Appèl

Van alle kanten wordt een beroep op je gedaan, nu je zo'n jaar of zestien, zeventien geworden bent. Dat ervaar je elke dag. In het gezin heb jij je bepaalde plaats en taak. De chef op het kantoor geeft je een opdracht en rekent erop dat je die ook goed uitvoert. Leraars op school gever, huiswerk en gaan er van uit de je iets aan de opgegeven taak doet. In enkele zinnen hebben we het gezin, de school en de maatschappij al bij elkaar. Van dit geheel ben jij een schakeltje, een radertje.

Je ervaart al die verplichtingen, al die afspraken misschien als vermoeiend. Hopelijk heeft de vakantie echter verfrissend gewerkt en kun je weer met nieuwe moed beginnen. Hopelij'k ook ervaar je het werk, hetzij in de maatschappij of nog op school, niet alléén als een last, maar ook als een lust, een zegen.

Elke zondag en soms door-de-week roept ook de Kerk je op. Elke zondag mag de gemeente vergaderen rondom het Woord. Daar wordt ook jij verwacht! Het Woord van God is ook bestemd voor jónge mensen. Het vraagt ook van jou een antwoord; een antwoord op de diepste vraag die je maar gesteld kan worden: Mijn zoon, geef Mij uw hart.

Ook op de catechisatie wordt je straks weer verwacht. Daar houdt de Kerk zich bezig met de vorming van de doopleden der gemeente. De catechisatie is daardoor kerkelijk jeugdwerk bij uitstek.

We kennen in ons kerkelijk leven ook nog een andere vorm van jeugdwerk: de jeugdvereniging. Werk dóór de jeugd, maar onder goede, dikwijls ambtelijke leiding. De appèlavonden liggen juist weer achter ons. Het is een goede gewoonte geworden om in deze tijd plaatselijk of distriktsgewijs gezamenlijk het verenigingsleven weer te beginnen.

Voor de jongelui die al bij een vereniging zijn aangesloten kan het een goede stimulans zijn, kan het helpen om de zin van het verenigingsleven weer eens scherper in het oog te krijgen.

Maar zovelen zijn géén lid van een vereniging! Misschien wist je niet eens dat er appèlavonden gehouden zijn. Waarom heb je je eigenlijk nog nooit laten zien op een verenigingsavond? Vind je het er maar een saaie boel? Heb je beslist geen tijd? Of heb je zo maar geen zin? Wat houdt je tegen?

Ik zal hier beslist niet de jeugdvereniging gaan verheerlijken. Heus, er mankeert genoeg aan. De zonde ligt ook in het verenigingsgebouw op de loer. Ook hier wordt zo gemakkelijk eigen mening geplaatst bóven Gods Woord.

Je kunt een heleboel bezwaren opperen tegen het jeugdwerk. Dat is al genoeg gebeurd, ook wel door vroegere predikanten uit onze gemeenten, die niet zoveel zagen in de jongelingsvereniging, zo'n „domineesfabriek".

Je denkt misschien, dat in deze moderne tijd het onder ons bekende verenigingsleven hopeloos verouderd, uit de tijd is. Ik geloof niet, dat je gelijk hebt! Zeker, organisatie-vormen zijn aan verandering onderhevig. Ook op onze verenigingen gaat het anders dan vijftig jaar geleden.

Maar de leden van de verenigingen komen nog steeds bij elkaar om zich te bezinnen op de vragen rond de Heilige Schrift en de belijdenis der Kerk. Dat is het wezen van ons verenigingswerk, ook in 1975. Dat moet het ook blijven! En waar

Gods Woord écht gezag heeft, daar moeten onze meningen eraan. Dan wordt het echt buigen onder het Woord. Wat is het groot, dat de Heere dit nog wil geven, ook in het verenigingswerk van onze tijd.

En daarnaast wil de Heere dan nog meer schenken: een warme band van onderlinge vriendschap, een gezamenlijk optrekken en een elkaar verstaan als jonge mensen van cle gemeente. Ik heb zelf de zegen van een goed verenigingsleven jarenlang mogen ervaren. Achteraf word je er wel eens stil onder: ook op déze wijze wilde de Heere Zich neg met je bemoeien!

Daarom jongelui, of je cp één van de appèlavonden geweest bent of niet, de roepstem heeft daar geklonken: De Meester is daar, en Hij roept u!

Dat is een boodschap die ook jou aangaat. Niets meer, en niets minder dan bekering vraagt de Heere. Dat geldt voor ons allemaal, of je nu trouw kerkelijk meeleeft of de kantjes er wat afloopt. Dat geldt voor trouwe verenigingsmensen en voor hen die zich daar (nog) niet lieten zien.

Alleen' door lid te worden van een jeugdvereniging heb je nog geen blijk gegeven de roepstem van de Meester te volgen. Maar ik hoop wel dat je méé wilt doen met hen die regelmatig blijven komen om Gods Woord te onderzoeken. En bovenal: dat je er Hem mag vinden, Die als de Grote Meester recht heeft op je leven, op je hart! , , De Meester is daar, en Hij roept u".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen