WAAR LIEFDE WOONT

Veel had ik al over onze vakantieweken voor gehandicapten' gehoord, maar er nog nooit zelf een meegemaakt. Nu ik dit jaar voor het eerst als helpster meegeweest ben naar Lunteren, waar van 5 tot 12 juli een week voor lichamelijk gehandicapten werd gehouden, wil ik daar graag iets over vertellen. Het was een bijzonder fijne, maar ook drukke week, zowel voor de gasten als de stafleden, waar de onderlinge liefde sterk werd ervaren.

Er waren 43 gasten en 27 stafleden, waartoe ook ds. Baaijens behoorde. Hij ging niet alleen vcor met de maaltijden en bij de avondsluiting, maar heeft ook veel pastorale gesprekken gevoerd met de gasten. Dat was een belangrijk onderdeel van deze vakantieweek! Mevrouw Van Woerden was weer de onvermoeibare gastvrouw, die van tevoren al veel geregeld had en in de week zelf ervoor zorgde, dat alles op „rolletjes" liep. Naast haar zorgden cle heer Kole (van de Jeugdbond) en zuster Van der Knijff uit Sommelsdijk als hoofdstaf voor de goede gang van zaken in dit grote gezin van 70 personen. Verder hadden twee stafleden een dagtaak in de keuken en de overigen waren belast met het helpen van cle gasten. Groepen van drie stafleden, waarvan één gediplomeerd verpleegster was, hadden heel de week bij het naar bed brengen en het opstaan de zorg voor dezelfde zes gasten, die in drie tweepersoonskamers sliepen. Zij vormden met elkaar een' zg. „unit". Er waren zeven van deze units.

De dag begon 's morgens om kwart over zes. Om kwart vcor zeven werden de gasten gewekt met het zingen van enkele psalmen en daarna begon het wassen en kleden. Het viel altijd nog niet eens mee om allemaal cm half negen aan tafel te zijn! Van de verpleeghulpen hadden er telkens twee 's nachts de wacht en overdag moesten er twee anderen corveedienst doen. Ook moesten de kamers en de speelruimte schoongehcuden worden. U merkt wel, dat die 27 stafleden hard nodig waren,

's Zondagsmorgens heeft dhr. Bleyerveld in de in een kerkzaal veranderde eetzaal gesproken over Mattheüs 14 vanaf vers 13 en 's avonds preekte ds. A. Hofman over 2 Cor. 4 vers 17 en 18. (Ds. Baaijens moest die dag in Nunspeet preken). De overige dagen is er 's morgens drie maal bijbelstudie gehouden, zijn we koffie wezen drinken in „de Lunterse Boer" en mocht er donderdags uitgeslapen worden, omdat we 's middags een bustocht gingen maken naar cle Posbank. De andere dagen werd er van half twee tot drie uur gerust. Maandag kwam de fotograaf na het theedrinken', woensdag was er bezoekmiddag (en vrijdag was de staf druk met de voorbereidingen voor het afscheidsdiner). Ook werd er nog gewandeld, als er tijd voor was. De avonden waren gevuld met het kijken naar dia's van de Veluwe, een zeer aansprekende lezing van dhr. Brouwer over „Eenzaamheid" en zang van „Vox Humana" uit Dordrecht. Donderdagavond liet een van de gasten zien hoe hij met cle mond schreef en tekende en beantwoordde ds. Baaijens binnengekomen vragen, terwijl de laatste avond door de gasten zelf werd verzorgd.

Het was beschamend om te merken hoe dankbaar zwaar gehandicapten zijn voor alles wat voor hen gedaan wordt en het maakt je daardoor ook beschaamd om als gezonden voor hen bezig te zijn. Wat is het, vergeleken met het kruis dat zij moeten' dragen, maar weinig wat we vcor hen kunnen en mogen doen. Toch is het door alle stafleden met veel liefde gedaan en er werd van de gasten ook veel liefde ontvangen. Het trof me, dat de voorzitter van de afscheidskcmmissie uit de gasten, aan het begin van de laatste avond liet zingen: „Waar liefde woont, gebiedt de HEER' den zogen; Daar woont Hij zelf. daar wordt Zijn heil verkregen. En 't leven tot in eeuwigheid".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen