MAATSCHAPPELIJK WERK

Daar sta je dan als beginneling, en ze vragen je wat te schrijven over het maatschappelijk werk. Aan het begin van de opleiding aan de G.S.A. in Ede, waar we beiden studeren, weet je nog nauwelijks iets van het veelomvatende terrein af. Gelukkig was er de mogelijkheid wat vragen te stellen aan mej. J. Geluk .en' de heer H. van der Si jden, mensen met wat meer praktijkervaring dan ik, die ik alsnog van harte wil bedanken •voor hun medewerking.

Van dat gesprek zal zo ongeveer de weergave volgen.

Christelijk werk maatschappelijk

Het maatschappelijk werk beoogt in nood samen te werken naar een beter sociaal funktioneren in bijvoorbeeld het gezin, het werk, de samenleving. Maar wat verstaan we onder christelijk maatschappelijk werk?

De christelijke gemeente heeft de opdracht om de nood van de mens te lenigen. Elke tijd heeft eigen vormen gehad, waarin de hulp gestalte kreeg. Hier in Nederland zijn het in de laatste decennia de kerken geweest, die naast de diakonieën instellingen voor maatschappelijk werk in het leven hebben geroepen. Die organisaties stellen maatschappelijk werkers aan waarvan verwacht wordt, dat zij zich in hun werken met de hulpvragers laten leiden door wat de Bijbel zegt.

Wat zijn die Bijbelse aanwijzingen?

Het belangrijkste is de christelijke levenshouding waaruit het werk beoefend wordt; de naastenliefde. De grondhouding is belangrijk, n.1. dat je respekt hebt voor de ander, hem als schepsel Gods waardeert. Maar zul je zeggen, naastenliefde kan ook vanuit humanistisch standpunt beoefend worden. We moeten echter niet vergeten dat de wezenlijke naastenliefde geboden wordt in de tweede tafel der wet en voortvloeit uit de eerste tafel: de liefde tot God.

Een Christelijke of een algemene organisatie?

Groot is tegenwoordig het probleem van de christelijke instelling of de algemene. Een algemene instelling houdt in, dat er van allerlei richtingen afgevaardigden vertegenwoordigd zijn, dus ook van Rocms-Katholieke en van humanistische zijde. Algemeen is in dit verband niet neutraal, want iedereen mag zijn eigen levensovertuiging uitdragen.

De overheid streeft naar algemene instellingen door bepaalde normen aan te leggen wat betreft grootte e.d. Dit betekent vaak dat christelijke instellingen moeten beslissen of ze zich zullen opheffen of dat ze opgaan in algemene instellingen. Een probleem hierbij is, dat je samen moet werken met mensen die een andere norm en maatstaf aanleggen dan jij. Mensen die maatschappij-kritisch zijn, die de Bijbel niet als fundament hebben. Zij zien' bijvoorbeeld gezagsverhouding in een ander licht, denken anders over huwelijk, opvoeding van kinderen, propageren dingen als aktie voeren.

In een algemene instelling kun je vaak alleen komen te staan, je hebt geen of weinig steun van kollega's, je kunt niet terug vallen cp de statuten. Het grote gevaar in deze nieuwe ontwikkeling is dat we weer een stukje van cns eigen identiteit verliezen. Reden om hier kritisch tegenover te staan.

De ervaring leert wel dat mensen in nood niet kijken of ze naar een christelijke of algemene instelling gaan. Er is echter ook een kategorie mensen die wél voorkeur heeft voor een christelijke instelling, omdat hun problemen te maken hebben met hun levensovertuiging en ze dan graag willen praten met werkers die dezelfde achtergrond hebben. Maar mensen met financiële-of huisvestingsproblemen, dus echt op materieel gebied, vragen meestal niet naar richting.

Wie komen er bij het maatschappelijk werk en met welke problemen?

Het gaat te ver hier een uitvoerige indeling te geven. Bij het maatschappelijk werk komen mensen met allerlei soorten problemen. Van het helpen van een formulier in-

vullen tot het helpen bij grote gezinsmoeilijkheden. Huwelijks-en opvoedingsproblemen komen het meeste voor. Daarnaast het verwerken van een overlijden, van scheiding, alkoholisme, ongehuwd moederschap, problemen op het werk; gehandikapt zijn, eenzaamheidsprcblematiek enz. De mensen komen uit alle lagen van de bevolking. Ook alle leeftijden zijn vertegenwoordigd. Van nog in het gezin verblijvende jongeren tot ouden van degen' in een serviceflat.

Opvallend is dat het aantal kerkelijken kleiner is dan het aantal onkerkelijken of kerkelijik-niet-meelevenden. De reden hiervan is te zoeken in verschillende richtingen: — uitwendig leven naar Gods geboden geeft zegen

— een christen heeft geleerd zijn kruis te dragen

— de dominee of ouderling vangt veel problemen op

— men heeft meer kontakten in b.v. verenigingsleven (de gemeente heeft in dit opzicht een grote taak)

Dat je veel met onkerkelijken te maken krijgt stuit op een nieuw probleem, n.1. wat doe je dan als christen-maatschappelijk werker? In het praktische werk behoor je rekening te houden met wat de Heere in Zijn Woord zegt over ons leven, ons samenleven met anderen. Zo mag je niet zomaar meegaan met de wens van een man of vrouw cm te gaan scheiden of de wens van een 15-jarige jongen of meisje om weg te lopen.

Lang niet altijd is er gelegenheid over het evangelie te praten. Er moet tijd en ruimte zijn. Wel is het taak naar gelegenheid te zoeken, maar we moeten hierbij terdege opletten dat het geen goedkoop evangelie wordt, maar dat het funktioneert vanuit een waarlijke bewogenheid. Maatschappelijk werk is geen evangelisatiewerk. Ook is het niet zo: primair maatschappelijk werk, sekundair het evangelie. Nee, het maatschappelijk werk en het evangelie zijn nauw verweven. Het impliceert elkaar. Er zal altijd een spanningsveld tussen blijven bestaan. Het komt heus wel eens voor dat je later beseft een' kans voorbij te hebben laten gaan. Als we maar niet vergeten dat we verantwoordelijk zijn voor het kontakt met de klient voor God.

Het laatste wat ik in dit bestek wil doorgeven, is clat maatschappelijk werk niet alleen door maatschappelijk werkers beoefend moet worden, maar ook de gemeente heeft in dit opzicht een taak. Je zult zeggen: daar heb je het weer: ouden van dagen opzoeken, boodschappen voor hen doen en noem het rijtje maar op. Daar komt toch nooit wat van. Denk er dan eens aan als je zelf misschien' oud en hulpbehoevend wordt, hoe je zult uitzien naar de hulp van anderen. Maar er zijn nog meer taken. Voor de gemeente valt b.v. te denken aan het in huis nemen van een schipperskind. Voor de jeugd in verenigingsverband de zorg voor de ongeorganiseerde jeugd. Jongeren onder elkaar spreken elkaar meer aan. Zoek degenen die niet op vereniging komen eeris wat meer op. Dit zijn wat tips, de rest is zelf in te vullen, er zijn mogelijkheden te over. In dit opzicht zegt de Bijbel ons: Zie toe, dat niemand achterblijve!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen