ZONDAGS- ARBEID

„Zondags mag je alleen arbeid van barmhartigheid en noodzakelijkheid verrichten", hoor ik iemand zeggen bij het lezen van deze titel. Dit onderwerp is op veel verenigingen al uitgebreid behandeld en bij de afrondende discussie komt dan vaak bovenstaande conclusie naar voren. Nu de zondag steeds meer het karakter van rustdag gaat verliezen en het steeds moeilijker wordt om tegenover andersdenkenden duidelijk te maken waarom wij op zondag bepaalde dingen niet doen en andere wel, is bezinning op de betekenis van de zondag heel belangrijk.

SABBAT

God heeft de sabbat al ingesteld voor de zondeval.

Direkt na de schepping lezen we in Genesis 2 : 2 en 3 van het rusten van God. Het doet ons wat vreemd aan dat er gesproken wordt over een rustdag van God, maar ook van de volmaakte schepping. Dit is moeilijk voor ons om te begrijpen, maar de Heere heeft bij het begin van de tijd reeds onderscheid gemaakt tussen de dagen. In het paradijs was alles vervuld van de heerlijkheid van God, maar in het bijzonder was er de zevende dag waarop het schepsel zich in zijn Schepper en God zich in het schepsel verlustigden. En tussen die eerste sabbat en de eeuwige sabbat die komen zal, ligt de hele wereldgeschiedenis. Een geschiedenis die melding maakt van de diepe val, waarna de mens rusteloos geworden is, maar ook van de komst van de ware Rustaanbrenger, de Heere Jezus, in Wie alleen rust te vinden is. Na de val blijft de sabbat er nog als rustdag. In het vierde gebod eist God een strenge gehoorzaamheid aan het onderhouden van de sabbat. Bij de profeten kunnen we op veel plaatsen lezen welke betekenis de Heere aan het onderhouden van dit gebod hecht (Ezech. 20 : 12; 22 : 3; 23 : 33; Jer. 17 : 21, 22, 27; Jes. 56 : 2). Uit het onderhouden van de sabbat blijkt de instelling van de mens. De sabbat bepaalt de mens bij het verleden en de toekomst en dat zij alles van de Heere moet verwachten. Veronachtzaming van de sabbat houdt dus in, dat men leeft bij het hier en nu, dat men genoeg heeft aan het aardse, terwijl er een uitzien zou moeten zijn naar de toekomst, wanneer God zal zijn: lles in allen. Anderzijds bestaat er ook het gevaar voor een wettische opvatting van de sabbat (Mark. 2 : 27). De Heere Jezus waarschuwt hiervoor en zegt dat de sabbat er is voor een geestelijke en lichamelijke toerusting van de mens.

ZONDAG

Door d.e komst van Christus heeft het ceremoniële afgedaan. Het schaduwachtige is vervuld, want Christus is de vervulling der wet. De wet zei: Doe dat en gij zult leven, en de sabbat volgde op de werkdagen. Thans is de zondag de eerste dag van de week. De ware rust is gelegen in de opstanding van Christus, hieruit en hierdoor mag de gelovige leven en werken. Ds. Boer zegt: „Door de prediking op zondag laat God het licht van Zijn Woord schijnen over ons werk". Daarom komen we op deze dag als gemeente samen om door woord en sacrament versterkt te worden en mogen we ons werk

laten rusten. De kerk van het nieuwe verbond leeft niet meer onder de wet van: oe dat en gij zult leven, maar zij mag leven vanuit de opstandingskracht van Christus. Daarom is de zondag in de plaats van de saibbat gekomen. Toch wil Calvijn de kerk niet bindlen aan het houden van de zondag. Hij veroordeelt de kerken niet die andere dagen voor hun samenkomsten bestemmen, als zij zich maar onthouden van bijgeloof (Inst. II, VIII, 33, Paulus in Rom. 14 : 5).

ZONDAGSRUST

Dat God ons de eerste dag van de week als rustdag schenkt is daarom zo belangrijk omdat we op deze dag als gemeente mogen samenkomen.

Voor het in stand houden van de kerk is het bijzonder belangrijk dat de zondag er is. De dag waarop we ons mogen scharen onder de prediking van het Woord en de bediening van de sacramenten. Hierdoor worden' we in de gelegenheid gesteld de dingen aangaande Gods Koninkrijk te bedenken, Zijn Woord te onderzoeken en ons te oefenen tot godzaligheid.

Naast een geestelijke toerusting van de ziel is er ocik een lichamelijke toerusting tot het werk. God kent onze lichamelijke behoefte aan rust en zelfs die van de beesten (4e gebod). In de vorige eeuw en het begin van deze eeuw was de zondag voor vele arbeiders de enige dag die ze vrij hadden voor hun gezin en die ze hard nodig hadden om uit te rusten van hun zware artbeid. Ze waren 's zondags dan dikwijls te vermoeid om naar de kerk te gaan. Nu bijna iedereen twee dagen per week vrij is, is men 's zondags nog te moe om de kerkdiensten ibij te wonen. En als we in de kerk zitten, waar zijn onze gedachten dan? Denken aan je werk, is ook zicndaigsarbeid! Calvijn zegt: „Wij 'moeten ons werk laten rusten cm God in ons te laten werken." Je moet eens opletten, juist op zondag en in de kerk blijkt waar ons hart van vervuld is en waar het naar uitgaat. We kennen ons zelf zo slecht en daarom is er zo weinig behoefte om God te kennen.

Godskennis 'gaat altijd samen met zelfkennis. Zondagsrust bestaat niet in, dit wel en dat niet mogen doen. Dit getuigt van een wettische instelling die in strijd is met de christelijke vrijheid. Als het goed is dan rust men zondags van de arbeid om bezig te zijn in de dingen des Vaders.

Is het dan geoorloofd om op zondag allerlei dingen te doen waar men zin in heeft? Nee, want als het hart niet uitgaat naar de dienst van God, dan is het verkeerd. Al wat uit het geloof niet is, dat is zonde. Nu zul je misschien zeggen, als ik geen geloof heb, dan maakt het geen verschil of ik bepaalde dingen wel of niet doe op zondag.

Nee en ja. Nee, als het er om gaat dat je in beide .gevallen verkeerd bent omdat je hart niet recht is voor God. Ja, het maakt wel verschil als het om de aard der zonde gaat.

Door dingen te doen die op zondag niet behoren gedaan te worden, getuig je openlijk door je handelwijze dat je het niet zo nauw neemt met Gods instellingen. Je zondigt dan niet alleen tegen de Heere, maar ook tegen je naaste. Gods kerk doe je verdriet, die zwak zijn breng je in verleiding en je geeft de vijanden aanleiding om te smaden. Nu is het algemeen bekend, dat men in bepaalde plaatsen cf delen van het land zondags dingen doet die op andere plaatsen als verkeerd gezien worden. Het gaat dikwijls niet om dingen die openlijk strijdig zijn met Gods Woord, maar soms om gevoelsmatige zaken'.

Ik. wil vooraf hier twee dingen over opmerken. In de eerste plaats, zonde is zonde, de norm hiervoor wordt niet bepaald door de gemeente, Gods kinderen of wie dan ook, maar door de Heere Zelf. En in de tweede plaats geldt, dat ieder rekenschap zal moeten aflejggen over hetgeen hij gedaan heeft, en rrten zal zich niet achter een ander kunnen verschuilen (Rom. 14 : 12).

Toch kan er verscheidenheid in denken en handelen! zijn. Paulus spreekt hier over in verschillende van zijn zendbrieven (Rom. 14; 1 Cor. 9).

Het belangrijkste hierbij is, dat de liefde centraal sitaat. De liefde tot God en de liefde tot de naaste. Dan kunnen we bepaalde dingen nalaten om een ander geen aanstoot te geven.

ZONDAGS ARBEID

Nu zijn er altijd werkzaamheden die op zondag moeten gebeuren en veel van deze zaken liggen zo duidelijk dat niemand er een probleem van zal maken. Patiënten in

ziekenhuizen en verpleeginrichtingen moeten geholpen wordien, maar hoever kan men daarmee gaan. Nu de grenzen steeds meer gaan vervagen! en werken op zondag steeds algemener wordt, wordt het ook moeilijker om je houding te bepalen. Ooik in christelijke kringen gaat men in dit opzicht een steeds ruimer standpunt innemen. Bezwaren tegen werkzaamheden die niet direkt noodzakelijk zijn, ziet men als een wettische opvatting van de zondag. Dit gevaar is niet denkbeeldig. Aan. de ene kant dreigt het gevaar van een inhoudloze oppervlakkigheid en aan de andere kant van een dood wetticisme.

Wanneer men in een' situatie verkeert dat men 's zondags meer moet werken dan strikt noodzakelijk is, dan zou ik de raad willen geven om in de week te tonen dat men echt wel werken wil en zich ook niet strak aan de tijd houdt, cm daarmee aan te geven d.at bezwaren tegen bepaalde zondagsarbeid niet voortkomen uit luiheid of te proberen je. er op een gemakkelijke manier van af te maken, maar dat het je ernst is.

Anderzijds zijn er ook onder ons die 's zondags werken wel prettig vinden. Op deze manier helb je een wettig excuus om niet naar de kerk te gaan en je behoeft je ook niet te vervelen. Door deze handelwijze berokken je jezelf en anderen veel schade In noodsituaties zullen we, ook op zondag, doen wat inodig is. Denk aan de watersnood in, 1953, bij brand en ongelukken, maar veel zondagswerk komt voort uit onrust, verveling, angst om minder te verdienen, slecihte cijfers te 'behalen, kortom ongeloof. Doordat er steeds meer mensen de zondag als een „werkdag" beschouwen, worden er ook steeds meer mensen in een gedwongen werksituatie geplaatst. Ook wat de zondagsopvatting betreft veranderen de normen' snel en zal het steeds moeilijker worden om als christelijk gezin deze daig op christelijke wijze door te brengen. We moeten oppassen voor een wettische opvatting, maar 'het is eiven erg als de zondag geen bijzondere betekenis voor ons heeft.

Van oude tijden af is er verschil in denken geweest over de zondagsopvatting en wat wel en niet op zondag mag, maar het belangrijkste is of we mogen leven en werken vanuit de opstanding van Christus. Dan is het nu maar één zondag per week maar straks een eeuwige sabbat, dan mag men eeuwig rusten van zijn arbeid.

De zondag is de dag waarop de gemeente samenkomt, gebouwd wordt en het werk mag laten, rusten om zich bezig te houden met geestelijke zaken. De zondag is nog een zegen. Als deze dingen cns niet meer aanspreken dan wijst dat erop dat onze gedachten vervuld zijn van andere zaken, wereldse dingen en dan werken we op zondag, ook al is het dan niet met de daad.

Waar uw schat is daar zal ook uw hart zijn!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen