OPERATIE SUPERMENS

De inhoud van het onlangs verschenen boek „Operatie Supermens" van Dr. W. J. Ouweneel is bepaald beter, dan de wat science fictionachtige titel doet vermoeden'. Ouweneel is een bioloog, die de wetenschap door en door kent; hij is verbonden aan de Kon. Ned. Academie van Wetenschappen te Utrecht, Zijn werk ligt vooral op het gebied van de genetika, (de leer van de erfelijkheid), en de ontwikkelingsbiologie.

Maar hij is ook, zoals hij uitdrukkelijk schrijft : Christen. Dit boek is geschreven, in een poging, de vragen die vanuit vooral de modernste ontwikkelingen op het gebied van de genetika voortkomen, van een bijbels antwoord te voorzien.

In het algemeen is het dacht ik niet nodig, dat ieder de problemen die vanuit de wetenschap op de christelijke beoefenaars daarvan afkomen, kent en mee doorworstelt. In dit boek komen echter vragen aan de orde, die zo direkt onze toekomstige maatschappij aangaan, clat we er niet langs heen kunnen.

Vragen zoals: „Wat zijn de gevolgen van het steeds beter kunnen beheersen van vroeger dodelijke erfelijke ziekten voor het menselijke ras? " „Wat kan de mens „knutselen" met cle genen, zodat hij een beter (lichamelijk én geestelijk) individu wordt". (Operatie SUPERMENS!). Welke politieke kcnsekwenties heeft dat, vooral als deze mogelijkheden in handen zijn van en ten' nutte gemaakt worden door totalitaire regiems?

De auteur maakt zich bepaald niet gemakkelijk van de vragen af. Hij kent ze uit de eerste hand. Hij worstelt ermee. De stijl van het boek is dan ook zeer geladen. Het beek is boeiend, maar niet gemakkelijk te lezen. Het moet bestudeerd worden, maar dan geeft het ook heel wat daarvoor terug.

Graag wil ik nog wijzen cp het eerste hoofdstuk, waarin een kort, maar duidelijk inzicht wordt gegeven in de grenzen van het natuurwetenschappelijke denken; én waar deze worden overschreden, zodat uitspraken worden gedaan die, hoewel vaak gedekt met het gezag van de natuurwetenschappen, deze grenzen te buiten gaan, , zoals b.v. de evolutiehypothese. Deze is immers geen proefondervindelijk te bewijzen wetmatigheid, maar een hypothese, die c: m zo te zeggen evenzeer geloofd moet worden als het bijbelse scheppingsverhaal.

Juist zij die in de evolutieleer geloven (de mens als voorlopig eindpunt van een ontwikkeling van lagere naar hogere soort) zoeken naar mogelijkheden het menselijke ras te verbeteren. Vandaar ook, dat Ouweneel een groot gedeelte van zijn boek wijdt' aan de evolutieleer.

De plaatsruimte is te kort, cm kritisch cp het boek in te kunnen gaan.

Misschien gaat de schrijver hier en daar al te genuanceerd te werk, (bijv. bij het abortusvraagstuk) als hij te zeer overweegt wat al dan niet tot een goed resultaat leidt voor de mens. Dat is toch niet onze (en zijn) uiteindelijke norm voor wat ethisch toelaatbaar is! Niettemin wil ik het boek graag van harte aanbevelen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen