EEN CHRISTELIJKE SPORTVERENIGING ?

„Hup Ajax!"

Deze kreet hoorde ik niet toen ik door Amsterdam reed, maar in de pauze op het terrein van een Reformatorische school.

't Is ontegenzeggelijk dat de sport in onze tijd een geweldige invloed uitoefent. Het lokt miljoenen naar sportvelden of kluistert hen aan de t.v.

Staatslieden onderbreken hun werkzaamheden cm een schaatser of zwemmer die een wereldrekord cf een medaille behaald heeft te feliciteren. Zelfs een koninklijke onderscheiding is tegenwoordig niet vreemd meer. Ook in onze kringen is de invloed hiervan merkbaar. Het zou struisvogelpolitiek zijn om de cgen hiervoor te sluiten. Cp straat, op school cf op het werk komt ieder met. uitingen van de sport in aanraking.

Wij leven in een tijd van grote welvaart en luxe. De vele vrije tijd en de overal aanwezige sportaccommodaties nodigen jonge mensen uit cm mee te doen. Ik geloof niet dat we dit af kunnen doen met een bijbelse waarheid als: „wordt deze wereld niet gelijkvormig".

't Is niet alleen een mee willen doen met de wereld. Er is ook een zekere behoefte om in deze tijd, waar alles machinaal gaat, eens fijn lichamelijk bezig te kunnen zijn. Er is natuurlijk verschil. Een jongen die in de bouwerij werkt en de hele dag hard heeft gewerkt, zal waarschijnlijk andere wensen hebben dan een havoleerling die 's morgens per bus naar school gaat en 's avonds cm 8 uur klaar is met zijn huiswerk.

Daarnaast is er verschil in aanleg: niet ieder grijpt graag naar een boek om zich te ontspannen. Ook lichamelijk bezig zijn is een vorm van ontspanning. In deze tijd met vele hartkwalen en vormen van overspannenheid zelfs zeer nuttig. Het minachten van het lichaam is beslist geen bijbelse gedachte. Ons lichaam is „een tempel" zegt Paulus. Vanuit dit gezichtspunt is overmatig gebruik van drank, sigaretten of valium verkeerd. Daarom ook kan sporten een verantwoorde en aan te bevelen vorm van ontspanning zijn.

In veel van onze gezinnen kemt wel eens de vraag naar voren: mag ik lid worden van de volleybalclub? , (of voetbalclub, schaakvereniging, tennisclub enz.)

Meestal(? ) komt de vraag er wat benepen uit en wordt er snel aan toegevoegd, dat er niet op zondag gespeeld wordt en dat het huiswerk er niet onder lijden zal. De reakties van de ouders zijn vanzelfsprekend erg verschillend. De een zal kortaf weigeren, een ander zal eerst eens met zoon of dochter er over praten. Misschien is er wel een vader die met zijn zoon eerst bij zo'n club gaat kijken hoe de sfeerer is.

Over het algemeen zullen er veel bedenkingen gemaakt werden. Dat is logisch. De huidige sportwereld kent vele dingen die met een Christelijke levensstijl niet in overeenstemming zijn. Ik denk dan aan: de ontheiliging van de zondag, de mensverafgoding, cle massahysterie en de jacht naar rekords. (al is het maar een tiende van een sekonde).

Hoewel dit hoofdzakelijk de topsport betreft, straalt het ook door naar de lagere niveaus.

Het zal daarom steeds de eerste vraag moeten zijn of het wel mogelijk is lid te worden van een bepaalde club. Als je altijd gevloek of onzedelijke taal moet aanhoren, kun je beter thuisblijven!

Daarnaast zal je je van te voren af moeten vragen, wat je houding is, als er precies op een trainings-of wedstrijdavond kerk of catechisatie is. Geef daarop eens eerlijk antwoord.

Misschien zullen sommigen vragen: is het wel zo nodig lid van een club te worden? Kun je lichamelijke ontspanning niet cp een andere wijze zoeken?

Een fikse wandeling, een flinke fietstocht of een beetje tuinieren geven toch ook gezonde ontspanning. Ik juich deze vormen van rekreatief bezig zijn inderdaad toe. Niemand zal ontkennen dat het gezond is. En bovendien zijn er op dit gebied minder verleidingen naar het kwade dan op het terrein van de sport. We bidden toch niet voor niets, misschien wel dagelijks: „leid ons niet in verzoeking"?

Toch kan ik me indenken dat een greep jongeren dit niet bekoort. Zij missen er niets in. Persoonlijk vind ik het mooiste van de sport het samen bezig zijn en het spelelement. Beide zijn zeer waardevol en worden gemist in wandelen, fietsen en tuinieren. Vooral het spelelement heeft grote rekreatieve waarde. Het ontspant de geest.

Het is naar volle betekenis re-kreatie. Let maar eens cp spelende kinderen. Het opmerkelijke is, dat ze bezig kunnen blijven.

Naast de liefde is het spel een van de grootste gaven die God ons in Zijn algemene goedheid nog gelaten heeft. Spelen, echt vreugdevol bezig zijn, kunnen we niet zondig noemen.

't Is alleen zo jammer, dat dit echte spelen zo weinig meer gevonden wordt in de sportwereld, 't Gaat daar niet om het spel, maar cm de knikkers: de prestatie, de belening of de eer, dat is het wat men najaagt.

Zou het misschien zinvol zijn cm eigen sportclubs cp te richten? Een' club, waar het in de eerste plaats gaat om het spel een Christelijke sportclub?

Ik huiver een beetje bij deze gedachte. Het doet rne denken aan de idealen van Abraham Kuijper. Op elk terrein van het leven wilde hij Christelijke organisaties oprichten. Ze kwamen er inderdaad: tot christelijke geitenfokverenigingen toe. Dat gaat me te ver. Bovendien, waar zijn bijvoorbeeld de christelijke korfbalverenigingen gebleven? Uiteindelijk is alles meegegaan met de algemene sportbond. Een speciale sportvereniging heeft al gauw de neiging het eigen gebied over te waarderen; de prestatie en de mens zelf te veel in het middelpunt te plaatsen. Mijn gedachten gaan daarom in een andere richting. Ik denk met name aan de mogelijkheden die er zijn via de eigen scholen. Uit eigen ervaring weet ik hoeveel spelvreugde er kan liggen in een partijtje volleybal tegen een leraren-team.

Misschien zullen ock de verenigingen zich eens moeten bezinnen cp dit steeds meer aktueel wordende probleem. Natuurlijk is het niet de bedoeling ze „om te turnen" in sportclubs. Verre van dat. Maar naast het verenigingswerk, waaraan de bezinning vanuit de Bijbel ten grondslag ligt. zijn voor de jeugd in onderling verband b.v. strandwandelingen, speurtochten en roeien gemakkelijk te organiseren. Ik weet dat er in onze kringen veel bedenkingen zijn tegen de uitwassen van de huidige sport. Maar we kunnen er niet. omheenlopen. Het raakt ook onze jongeren. Daarom zal een bezinning hierop nodig zijn en misschien kan dit artikel hiervoor als aanzet dienen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen