EEN GESPREK OVER HET BIJBELLEZEN

Met een 4-tal leden van de jeugdvereniging hadden we onlangs een gesprek over het Bijbellezen. We noemen het met opzet een „gesprek" en beslist geen interview". Daar waren de jongelui, in leeftijd varierend van 17-20 jaar, eerst wat bang voor.

Het kan geen kwaad als het bijbellezen in het gezin, op school, op de catechisatie en in de prediking regelmatig aan de orde komt. Het viel de jongeren eigenlijk nu pas. op, dat er op de catechisaties niet uit de Bijbel wordt gelezen. Ze vonden het gewenst, ja vereist, dat je in de kerk in je eigen Bijbel meeleest met predikant of ouderling. Hoe verdrietig is het om vast te stellen hoe gauw onze gedachten kunnen afdwalen. Gebruik ook in de kerk je Bijbel! Het is nodig.

Het gesprek ging echter in het bijzonder over het Bijbellezen thuis.

Het viel ons op hoe positief de jongelui hierover spraken'. Een aantal opmerkingen uit het gesprek willen we graag doorgeven.

Kinderbijbel

Hoe nuttig het ook is om kinderen uit een zgn. kinderbijbel voor te lezen, b.v. bij het naar bed brengen, bij de huisgodsdienstoefening; bij het lezen aan tafel hoort in de eerste plaats de Bijbel. De gelezen Bijbelgedeelten kunnen weieens moeilijk zijn voor de kinderen (voor de ouderen soms niet? ), maar we kunnen dan toch ook de kinderen vragen! laten stellen over deze moeilijke gedeelten en samen proberen de betekenis te verstaan? Daarbij is gewenning een belangrijke zaak en vooral: het hee: God behaagd ons op deze wijze Zij Woord aan ons te openbaren. Daar moe ja daar mag, alles voor wijken.

Wie leest?

Unaniem was men van mening dat h< ongelooflijk belangrijk is dat ieder ee eigen Bijbel voor zich heeft. Bovendie is het gewenst dat ieder enkele verze leest. We zijn er dan allemaal bij bf trokken. Het geldt ons allemaal! Het niet zo dat de vader leest en! wij (c kinderen) luisteren; maar wij allema moeten luisteren naar Zijn stem.

Wat wordt er gelezen?

Het was fijn om te horen hoe waard rend de jongelui spraken over de ve schillende gewoonten die in hun gez in gebruik zijn. Soms leest men bij e ke maaltijd uit een ander Bijbelgedee te. In een ander gezin leest men 's mo gens uit één van de dichterlijke boek' en 's middags en 's avonds vervolgst< Soms wordt 's ochtends wel een' vr keus gemaakt. Kortom, er is verschc denheid. Al pratend kwamen de jong lui echter tot de conclusie dat all gelezen dient te worden. Van Gene: tot en met Openbaring. Regelma naar een bepaalde volgorde. Hoe mo< lijk soms om te verstaan; wat is o verstand verduisterd. Hoe zwaar om verstaan; wat zijn we doof! Ook al „zi wij het niet meer zitten", wat zijn \ blind. Het is het geopenbaarde Woo van God!

Hoe veel?

Daar wilden de jongelui geen regels voor opstellen! Nooit een hoofdstuk afraffelen'. Het vele is niet goed, maar het goede is veel. Maar — en deze raad mogen we allemaal wel ter harte nemen —< als er tijd is voor brood om te leven, dan mag en moet er alle tijd zijn voor het Brood des levens!

Men vond het gewenst dat er aan tafel met elkaar over het gelezene wordt gesproken. Wat jammer dat de initiatieven vaak alleen van de kleintjes komen! Hoewel men het gesprek zeer op prijs stelt, was men wel van mening dat het gesprek aan tafel spontaan moet gebeuren. We moeten niet gaan praten om te praten. Bovenal: wat een zegen als vader of moeder spraken over het aan hun hart geheiligde Woord. Maar ook: hoe nuttig is het om (b.v. aan de hand van de kanttekeningen) sommige teksten en bijbelgedeelten te verduidelijken.

Persoonlijk bijbellezen

Tenslotte hebben we met de jongeren ook gesproken over het „persoonlijk Bijbellezen". We ontdekten dat het persoonlijk Bijbellezen geen algemeen gebruik is. Enkelen doen het, velert niet. Men vond het wel fijn dat dit in het gesprek aan de orde kwam. Een van de jongelui zei dat hij er eigenlijk nooit aan had gedacht. Hij was er ook nooit op gewezen. Eigenlijk schamen we ons een beetje als we betrapt worden op persoonlijk Bijbellezen op onze kamer (die we soms met broers of zussen moeten delen). Uit het gesprek werd duidelijk dat deze jongelui het fijn zouden vinden als alle ouders hierover reeds vroeg met hun kinderen zouden praten'. Wij willen dit graag onderstrepen.

Ouders, U leert uw kinderen toch ook bidden? Laten we ze ook leren lezen. Stel deze zaken in het gezin aan de orde! Als we het allemaal doen zullen onze kinderen het niet vreemd meer vinden en kan ook de valse schaamte verdwijnen.

De jongeren die het gewend zijn om zelf 's avonds en' 's ochtends te lezen doen dit graag aan de hand van een Bijbelrooster of Bijbels dagboek.

Wij zijn dankbaar dat de jongelui die we voor dit gesprekje hadden uitgenodigd over deze dingen met ons wilden spreken. We proefden hun persoonlijke betrokkenheid. Het gaat ook ons allemaal aan!

Bovenal: God heilige het gelezen Woord aan hun en ons aller hart. Het is de Heere die blinden het gezicht, doven het gehoor kan geven. En als we dan Zijn Woord samen of alleen lezen, lere Hij ons bidden:

„Heere, maak in Uw Woord mijn gang en treden vast'.

Lisse. J. B. K. Lanser,

Joh. A. Segers.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen