DE BIJBEL IN ONS LAND

Evangelisatie, een taak van de > plaatselijke gemeente.

De Bijbel laat ons, wat betreft de opdracht, niet in het onzekere. Beginnen in de naaste omgeving (Jerusalem) tot aan het uiterste der aarde (Luk. 24 : 47). Wij moeten ons vanzelfsprekend afvragen, wie de opdracht ontvangen hebben. Het antwoord is eenvoudig: e discipelen van de Heere Jezus hebben! deze opdracht ontvangen, en in hen de Gemeente des Heeren. De Heilige Geest heeft deze Gemeente opdracht en „volmacht gegeven, dienaren uit te zenden om het Evangelie te verkondigen. Zij worden gekozen door een wettige verkiezing der kerk.” (N.G.B, art. 31). (1 Tim. 3).

Naast de Heilige Sohrift spreken de belijdenisgeschriften van „de schriftuurlijke Gemeente, " Dat is dus de Gemeente des Heeren'. De Kerk van Christus.

Deze Kerk heeft grote bevoegdheden in het „ambt aller gelovigen". Zij is in Christus, haar Koning, „een heilig priesterdom" (1 Petrus 2 : 5).

Zij zijn ook geroepen om te verkondigen de deugden Desgenen die hen geroepen heeft, uit de duisternis tot Zijn wonderbaar licht. (1 Petrus 2 : 9).

De taak nu van de plaatselijke gemeente, is geen andere maar dezelfde. Zij staat met haar ambtsdragers en leden midden in de wereld. Wat buiten haar leeft, in de zonde en het ongeloof, moet gemoedigd worden om „in te gaan". Afgedwaalden' moeten worden teruggeroepen tot de Heere, in Wiens gemeenschap alleen het ware leven is.

Bijbe1se opdracht

Er zijn mensen die beweren dat er in de Bijbel geen bevel is tot evangelisatie. Het woord als zodanig wordt in de Bijbel niet genoemd, maar de zaak wordt in vele toonaarden in de Schrift gevonden. Noach predikt temidden' van de grote afval. Gods profeten worden gezonden tot de afgedwaalden met de boodschap: Keert weder, gij afkerige kinderen. De aanvankelijke opdracht die de Heere Jezus gaf aan Zijn discipelen luidde: heengaan tot de verloren schapen van het huis Israëls. En wat zegt ons het gebod van de naastenliefde? Waarin kunnen wij de naastenliefde beter betonen dan in hem of haar te wijzen op het allerhoogst en eeuwig goed? Mijn naaste is hij of zij die de Heere op onze weg plaatst.

De Boodschap

De oorspronkelijke betekenis van het woord „evangeliseren" is: boodschappen, verkondigen, oproepen (Septuagina O.T. Grieks) Evangelie = vreugdeboodschap. Jesaja spreekt van: „opening der gevangenis". Stel je eens voor: uit een donkere cel, ineens in vrijheid, in het heldere zonlicht. Wat een ervaring!

Dit roept al weer een vraag op. Is deze Boodschap voor ieder willekeurig mens een Blijde Boodschap? Als je deze „Boodschap van bevrijding" zomaar doorgeeft aan je kollega zal hij dan blij zijn? Het Evangelie is toch een „Blijde Boodschap"? Een boodschap van bevrijding kan alleen blijdschap verwekken onder gevangenen'. Wat moet de van-God-vervreemde-mens dan eerst worden bekendgemaakt? Wel, dat hij een gevangene en een gebondene van satan is. De mens kent immers zijn ellendige toestand niet? Hij wil er niet eens van horen.

Gods vrijmacht ook in de evangelisatie

Het toebrengen van zondaren is en blijft echter Gods werk. Wij kunnen niet één mens overtuigen. God de Varer heeft van eeuwigheid een volk verkoren tot zaligheid. Zij vorden geboren in de tijd, gelijk als alle mensen, vervreemd van het leven Gods, /erduisterd in het verstand, door de onwetendheid die in hen is. Ook in dat volk s niets aanwezig wat God zou kunnen bewegen om hen aan te nemen. Ook zij hebben ? een enkele belangstelling voor de dingen die bij God te doen zijn. Maar nu gaat : ich in dat volk een wonder voltrekken. De Heere God gaat dit volk in aanraking )rengen met Zijn woord.

Dit gebeurt op tweeërlei wijze.

God brengt ze onder Zijn woord (onder de prediking in de gemeente) of God brengt iet woord tot hen (door middel van zending en evangelisatie). Door wie het woord vordt gebracht valt op de tweede plaats. God doet dit echter middellijk door mensen. _ees Efeze 4 erop na.

De apostel Paulus stond, als weinigen, in de volle bediening:1) Als bedienaar der geneenten, 2) als evangelist der joden, 3) als de apostel der heidenen. Bij de opbouwing ran het lichaam van Christus, kan de zending en evangelisatie niet worden uitgechakeld.

Beginnende van Jeruzalem tot aan het uiterste der aarde", blijft geleien tot de jongste lag. Maar waar dat woord moet worden gebracht, is en blijft Gods eigen' werk. „Hij endt Zijn woord uit.”

Gods vrijmacht niet misbruiken

De wetenschap dat God een uitverkoren volk op aarde heeft, dat door Woord en ïeest in de tijd wordt toegebracht, is voor degene die in het woord en de leer areiden, een TROOSTVOLLE WETENSCHAP. Wij weten niet WIE God verkoren eeft. Wij mogen alleen weten DAT God verkoren heeft.

Deze wetenschap troost ons bij het uitgaan in deze wereld, dat onze arbeid niet ij-del al zijn in de Heere. Deze wetenschap mag niet als stokpaardje dienen: „De Heere al er aan te pas moeten komen." Dat is, hoe vroom het ook klinken mag, AFSCHUIF-SYSTEEM. De velen die rondom ons leven moeten geroepen worden zonder ondercheid. God alleen mag onderscheid maken, wij nooit. De Heere komt door Zijn roord, alleen die dit woord horen, ernstiglijk te roepen. „Doch zovelen als er door het Ivangelie geroepen worden, die worden ernstiglijk geroepen." (Dordtse leerregels , 4, par. 8)

In Hem is geen onrecht,

Hoe zullen wij het doen?

Hoe moeten wij met de Evangelieboodschap naar „buiten" treden? Als we op de om-; andigheden in ons vaderland zien, dan is het onmogelijk. De goddeloosheid en e zedeloosheid neemt zienderogen toe. Wie heeft nog belangstelling in een „verouderd vangelie"? Nergen's in ons land wacht men op evangelisatie. Er wordt wel gebroken over de „grote geestelijke nood" van ons volk.

laar waar wordt die nood gevoeld? Hoe noodzakelijk is het, voor alle dingen, deze ood te peilen. Een onderzoek instellen.

e kerkeraad van de plaatselijke gemeente kan hiertoe een kommissie benoemen, ials er reeds in onze gemeenten vele zijn, bekend onder de naam: Evangelisatie-Dmmissie.

e kerkeraad wijst deze personen aan. Een vereiste is: een goed getuigenis naar iiten en een behoorlijke kennis van de waarheid. Deze kommissie moet onder toecht van de kerkeraad staan, wat vanzelfsprekend is, omdat de kerkeraad ïrantwcordelijk is voor het evangelisatiewerk. De kommissie krijgt de opdracht an de kerkeraad om in cle plaats waar de gemeente gevestigd is, een' onderzoek l te stellen. Dienstig is het om bij het begin te beginnen.

e zult vragen: wat is het eerste wat wij doen moeten? Wel, met de ledenadministraur of scriba van je gemeente nagaan wat er in de voorbijgegane jaren zoal van de imeente vervreemd is, of zich aan de gemeente hebben onttrokken. Dus heel dicht j huis beginnen, (bij „Jerusalem") Eerst de „Jood" en daarna ook de „Griek", ndergetekende heeft langs deze weg reeds verschillende vervreemden terug mo-

gen brengen. Er moet een blijvende nodiging van de gemeente uitgaan, naar degenen die buiten zijn. Sommige gemeenten lopen terug in ledental. Dat is erg. Als; een gemeente of afdeling van een gemeente moet verdwijnen, dan kan de prediking in die plaatselijke gemeente geen voortgang meer vinden. Dan is de Evangeliebediening in zo'n plaats opgehouden.

Daar moeten wij ons voor wachten. Het zou eigenlijk op iedere agenda van de Classis, P. Synode, en Generale Synode een eerste punt moeten zijn.

Wat doen wij aan de uitbreiding van onze plaatselijke gemeenten?

Het is toch ook een vraag van de kerkvisitoren: Wat doet de gemeente naar buiten?

De jeugd en de evangelisatie

Als de evangelisatiekommissie eenmaal van start is gegaan dan komt zij op de duur handen tekort. Dan heeft de kommissie assistentie nodig. De kerstevangeliebanier moet worden verspreid, de paasevangeliebanier, de vakantiefoldei en daarbij nog de vele offers die aller uitgegeven werden door het Deputaatschap voor Evangelisatie der Gereformeerde Gemeenten.

Besteldares: Saturnusstraat 43, Alkmaa] 1700, tel. 072 - 24050.

De kommissie kan jou inschakelen bi het verspreiden van bladen en folders Lektuurverspreiden is zaaien. Veel men sen van verleden en heden zijn door eei eenvoudig foldertje naar de kerk geko men. Stel je eens voor, dat door jou\? foldertje iemand tot het geloof kwam Is dan het werk beloond of niet? D Heere werkt soms zo eenvoudig. II vroeg eens aan een hoog bejaard kim van God: „Hoe bent u tot bekering ge komen"? „Door het lezen in een evan gelisatieblaadje", was haar antwoorc Denkt vooral niet te gemakkelijk ove het evangelisatiegesprek met buitenker kelijken. Je komt voor de grootste ver rassingen te staan.

Een gesprek uit de praktijk

„Gereformeerde Gemeente zegt u? " Een gevaarlijke richting! Wel, waarom?

„Dat zal ik zeggen. Men spreekt daar over schuld en zonde. En men doet dat z indringend, dat je je op de duur schuldig en zondig gaat voelen. Je krijgt een sooi hersenspoeling, net als bij de Russen. Je wordt willoos. Je geeft je over, je ber verloren man! Als ze dan zover met je zijn, gaan ze over verlossing spreken. Dat ka zover gaan, dat je gelooft van je schuld te zijn ontheven. Nou dan heb je gelu gehad. Maar, blijf je met die z.g. schuld rondsjouwen, dan ben je goed af. Dan g je er zachtjesaan over denken om er maar mee te stoppen. D.w.z. met verder te lc ven (Zou jij met deze man een gesprek kunnen voeren? Probeer het eens en a het gelukt, schrijf mij dan eens een briefje).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen