GESTOLEN EER...!

Uit de Bijbel :

En Noach bouwde de Heere en altaar; en thij nam van l het reine vee, en van al et reine gevogelte, en offerde randofferen' op dat altaar. n de Heere rook de lieflijke euk, en de Heere zei in zijn art: Ik zal voortaan de aardodem niet meer vervloeken m des mensen wil; want het edichtsel van het hart van de mensen is boos van zijn jeugd aan en Ik zal voortaan niet meer al het levende slaan, gelijk als Ik gedaan heb.

Voortaan al de dagen van de iarde zullen zaaiïng en oogst, ioude en hitte, en zomer en vinter en dag en nacht niet > phouden. (Genesis 8 : 20-22). Vlijn boog heb Ik gegeven in le wolken; die zal zijn tot een' ; eken van het verbond tussen Vlij en tussen de aarde. (Genesis 9 : 13).

En zij zeiden: om aan, laat > ns een stad bouwen, en een oren, welks opperste in de ïemel zij; en laat ons een naam 'oor ons maken, opdat wij niet nisschien over de ganse aarde verstrooid worden! (Genesis 11 : 4).

Noach en de zijnen zaten in le ark van behoud. God had le deur Zelf dicht gedaan. In Let woonschip van ihout zaten ok alle dieren die Noach op 5-ods bevel in de ark gebracht ad. Dagenlang zaten ze daar. ïuiten loeide de wind. God et die wind waaien, opdat et water weer zou gaan zaken. Noach wist dat nog niet. , ijn huisje werd heen en weer eslingerd op de hoge golven, ie lieren loeiden en piepten. > e wanden kraakten. Maar r at er ook wankelde, Noachs sloof niet. Hij vertrouwde dat - od hen zou redden.

Als Gods stem uit de hemel linkt: „Ga uit de ark", dan dat een heerlijk bevel. Heel oachs familie en alle dieren tochten na zoveel maanden de leine ruimte verlaten. Wat deed Noach toen? Stroopte hij zijn mouwen op om de aarde te bewerken? Gaf hij zijn zoons bevel om een huis te bouwen? Moesten de vrouwen voedsel verzamelen voor de volgende dag?

Niets van dat alles. Het eerste wat Noach deed, was stenen zoeken voor een altaar. Ere, wie ere toekomt. Noach is er diep van overtuigd, dat er niets van zijn menselijk werk terecht zal komen als hij niet eerst God dankt voor Zijn genade. Gods bewarende hand was zoveel maanden over hem en zijn gezin, dat de bouw van een altaar de allereerste daad van Noach was. Die daad was Gode aangenaam. God rook dit dankoffer. Dan beraamt God een heilig plan. Hij zal de aarde voortaan niet meer vervloeken. Regen en zon, zomer en winter zullen elkaar nu steeds blijven afwisselen.

God spreekt eigenlijk met zichzelf af dat Hij het menselijk werk op de aarde zal zegenen met een rijke oogst. De mensen mogen brood en wijn uit Zijn handen eten. God gaf een teken aan Noach. De regenboog! Vanuit die regenboog mogen we de bijbel gaan lezen. Er staan vreselijke dingen in de bijbel, maar als je ze eens mag zien door die regenboog? Want hier achter staat Gods trouw zelfs voor trouwelozen. God zegt met die regenboog: Ik zal voor de mensen op de aarde zorgen. Een' dergelijke ramp zal hun niet meer overkomen.

een bekend verhaal?

Misschien zeg je nu: Dat verhaal ken ik al heel lang. Is dat echt zo? Twee hoofdstukken verder lezen we in de bijbel dat de mensen een toren gingen bouwen.

Geen altaar, zoals Noach, maar een toren, die met zijn top in de hemel zou reiken. Vol trots zouden de mensen dan op die torert kunnen wijzen: „Kijk eens, dat hebben wij gebouwd". De duivel was nog even aktief als in de dagen van Adam en Eva. Toen spelde hij ook leugens op de mouw van de mens: „Eet van die vrucht en je bent even machtig als God". Nu was hij weer aan het werk: „Bouw toch aan die toren, dan word je net zo hoog en machtig als God". Hoger en hoger werd de toren De aarde werd helemaal vergeten. Je zag de aarde haast niet meer als je boven aan het werk was. Toch kwam de toren nooit af!

Allen kennen het verhaal van Noach die een altaar ging bouwen goed, maar is het ook begrepen?

stenen voor brood

Somber hurkten de papoea's bijeen. „Wij zijn dom, wij kunnen niets", zei een van de mannen verdrietig. De anderen knikken. Ze staren naar de mooi bewerkte trommels en fluiten. Ongebruikt liggen de korven van boombast voor hen. Niemand snijdt een sagovorkje uit een ruw stuk hout. Dagenlang zitten ze nu al zo bijeen, zonder dat iemand iets doet.

Hoe dat komt? Enkele jaren' geleden zijn hier blanke mensen gekomen. De oude papoea die dit zegt, houdt even zijn mond. Het is of hij denkt: Zou ik het vertellen aan die jongens en meisjes. Ze begrijpen het misschien toch niet. Maar wacht, hij gaat verder.

Toen die blanken kwamen is hier alles veranderd. Ze kwamen met grote machines waarmee ze de grond veel sneller en beter bewerken dan wij met onze lange gebeden en stenen bijlen. En de gewassen komen' zomaar op, zonder onze fluitjes die de goden vriendelijk moeten stemmen. Ik heb het zelf gezien. Alles groeit veel beter en rijker dan toen wij het deden. De blanken vangen ook veel meer vis dan wij. Ze schieter veel harder op met hun boten waar zo'n rokend ding achter hangt, dan onze manner met hun lange roeispanen. En vis dat ze vangen! En dat, zonder liederen te zingen zomaar aan zo'n dun draadje met een ijzeren haakje.

Weer zwijgt de oude man en het is net of de anderen nog somberder zijn gaan kijken „Kijk", zegt hij, „het is gewoon teveel om op te noemen wat die blanken hier gebrach hebben: grote blinkende vogels, waarmee ze door de lucht vliegen, lampen met oli( die van de nacht een dag kunnen maken. Neen', dat is veel mooier dan onze gereedschappen, die we moeizaam maakten van hout met muizen-en varkenstanden. Wi kunnen niets, wij zijn dom, héél dom. Sinds de blanken hier zijn, is er voedsel ii overvloed en voor de ziektes, waar vroeger iedereen aan stierf, zijn de blanker helemaal niet bang. Waarom zouden we nog zingen: „Vleermuis, vlieg uit" en „maan kom hoger op". Het heeft toch geen zin, want de ziekten en de honger bleven". Dar fluistert hij: „Onze goden zijn ook dom. Wij gaan onze fluiten en trommels, die w voor hen maakten, verbranden. Die hebben toch hun betekenis verloren”.

gestolen eer

Dat was een verdrietig verhaal. Denk nog eens aan al die mannen die daar zomaa werkeloos zaten te niksen. De aanraking met onze beschaving, met medicijnen en ma chines heeft die mensen' niet gelukkig gemaakt.

Zeker, ze hadden nu eten en als ze ziek worden kunnen ze geholpen worden. Maa toch waren ze niet blij. Heel hun oude godsdienst had zijn betekenis verloren. Hu leven dreigde zinloos te worden. Alles wat ze vroeger deden: ziektes bestrijden, vruch ten verbouwen, jagen, oorlogvoeren, trouwen' en kinderen inwijden in de geheime van de godsdienst, was leeg en zinloos geworden. Wat zeg je daar nu op? Wat voc antwoord moeten wij nu geven als die oude papoea je vraagt wat de zin van zij leven is?

Denk eens aan het verhaal waar we mee begonnen zijn. Noach bouwde de Heere ee altaar. Al zijn werk zou zinloos geweest zijn als hij dit niet eerst gedaan had. Zoude we dat antwoord ook niet moeten geven aan die mensen? Eigenlijk bestelen we Go als we met een ijskast, een tractor en peniciline naar die mensen gaan. We ontneme die mensen daarmee hun godsdienst en geven er de zinloosheid voor terug, die w proberen te dekken met een goed belegde boterham. Onze machines vertellen slech de halve waarheid. We moeten ook vertellen van de God met de Regenboojg, d al die mooie dingen mogelijk maakte, door aan Noach Zijn belofte te geven. A we dat vertellen, kunnen die mannen weer aan het werk, want mogenlijk zien z

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen