Luisteren naar Zijn stem

Toen ik zaterdagavond, 3 januari na de Middelbare Scholierenbijeenkomst te Middelburg terugreed naar huis, zag ik op de Zeeuwse weg hier en daar de kerktorens uit het landschap oprijzen.

Tot voor kort was het zo dat het silhouet van een dorp of stad al van verre te herkennen was aan de kerktorens.

Voor de dorpen geldt dat in de meeste gevallen nu nog. Naarmate het donkerder werd, konden we des te duidelijker de verlichte wijzers van de torenklokken zien.

Wat de grotere plaatsen betreft, is daar verandering in gekomen door de hoge flats.

Was het vroeger zo, dat een hele dorps-of stadsgemeenschap er alles voor over had om een grote, mooie kerk te bouwen; wie tegenwoordig in een grote nieuwbouwwijk komt, moet vaak zoeken naar de kerk, die helemaal niet op valt tussen al die hoge flats en fabrieksgebouwen.

In onze tijd worden' de kerken niet meer zo groot, zo imponerend gebouwd als in de tijden van onze voorgeslachten. Denk maar aan de prachtige kerken uit de Middeleeuwen.

Aan de bouw van de kerken van vroeger kon je duidelijk zien, dat de kerk een heel belangrijke plaats innam in de samenleving van mensen: letterlijk torende de kerk boven alles uit!

Komt het misschien doordat voor veel mensen in onze tijd de kerk lang niet meer zo belangrijk is als vroeger, dat wij veel kleinere kerken bouwen, die helemaal niet meer zo opvallen?

Al zcu het in onze tijd natuurlijk ook niet meer te betalen' zijn, om een kerk te bouwen als b.v. de Dom te Utrecht of de St. Jan te 's Hertogenbosch!

De plaats waar God spreken wil

Hoewel de kerk in onze tijd dreigt te verdwijnen, toch zijn ze er nog altijd, de kerken. Hoe komt dat? Misschien kunnen we ons eerst beter afvragen': wat is eigenlijk een •kerk?

Wellicht zeg je: nou dat is cck een vraag. Dat is nog al vanzelfsprekend: daar komen mensen 's zondags en claar wordt uit de Bijbel gepreekt en gebeden. Je zou het ook nog wat anders kunnen zeggen: het kerkgebouw is de ruimte, waar regelmatig mensen samen komen, die een christelijke gemeente vormen. Maar daarmee is niet alles gezegd. Zelfs nog niet het belangrijkste! Het allereerste en allerbelangrijkste is, dat God daar spreken wil tot mensen.

Wat de Heere zegt in de Bijbel, dat Hij ze aan wil spreken door Zijn Woord. Bijna bij alle profeten begint het met: „Het Woord des Heeren geschiedde tot ".

Zo is het ook met de dominee, als hij het Wioord van God dient. God heeft hem aangewezen om Zijn Boodschap te verkondigen.

Daarvoor heeft hij opdracht gekregen. Als hij de Boodschap brenigt, doet hij dat niet zomaar, want hij vertegenwoordigt als het ware, zoals Calvijn zegt, God bij de mensen.

Hij doet dat ook niet zonder gezag, maar hij spreekt in Christus' Naam. Als Paulus zegt: „Wij zijn dan gezonden van Ghristuswege", dan wil hij daarmee zeggen dat het is alsof Christus door hem spreekt en bidt. Daarmee heeft de dienstknecht des Heeren — je ziet wel eens achter de naam van een predikant deze drie letters .staan: V.D.M. Dat betekent dienaar van het Goddelijk Woord — een geweldig groot gezag.

Daar kunnen we nooit hoog genoeg van denken en laten we daarom altijd en waar oolk zéér voorzichtig zijn met onze kritiek, want de Heere zegt Zelf: „Tast Mijn Gezalfde niet aan en doet Mijn profeten' geen kwaad".

Wat zegt de Heere?

De Heere spreekt door middel van Zijn dienaren (of dat nu gesproken of gelezen woorden zijn) tot de mensen. Hij wil Zich openbaren aan en neerbuigen tot zondaren.

Jesaja zegt het zo: „Want alzo zegt de Hoge en de Verhevene, Die in eeuwigheid woont, en Wiens Naam heilig is: Ik woon in de hoogte, en in het heilige en bij dien die van een verbrijzelde en nederige geest is".

Hier zien! we Gods geheim. Hij, de Almachtige wil zich ophouden met zwakke mensenkinderen.

Nog niet eens met geleerden en wijzen van geest, maar met verbrijzelden en nederigen van geest, met dwazen in zichzelf met schuldigen en totaal verlorenen voor de Heere.

De Heere legt de „verbinding" n.1. door Zijn Woord!

Maar let er op: dat doet Hij, niet wij. Wij kunnen dat nooit meer doen, door onze zondeval.

„Zo gij Zijn stem dan heden hoort, gelooft Zijn heil-en troostrijk Woord". Daar mogen' we niet overheen leven. In Jesaja spreekt de Heere: Op dezen zal Ik zien, op de arme en verslagene van geest en die voor Mijn Woord beeft".

Het is nodig dat wij beven van verwondering en onwaardigheid, omdat het de Heere behaagt nog „kontaikt" te leggen tussen Zieh en zondaren!

In de bijlage gaat het over „communicatie". Hier kunnen we ook spreken van communicatie. God wil nog gemeenschap hebben met de mensen. Gods kinderen weten dat het Woord des Heeren' niet „zomaar" een woord is. Het is Zijn heil-en troostboodschap, wat alles op de Heere Jezus ziet.

Want in Hém buigt de Heere Zich tot gevallen zondaren, in Hem heeft Hij gemeenschap met hen.

De Heere kan ook wel op andere wijze mensen ontmoeten. Mensen, die ziek zijn of gebrekkig b.v. mogen ook thuis om Gods nabijheid vragen.

Maar de , , gewone" weg is, dat mensen op zondag nadrukkelijk hun eigen huizen moeten verlaten om voor God te verschijnen in eeri ander huis.

Allemaal verschillende mensen uit allemaal verschillende huizen, maar met hetzelfde doel: om. de Heere te mogen ontmoeten.

In de Bijbel

Kijk maar in de Bijbel. Mozes bouwt een tabernakel (tent) als de plaats van ontmoeting tussen God en de mensen van Zijn volk Israël.

De Heere Zelf had dat aan Mozes opgedragen. Koning Salomo bouwt een prachtige tempel in Jeruzalem. Nog weer later worden overal in Israël synagogen gebouwd, waar het Woord van God voor de mensen' uitgelegd werd.

En we lezen van de Heere Jezus, dat Hij naar gewoonte op de salhbat naar de synagoge ging. Zo ging Hij ook op de grote feesten, b.v. het pascha, altijd op naar de tempel in Jeruzalem.

De dienst van God kan dus niet zonder een gébouw. In de tijd van het Oude Testament was dat ook heel duidelijk door de vele offers die gebracht moesten worden.

De tempel was de offerplaats; dat kwam ook uit in de inrichting van de tempel, maar ook daarin ging het om de ontmoeting van God en de mensen; want de offers waren nu juist bedoeld om de weg voor de ontmoeting van de heilige God en de zondige mensen vrij te maken en om aan de andere kant ook de dankbaarheid van de mensen voor die ontmoeting tot uiting te brengen.

In Psalm 116 zingen' we: „Ik zal met vreugd' in het huis des Heeren gaan, om daar met lof Uw grote Naam te danken".

Over het rond der aarde

Nadat de Heere Jezus het grote offer van Zijn leven heeft gebracht, is de tempel als offerplaats niet meer nodig. Maar als er een gemeente van christenen ontstaat, dan ontstaat er gelijk een behoefte aan een plaats van samenkomst van de christenen. En dat is nu de kerk.

Als je het artikel van Ds. Vreugdenhil in de „Paulus" no. 10 „Hoe branden mijn genegenheên, om 's Heeren voorhof in te treên, gelezen hebt, zul je bemerkt hebben, dat ook op Irian-Jaya na de komst van het Evangelie de Jali's behoefte kregen om

de zondag te vieren als een aan de Heere geheiligde dag en om samen te komen rondom Gods Woord.

En, nu citeer ik: „Als er veel absenten zijn, krijgt de gemeente meestal een vermaning. Onlangs hoorde ik nog een bijbelschooljongen zeggen: „als jullie ziek zijn en daarom niet kunnen komen, wil de Heere je ook wel thuis opzoeken', maar als je zomaar wegblijft geef je daarmee te kennen dat je na dit leven naar het „hete vuur" wil 'gaan."

Laten we daarbij niet vergeten wat de Heere Zelf beloofd heeft: Als er twee of drie zijn die in Mijn Naam vergaderen, daar ben Ik in hun midden."

En als we letten op de figuren die zijn gaan kijken naar het Kind van Bethlehem: herders, wijzen uit het Oosten, later Simeon en Anna in de tempel. Het waren eenvoudigen, geleerden en rijken, een profeet en een profetes.

Maar bij allen was er eenzelfde verwondering over dit Kind, eenzelfde aanbidding, eenzelfde geloofsvertouweh, eenzelfde dankbaarheid en verootmoediging.

En zo zal het zijn en blijven door de eeuwen heen.

Mensen uit alle stam, taal en natie zijn gekomen en zullen nog komen om zich te scharen rondom het Woord, het vleesgeworden Woord.

Johnnes zegt: „Het Woord is vlees geworden en heeft onder ons gewoond". Degenen, die niet meer zonder de Heere kunnen, hebben Zijn Woord zo hard nodig, omdat dat hun leven is, omdat daarin voor hen: het ware geluk schuilt.

Het vleesgeworden Woord 1 is opgevaren, maar nu is het het Woord van de Geest, Die het uit Ohristus nemen zal en alles zal openbaren wat Hij gezegd heeft.

Ben je wel eens jaloers geweest op die mensen die het ware geluk in dit leven gevonden hebben?

Jongens en meisjes, het was dit keer geen gemakkelijk artikel, maa rtussen de verhalen door mag dat toch ook wel eens!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen