MAAK VAN JE TIJD GEEN TIRAN
Wanneer je na je — zonovergoten — vakantie weer terugkeert op je school of werk, brengt dat een grote verandering in je daaglijks ritme!
De één is misschien heel z'n vakantie op reis geweest; een ander heeft thuis genoten of heeft vakantiewerk gedaan. Allemaal waren we betrekkelijk vrij in ons doen en laten: we hadden vakantie ! !
Nu vertrekt ieder 's morgens weer naar zijn of haar plaats van onderwijs of werk. We moeten weer op de „klok" leven.
De meesten van ons kijken dikwijls op de klok. Het begint al in de vroege morgen als we, nog met slaap in de ogen, de wekker afzetten. Met een blik op de keukenklok jagen we haastig ons ontbijt door de keel, en dan vliegen we weg om nog net op tijd op school of werk te komen
Zo gaat het de hele dag door, totdat de klok ons zegt, dat het tijd is om naar bed te gaan. Overal hangen klokken op goed zichtbare plaatsen, zodat we heel de dag gemakkelijk kunnen zien hoe laat het is.
Hier is iets dwangmatigs in. Wij allen hebben ons aan ons tijdschema te houden. Toch is dat goed ook. Zo komt er orde en regel in ons leven.
Er kunnen ook gevaren dreigen. Sommigen worden voortgejaagd door de wijzers van de klok. Zij haasten met hun werk, om met alles precies op tijd klaar te komen. Op deze manier wordt de tijd onze tiran, en we worden slaven van de wrede wijzers, die maar rusteloos voortdraaien, en die niemand tegenhouden kan. Hier legt de tijd een druk op onze geest. We krijgen een gejaagd gevoel.
Natuurlijk is het goed volgens een vast schema te werken. Je zou meer werk kunnen doen, en ook beter en meer gedegen werk, als je een goed rooster had. Maar denk er wel om, dat een rooster een middel is, en geen doel in zichzelf! Ook een rooster kan een harde slavendrijver worden, wanneer wij het over ons laten heersen. Zo'n hulpmiddel om regel in ons leven te brengen moet altijd soepel genoeg zijn om enige verandering toe te laten.
Wanneer we steeds maar voortgejaagd worden door de onherroepelijk voortgaande tijd, dan kan het mooiste werk voor ons besef worden tot een geestdodend slavenwerk. Hier is niet de vreugde in het werk zelf die ons voldoening geeft, maar de hoop, dat we straks kunnen zeggen: „Gelukkig! Weer klaar voor vandaag!"
De grote waarde van de tijd ligt niet in de uren die we kunnen tellen op de klok, maar in datgene waarmee we die uren vullen; in de dingen waaraan wij ze besteden.
Véél werk is niet belangrijk, maar de manier waarop het werk gedaan wordt. Wanneer we onze taak verrichten in een bezorgde en angstige stemming, voortgejaagd door de wijzers van de klok, en altijd bang, dat we niet op tijd klaar komen, zullen we onder de druk bezwijken. Deze houding moet vermeden worden.
Denk eens bij je wijze van werken aan de rustige kalmte, waarmee de Heere Jezus Zijn werk deed. Hij was druk bezet, maar nooit gehaast.
Hij had tijd om Zijn werk te doen, maar Hij had ook tijd om te letten op de vogelen des hemels, op de bloemen des velds, en de kinderen die op de markten spelen. En bovendien vond Hij ook tijd voor het gebed!
Ik geloof dat dit ons iets te zeggen heeft, ook voor het gebruik van ónze tijd. De tijd mag niet onze slavenmeester worden die ons voortdrijft; een tiran, maar ons werktuig, dat we gebruiken om onze arbeid te verrichten. Het is als 't ware de werkplaats, waarin we onze levenstaak volbrengen.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 13 augustus 1976
Daniel | 24 Pagina's