JOODSE FEESTEN

Zoals in onze dorpen de kerk het middelpunt vormt, zo is de synagoge voor hei Joodse leven het (belangrijke gebouw. Hier kornt de Joodse gemeente samen voor gebed en rond en in deze synagoge viert men de godsdienstige feesten. Dat was zo irj het oude Israël uit de dagen van de Heere Jezus, dat is zo in de nieuwe staat en iij alle plaatsen van deze aarde waar Joden wonen.

Op de eerste dag van de zevende maand, dat is bij ons in september, begint he Joodse Nieuwjaar. De bijbel noemt die dag „de dag des geklanks". Enkele malen 03 deze dag klinkt de schelle toon van de „sjofaar", zoals deze hoorn heet, door de sy nagoge.

De gelovige Joden komen samen voor het opzeggen van de gebeden. Er wordea bepaalde Schriftgedeelten uit de Wet eri de Profeten gelezen en aan het eind vaJ de dienst spreken de „kohaniem", dat zijn de mannen die uit het priestergeslacht af komstig zijn, de Nieuwjaarszeigen uit.

Na de dienst v/ordt er thuis een feestelijke maaltijd gehouden en 's middags gaan dl mannen naar de rivier om het Tasjliech-gebed op te zeggen. Tasjliech betekent wed werpen. De zakken worden leeggeschud in de rivier, onder het zeggen van gebederj Deze symbolische daad herinnert aan de profetie van Micha: Ja, Gij zult al huJ zonden! in de diepte der zeeën werpen.

Tien dagen na Nieuwjaar is het Grote Verzoendag. Op de negende dag komt het voll met zijn schuld voor God. Direkt na zonsondergang 'gaat iedereen naar de synagcgj om schuld te belijden. Urenlang wordt er gebeden. De Joden slaan zich op de bora om hun schuldgevoel te laten zien en roepen luid om vergeving. „Hoor onze steil en ons berouwvol schuldbelijden. O, neem 'het in welgevallen aan van deze verzoerl dag tot de volgende verzoendag, want alleen! Uw genade kan ons weer blij latei leven!" Zeer vrome Joden 'brengen zelfs de hele nacht in de synagoge door ondd het zeggen van Psalmen tot de volgende morgen aanbreekt en reeds omstreeks aclj uur de dienst van de Grote Verzoendag begint. Deze 'dienst duurt de gehele dag, ml korte onderbrekingen, tot na zonsondergang.

Tijdens de dienst wordt uit de Wetsrol gelezen, vooral uit de rol van Jona. Na cl lezing draagt men de rol rond, de aanwezigen! krijgen de gelegenheid om de rol aal te raken en te kussen. „Hoe lief heb ik Uw wet!”

Na ruim 24 uur te hebben gevast, wacht thuis de maaltijd. Vlak voor het naar ba gaan slaat de vader nog een pin in de 'grond, de eerste voor de bouw van de loofhiJ Over vier dagen breekt immers het Loofhuttenfeest aan! De loofhut is een bouwsl van latten met een dak van bladeren. Dit feest herinnert de Israëliet aan het won J in de woestijn in tenten. Het vertelt daarmee ook dat het menselijk bestaan op del aarde slechts tijdelijk en onstandvastig is. De loofhut is ook maar een wankel dinl Het loofhuttenfeest is een! vreugdefeest. De gebeden die worden gezegd zijn lofzel gingen uit de psalmen. Onder het bidden beweegt de Jood een bundeltje takken I alle richtingen, om daarmee aan te geven dat God overal is en alles van Hem fl Op de zevende dag wordt het feest in de synagoge besloten met het lezen uit J Wet en het ronddragen onder het geroep van „Hosjana”.

In de donkere maand december wordt het Chanoefca-feest gevierd. Het is het feei van het licht, wat herinnert aan de inwijding van de tempel te Jeruzalem. Hl kruikje olie dat toen gevonden werd, was net voldoende om de lamp, de chanoe« een dag te laten branden. Door een wonder brandde de lamp acht dagen lang, totdl er nieuwe olie was vervaardigd om de kandelaar brandend te houden. Ter herinnl ring hieraan wordt iedere avond de kandelaar ontstoken in de joodse huizen.

In de maand Adar, dat is maart, wordt het Purimfeest gevierd. Dit feest is een hel denking aan de bevrijding uit de handen van Haman. De rol van Esther wordt m lezen, terwijl alle kinderen bij het horen van de naam Haman met hun voeten tral pelen en met hamertjes kloppen om hem te verwensen.

Het meest bijzondere feest is het Paasfeest. Een uitvoerige beschrijving van de h J denking aan de uittocht uit het slavenhuis Egypte is: te vinden in o'ns jeugdbij „Daniël" 29ste jrg. nr. 7.

Dan volgt het Pinksterfeest. De synagoge is rijk versierd met bloemen. Het Pinkste

Eeest is immers het feest van de bloeiende zomer. De Bijbel vertelt van de opbrengst van het land bij dit feest, maar sinds de verwoesting van de Tempel denken de Joden jij dit Pinksterfeest meer aan de wetgeving van Sinaï, omdat op die dag, volgens le overlevering de wetten door Mozes aan het volk zijn gegeven. Een gezellig feest lat in ongedwongen sfeer in de synagoge wordt gevierd.

Zo houdt Israël zijn feestdagen.

Alles wat er tijdens de feesten' gebeurt heeft z'n bedoeling en is nauwkeurig omschreven, omdat het alles heenwijst naar de (Messias die komen zal. Helaas hebben le Joden geen ocig voor het feest van de vervulling van de beloften, het Kerstfeest. Alle ceremonieën gaan door, terwijl Christus reeds alles volbracht heeft. De Joden : ien het - niet, zien wij het wel?

Hovenstaande tekst is ontleend aan het klankbeeld „Joodse feesten", samengesteld door de HGJB en via > ns bondscentrum verkrijgbaar.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen