisatie, het lezen van goede boeken (en daar mag gerust een boek met preken bij zitten ook. God werkt middellijk; je hoeft je daar niet voor te schamen, dat doe je toch ook niet als je met een engels boek voor je zit? ).

Trouwens waarom zou je niet naar de vereniging gaan: samen met jongelui uit je gemeente bezig zijn met het onderzoek van Gods Woord en het bespreken van allerlei levensvragen waarmee niet alleen jij zit.

Maar één ding is duidelijk

Ik had in dit artikel nog veel meer dingen willen schrijven en mogelijk had jij iets heel anders verwacht. Nou laten we afspreken dat je dan een brief schrijft naar de redaktie van „Daniël" t.a.v. mij. Ik schrijf je terug.

Misschien zijn er ook die zeggen: de moeilijkste vragen is hij uit de weg gegaan, zoals de eenheid van de kerken, het geloof en de beloften, de evolutie en de revolutie enz

Dat kan niet allemaal in één artikel. Maar één ding wil ik je wel zeggen: als er meer geleefd werd in de kerk en in onze gezinnen vanuit de diepe afhankelijkheid van God; als er meer behoefte was aan de toepassing van het heil door de Heilige Geest aan ons hart; als er meer oog was voor de problemen waarmee jullie zitten en er meer geluisterd werd en je niet met een kluitje in het riet gestuurd werd, dan zou er veel meer jaloersheid zijn naar het heil, wat God bereid heeft (en dat heeft wat gekost: de dood van Zijn Eniggeboren Zoon, de Heere Jezus) voor degenen die Hem vrezen.

Beste vrienden, veel zegen op school en in je werk én in je vrije tijd. Denk aan je Schepper, want Hij roept je ter verantwoording en vraagt dan wat je gedaan zult hebben met je leven en je gaven.

Ken je de enige troost al in leven en

sterven? Ben je het eigendom van de Heere Jezus?

Welgelukzalig, want dan schrik je niet als Psalm 139 voorgelezen wordt( lees vanavond die psalm eens aandachtig). God weet alles, maar Hij wil ook na ontvangen genade Zijn kinderen van de schadelijke weg brengen en leiden op de eeuwige weg. Elke dag is dat nodig.

Verborgen omgang met de Heere kunnen we geen dag missen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen