BOEKBESPREKING

Wie over de Bijbel spreekt en nadenkt over de vragen m.b.t. Gods openbaring, die daarin tot ons komt, kan niet om het probleem van vertaling heen. Sommigen hebben sen , , Zo-maar" theorie over het vertalen: wie vertaalt, moet dat zuiver doen, en daarmee is de kous af. Zo eenvoudig liggen de zaken op dit gebied echter niet. Het is daarbij jammer, dat er in het nederlands niet zo veel goede literatuur op dit terrein is. Bovendien 'bestaat een deel van de literatuur vaak uit niet meer dan vergelijkingen tussen! produkten van vertaalwerk (in de praktijk betekent dat meestal tussen de Statenvertaling en andere nederlandse vertalingen), zonder dat uitvoerig ingegaan wordt op de theorie, die achter elk vertaalwerk staat.

Gelukkig wordt althans een deel van de leemte op dit gebied gevuld door een vorig iaar verschenen publikatie van Prof. Dr. J. van Bruggen over „De toekomst van de Bijbelvertaling". Het lijkt mij dat dit boekje mede door z'n begrijpelijke taal zich goed aat gebruiken in het verenigingswerk. Men vindt er in kort bestek een aantal beangrijke vragen behandeld (samengevat op pag. 24), die vervolgens uitgewerkt worden.

Leerzaam is het hoofdstuk, waarin uit de geschiedenis een' ibeeld wordt gegeven ran de wijze, waarop verschillende vertalingen tot stand kwamen; je vindt hierin > .a. mededelingen over de Septuagint, de Vulgaat en de Statenvertaling. Prof. Van Bruggen geeft aan, hoe aan de hand van voorbeelden uit het verleden ook hedenlaagse vraagstukken rond de Bijbelvertaling geïllustreerd kunnen worden. Tevens chetst hij in een volgend hoofdstuk, hoe bij het werk van de Bijbelgenootschappen taast de verspreiding na verloop van tijd ook de uitgave en vervolgens het vertalen ot taak gesteld werd; eerst geschiedde dat vertaalwerk ten dienste van de zending, naar daarbij kwam nieuw vertaalwerk in landen, waar al eeuwen een vertaling in de igen taal bestond.

De theorie achter dat nieuwe vertalen, aldus prof. Van Bruggen, is die van de dynamische gelijkwaardigheid; hij verwerpt die theorie. Ik 'heb al eerder, in recensies van et onderhavige boek in het Ref. Dagblad en de Saambinder, op gewezen, dat het in at afwijzen eerder om een karikatuur gaat, dan om een theorie als zodanig. Het is ammer, dat juist het hoofdstuk over de dynamische gelijkwaardigheid, waarin over e theorie van het vertalen veel aan de orde had moeten komen', in dat opzicht te ort schiet (meer vertaaltechnische aangelegenheden vind je in een bijlage van het oek). Het is ook van belang de voorbeelden, die prof. Van Bruggen geeft, met beulp van de Kanttekeningen b.v., kritisch te onderzoeken.

a het slothoofdstuk geeft de schrijver zijn mening over de normen waaraan een oede vertaling moet voldoen. Dit is een waardevol hoofdstuk en het leent zich voor erdere verdieping. Op de verenigingen zou die verdieping kunnen toestaan in het ezamenlijk zoeken' naar bijbelse voorbeelden, waaruit de juistheid van de gegeven ormen blijkt.

n daarmee ben ik terug op het uitgangspunt: voor onderwerpen is „De toekomst an de Bijbelvertaling" goed te gebruiken, zij het dat kritische zin ook hier van belang . Tevens kan het de aanzet vormen tot nauwgezet Bijbelonderzoek; dat doel zal de ïhrijver zeker ook voor ogen gestaan hebben.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen