HET GEZIN ALS ONTMOETINGSPLAATS

Onze gehele samenleving is door organisatie aan elkaar geklonken. Denk maar aan de verenigingen, bonden, partijen, gemeenschapp of hoe het ook heten mag. De individuen worden aan elkaar gesmeed tot gemeenschappen, tot schakels en zuilen die samen de maatschappij vormen. Zo kunnen vreemden en vervreemden samen komen, samen zijn en onder het mom van eenheid vreemden blijven.

Wat is het materiaal waarmee alle organisatie opgebouwd wordt? MENSEN, Mensen groot en klein, arm en rijk, met en zonder levenswijsheid, sociaal en a-sociaal, met en zonder geloof. Maar allen zondaren, schepselen van God, maar ook vervreemden van God. Deze allen komen voort uit één van de duizenden kleinste cellen' van onze samenleving; het GEZIN. Het gezin als kleine samenlevingscel is niet ontsproten aan het brein van politieke of maatschappelijke organisatoren. Lees Genesis 2 er maar op na. Hier ligt de grondslag van het gezin „Ook had de Heere God gesproken: Het is niet goed dat de mens alleen zij; Ik zal hem een hulp maken die als tegenover hem zij' en verder „Daarom zal de man zijn vader en moeder verlaten', en zijn vrouw aanhangen; en zij zullen tot één vlees zijn". God voegt samen. Hij bindt samen. Hij werkt een natuurlijke liefcle in mensenharten waardoor een samenleving ontstaat niet cp kunstmatige maar op spontane wijze. Het is geen toeval dat gezinnen ontstaan. Het is een: instelling van God. Het gezin is een besloten gemeenschap. In die beslotenheid wordt het kind geboren, groeit het op. In die beslotenheid vindt het kind bescherming tegen invloeden van buitenaf. In het gezin wordt het kind gevormd. In dat gezin vinden de ontmoetingen plaats tussen de gezinsleden onderling, maar ook met hen die er buiten staan. Dat gezin is de voedingsbodem voor de samenleving. Hier recruteert de maatschappij het mensenmateriaal. Hieruit volgt dat de kiem van het maatschappelijk gebeuren ligt in het gezin. De mens, jij en ik, wij allen hebben een sociale functie in het leven. In de eerste plaats in het gezin. En dan vanuit het gezin.

„Elk moet zich schuldig weten, zijn gaven ten nutte en ter zaligheid van de andere lidmaten gewillig en met vreugde aan te leggen" en „dat ik mijns naasten nut, waar ik kan en mag bevordere". Wat heeft het gezin een heerlijke functie in het leven. Maar dan staat of valt ook de maatschappij met de functionering van het gezin. Dan moet een vervreemdingsverschijnsel zoals dat zich aan cns openbaart bestreden worden vanuit het gezin. Het gezin als bolwerk tegen de vervreemding. Als tegenpool van de VERVREEMDING de ONTMOETING in en vanuit het gezin. Hoe is het bij ons thuis? Of nog wat persoonlijker: vorm jij een eenheid met het gezin waartoe je behoort of ben je een vreemde in het eigen gezin? Dat kan; en komt helaas maar al te dikwijls voor. O ja, als je klein bent heb je het gezin nodig. Onbewust voel je dat aan, daar voel je je veilig en beschermd. Het onbegrensde vertrouwen in vader en mceder, dat een kind eigen is, neemt met de regelmaat van de schoolrapporten af. De invloeden van buitenaf laten zich gelden. De kritiek op het gezag dat vader en moeder uitoefenen houdt daar gelijke tred mee. Het groeiproces is in volle gang.

Overigens een normaal en natuurlijk verschijnsel. Maar; jongens en meisjes, vaders en moeders. ALARM! Nu breken de crisisjaren aan. Hier begint de strijd tussen' vervreemding en ontmoeting. Heeft u de wapens bij de hand? Gevouwen handen' en gebogen knieën, Woord en daad, liefde en begrip zijn de aanbevolen wapens in dit gevecht. Het heeft er alle schijn van dat de strijd zich afspeelt tussen ouders en 'kinderen. Maar schijn bedriegt.

In feite vechten je ouders voor jouw behoud, tegen jouw vervreemding. Zij willen jou in het isolement van het gezin. Zij willen' jou blijvend ontmoeten. Zij willen de vruchten zien van hun opvoeding. Als je de aanbevolen wapens hanteert kom je tot de ontdekking dat er kracht ligt in het isolement van het gezin. Maar je zult ook de prachtige functie van het gezin ontdekken. Hoewel God de mens schiep als individu, en een ieder eens individueel rekenschap af zal moeten leggen, hebben wij toch allen een sociale plicht ten opzichte van onze medemens, onze naaste. Zie je, dan gaan wij vanuit het geisoleerde gezin, dat zich van binnenuit opent, de maatschappij beïnvloeden. De maatschappij die voor ons bestaat in fabriek, kantoor, school, vereniging, partij, bond enz. enz. Maar dan zal het gezin zich ook openen voor de door onze harde maatschappij uitgestotenen, zij die zich bevinden aan de zelfkant van het leven, de eenzamen, de vereenzaamden, de vervreemden, zij die aan het produktieproces niet meer kunnen meewerken. Dan zullen de ontmoetingen in het gezin hun weerslag vinden in onze samenleving. Als de ontmoetingen in het gezin liefde en vertrouwen tot basis hebben dan zal dat uitstralen tot in de donkerste hoeken van de maatschappij. Wacht eens even'. Waren de ontmoetingen in het gezin alleen gericht van mens tot mens, van ouders tot kinderen, van broers tot zusters, of waren er ook ontmoetingen, was er ook contact met de Formeerder van het gezin? Het is duidelijk dat Hij de eerste en de hoogste plaats moet innemen in het gezin. „Wie vader of moeder liefheeft boven Mij, is Mij niet waardig." De horizontale lijn, de Godsontmoeting in mijn naaste, is niet te handhaven. Daartegenover staat de verticale lijn, eerst God ontmoeten en in Hem mijn naaste. Deze lijn biedt perspectief voor een ontmoeting, voor een vredige samenleving met mijn medemens, hetzij in het gezin, hetzij daarbuiten. Dan ben' ik het niet, maar is het God die de vrede tekent en ondanks zonde en haat een samenleving mogelijk maakt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen