OVERPEINZING NA DE VAKANTIE

Als jullie dit dezen heeft bijna iedereen de vakantie achter de rug. Hier en daar zal er nog een laatkomer zijn, die zijn vakantie niet in de zgn. vakantietijd kon nemen, vanwege de afspraken met z'n collega's op kantoor, in het ziekenhuis of anderszins. Als we iets achter de rug hebben, dan is het wel eens goed om terug te zien op wat we gedaan hebben in die tijd. Men praat dan nog wel eens graag met elkaar over wat we in de vakantie zoal beleefd en meegemaakt hebben. Nu, dit stukje wil dan een herinnering zijn aan onze vakantie. Ieder brengt de vakantie door „op eigen wijze". Of die wijze goed is, daar kan de Bijbel een antwoord op geven. Toch wil ik graag enkele opmerkingen maken.

Men hoort erg vaak de opmerking: „Ik heb vakantie om alles te vergeten en eens nergens aan te denken". Toch geloven wij dat de vakantie er juist is om te overdenken! Dit overdenken is een opdracht uit Gods Woord. Doch nu na de vakantie komt deze gedachte bij ons cp: „Hoever is ons vakantiehouden - verantwoord? " Dit is toch wel een heel belangrijke vraag. Waarom? Wij die naar Gods Woord wensen te leven, houden onze vakantie toch anders dan de wereld? Om maar één ding te noemen. We krijgen allemaal vakantiegeld. Hoe geven we dit vakantiegeld uit? Hebben we dit verantwoord gedaan? Want ons geld is toch geleend geld? Het is niet óns eigendom! We lezen in Gods Woord: „Al het goud en het zilver is Mijne". Dus het is van de Heere. Daarom, m'n jonge vrienden, legt de besteding van ons vakantiegeld een grote verantwoordelijkheid op ons. Nu, als we dan onze vakantie nog eens overdenken', en dit Bijbelwoord: „Al het igoud en het zilver is Mijne" op ons laten inwerken, ligt er dan geen aanklacht in die vraag over de juiste geldbesteding, wordt het dan geen schuldvraag! We zijn geroepen tot matigheid, dus niet tot overdaad. Misschien heb je zelf nog wel gebeden voor het eten: „Laat ons voor overdaad ons wachten, en gedragen zoals het behoort." En dit gevaar van overdaad is vooral in de vakantie elke dag aanwezig. Maar laten we in deze zaak niet teveel naar elkaar kijken, want iemand die verre reizen maakt kan dit in alle soberheid doen, en iemand die thuis blijft kan zeer overdadig leven „omdat het toch vakantie is".

Weet je wat ons dan zo aangrijpt? Onze gedachten gaan dan uit naar de zeer vele arbeid in Gods Koninkrijk. Hoeveel arbeid kan er niet verricht worden, omdat er geen geld beschikbaar is? De gedachte hieraan zou ons dan wel moeten brengen tot de vraag: Heb ik mijn vakantie toch wel goed besteed? Het is niet onze bedoeling om een domper te zetten op jullie gezellige vakantietijd, doch wij zijn zo bang dat we zo ontzettend wereldgelijkvormig zijn, ook in onze vakantie. Zouden we ons vakantiegeld niet te veel voor ons< zelf gebruikt hebben? Heb ik mijn geld wel verantwoord uitgegeven in het licht van de vele arbeid die verricht moet worden in Gods Kerk en soms niet verricht kan worden? Durven wij hierop een antwoord te geven?

Niemand kan in deze dingen recht zijn voor God. Wanneer we in de vakantie geleid zijn door deze gedachten, dan zullen we zeker „met mate" geleefd hebben. Gods Woord geeft ons geen grond voor nietsdoen, maar spoort juist aan om ten' allen tijde te overdenken wat in dat Woord staat. En daarom kan het goed zijn al deze dingen als een nalezing op de vakantie 1975 nog eens te overdenken. En, waar zou deze nalezing ons dan brengen?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen