GEDACHTEN OVER KUNST

Toen ik, in verband met dit themanummer van „Daniël", eens wat ging nadenken over kunst, kwamen de weerden uit Filippenzen 4 : 8 me in gedachten, waar onder meer staat: Al wat lieflijk is, al wat welluidt, bedenkt datzelve". Het is niet onbijbels cm zich fceizig te houden met kunst en kunstwerken. Heeft niet de Heere Zelf nauwkeurige voorschriften gegeven voor de bouw van de Tabernakel, die op zichzelf een kunstwerk was? Staat er ook niet van Hem geschreven: Hij heeft ieder ding schoon gemaakt"? En van Zijn schepping: En God zag al wat Hij gemaakt had, en zie, het was zeer goed"?

De mens, die naar Gods beeld geschapen is, heeft dan cck een verlangen in zich naar schoonheid. Door de zonde is hij van God afgevallen en heeft hij Zijn straffen verdiend. Maar de Heere heeft in Zijn goedheid niet alleen een we> g geopend, waardoor de mens nog zalig kan worden, maar hem cck de mogelijkheid gelaten te genieten van aardse schoonheid. Deze schoonheid is allereerst te vinden in de natuur en daarnaast in de kunst, die door mensen wordt voortgebracht. Om een kunstwerk tot stand te brengen kan gebruik worden gemaakt van onstoffelijke middelen, zoals woord en klank, waardoor dichtkunst en toonkunst (muziek) ontstaan. Als er gewerkt wordt met materialen komen schilderkunst, beeldhouwkunst en bouwkunst tot stand.

Kunst is gebonden aan eigen tijd, eigen volk en eigen godsdienst. Het blijkt xrit de geschiedenis, dat nationale macht en blcei van de kunst samengaan. Dit was zo in het oude Griekenland en het Romeinse Rijk en het is ook duidelijk aanwijsbaar in ons eigen land. In de Gouden Eeuw, toen de Nederlanden machtig waren, telde ons land vele kunstenaars, wier werk ook nu nog door velen wordt bewonderd. Denk alleen' maar aan Rembrandt, die zich in zijn schilderkunst zo nauw verbonden toonde met de Bijbel. In dit licht bezien is het niet zo verwonderlijk, dat tegenwoordig in ons land weinig echte kunstwerken meer tot stand kernen!

Overigens hoeft een kunstwerk niet persé door een groot kunstenaar voortgebracht te zijn om ervan te kunnen genieten. Alleen mensen met een sterk ontwikkeld kunstgevoel zullen daaraan behcefte hebben. Velen worden door een eenVoudig gedicht meer aangesproken dan door een stuk van hoge literaire waarde. Dat eenvoudige gedicht is vcor hen kunst, evenals een mooi stilleven of een met gevoel gespeeld orgelkoraal.

Persoonlijk word ik altijd sterk gebceid door oude gebouwen, waaruit het verleden nog spreekt en waaraan de wisseling der seizoenen een aparte bekoring geeft. Een bijzonder plekje vind ik daarom het in oud-hollandse stijl opgetrokken „Slot" te Zeist met de daarbijgelegen oude patriciërshuizen aan het Broeder-en Zusterplein van de Evangelische Broedergemeente, ook bekend als de gemeente der Hernhutters. Ik heb er gewandeld cp een van de prachtige zonnige oktoberdagen, die ens dit jaar geschonken zijn. De stille herfstnevel hing om het gerestaureerde Slot. De tot rood, geel en bruin verkleurde bladeren van de statige bomen in de lanen en in het Slotpark gaven aan de hele omgeving een bijzondere schoonheid. Zij spraken echter cok van vergankelijkheid, evenals de vele eenvoudige graven cp het stille kerkhof van de Broedergemeente. Maar niet alleen van vergankelijkheid. Cok van de trouw van God, Die zolang de zen en de maan zullen zijn. Zijn Woord zal voortplanten van geslacht tot geslacht.

We mogen genieten van het schone in de natuur en de kunst, maar de Heere geve, dat we bovenal zouden zoeken de toekomende stad, die fundamenten heeft, welker Kunstenaar en Bouwmeester God is.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen