BOEKBESPREKING

Nog niet zo lang geleden liet 'Mevr. Yskes-Kooger een derde bundel gedichten verschijnen. Zij ontwikkelt zich hierdoor tot één der produktiefste dichtersfiguren van de gereformeerde gezindte. Haar werk staat terecht nogal in de belangstelling en daarom kondig ik hier met graagte de bundel „Dit is mijn troost" aan. Een 50-tal gedichten, bijna alle van godsdienstige aard, heeft zij in dit boekje bijeengebracht. We zouden kunnen rubriceren naar verschillende onderwerpen, maar dan maakt Mevr. Yskes het ons niet gemakkelijk, daar zij al heel weinig systeem in de rangschikking aanbrengt. Daardoor vertoont de bundel een vrij zwakke structuur, al staan de gedichten „God is getrouw" en „houdt vol!" niet voor niets resp. aan het begin en het einde.

De lezer wordt getroffen doordat verschillende thema's steeds terugkeren. Daar is in de eerste plaats Ihet benadrukken van Gods trouw in alle aanvechtingen. Soms dreigt zij de moed wel te verliezen; de dood heeft ook zo fel toegeslagen. Weemoed en verdriet nemen dan het uitzicht weg. Haar hart schreit dan om Gods nabijheid. Maar in alle verdriet mag er toch ook vertrouwen zijn op Zijn erbarmen:

Eens breekt het koord; en niets voorkomt een val. Maar onder ons zijn eeuwige Vaderarmen: het vangnet van Zijn liefde en erbarmen Waarin Hij ons voor eeuwig bergen zal.

Andere thema's zijn: het verlangen naar het ongekunstelde kind-zijn, de liefde voor de schijnbaar kleine dingen, de blijdschap om wat de natuur voortbrengt, het verlangen naar een nieuwe hemel en een nieuwe aarde.

De motieven lopen wel eens door elkaar:

Een ieder voorjaar bloeien weer de bomen. Ze zeggen mij: eens zal de wereld komen waar Gods gerechtigheid ontspruiten zal.

Gedichten als die van Mevr. Yskes-Kooger willen in de eerste plaats op de inhoud beoordeeld worden. De vorm is duidelijk ondergeschikt. Zij schrijft meestal eenvou dige, direct aansprekende poëzie. De gedichten zijn ook niet steeds van hetzelfde gehalte. M.i. komt zij nog iets te vlug tot bundeling. Iets meer kritische afstand t.a.v. metrum en' ritme, woordkeus en beeldspraak kan geen kwaad. De dichteres kent echter zelf haar zwakke momenten:

Ik zing zo graag een loflied tot U ter eer in klare woorden en in zuiv're klanken, maar woorden zijn als taaie wingerdranken; ze laten zich zo moeilijk dwingen, Heer.

Wanneer de dichteres zich ongekunsteld en argeloos uitdrukt, komt ze tot ware poëzie, getuige het sublieme:

Geen mens kent je verdriet geen mens kent je verlangen. Neen, zelfs de liefste niet kan dit omvangen.

Ons hart kent een limiet bij 't zoeken van elkander. Klaag dus bij mensen niet, zeg het Die Ander!

Ondanks de enkele kritische opmerkingen die te maken' zouden zijn, wil ik deze bundel graag aanbevelen. Goede christelijke dichtkunst mogen we niet onopgemerkt aan ons laten voorbijgaan.

n.a.v. Dit is mijn troost, door E. Yskes-Kooger, 64 blz. ƒ 7, 90. Uitg. van Buyten en Schipperheyn, Amsterdam, ’76

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen