CHRISTEN-ZIJN IN AFRIKA
Uw koninkrijk komc
Een gebed wat we elke dag en wellicht meerdere keren per dag bidden. Het gebed om de komst van Gods Koninkrijk is een bede met een bijzonder belangrijke inhoud, want we bidden niet alleen om de werking van Gods Woord en Geest in ons eigen leven, maar in dat van alle mensen. Het doel van dit gebed is dat uiteindelijk de hele wereld God zal dienen, doordat mensen uit alle volkeren in gelovige gehoorzaamheid discipel van de Heere Jezus Christus zullen worden.
Bij jullie in Nederland
Wat betekent dit gebed voor jullie, als jonge mensen in Nederland?
Wanneer we dit gebed met een oprecht hart bidden, dan spreken we ons verlangen uit om zelf als burger van dat Koninkrijk onze Koning met ons hele vermogen te dienen. Om alles te doen wat de Heere van ons vraagt en alles los te laten wat tegen Hem ingaat. Op alle terreinen van ons leven: op school, op ons werk, via de jeugdvereniging, binnen het gezin, in de politiek en vul maar aan.
We doen dit omdat de Heere dit van ons vraagt en' omdat ons hart niet anders wil, als het goed is, want het gaat om de eer van onze God.
We kunnen dit gebed cck bidden met een verlangend hart om ook burger van dat Koninkrijk te worden, omdat daar de gemeenschap met God beleefd wordt, omdat het leven binnen dat Koninkrijk werkelijk zin heeft. Dan vraagt de Heere van ons om Hem met een gelovig hart na te volgen en ons te bekeren van ons zondige leven, van ons leven zonder kennis van de Heere Jezus.
In beide gevallen vragen we dus om zo door Gods Woorcl en Geest geleid te worden om al het mogelijke te cloen om Hem te dienen en te eren.
In dit gebed gaat het niet alleen om onszelf maar ook om de ander, waar cck ter wereld. Wanneer we zelf de betekenis zien en ervaren van het leven en werken binnen dat Koninkrijk, dan wensen we dit allen toe. Maar meer is nog, dat de Heere Jezus Christus dan meer eer zal ontvangen.
Hier in Afrika
De bede „Uw Koninkrijk kome" betekent voor de kerk tegelijk een opdracht. De cpdracht om overal waar het Evangelie nog niet gehoord is. dit te verkondigen. Uit het beseffen van deze opdracht zijn alle zendingsaktiviteiten voortgekomen. Oók bij jullie, wanneer jullie bijvoorbeeld geld bijeen brengen voor „jullie verre naaste". De komst van Gods Koninkrijk is het grote doel. Door dit werk worden jullie betrokken bij het leven van mensen ver van jullie vandaan; ook bij het leven van Christenen in een verre wereld.
De vraag zal ongetwijfeld wel eens naar boven gekomen zijn: „hoe leven zij daar als Christenen, hoe zien zij hun opdracht en roeping om als volgeling van cle Heere Jezus binnen Zijn Koninkrijk te leven en' te werken"? Welke problemen ontmoeten zij daar? Hoe beleven zij hun vreugde en blijdschap van Christen ('k bedoel dan een waar christen) te zijn?
De Christelijke kerk, een minderheid
Het is niet zo gemakkelijk om antwoorden op cleze vragen te geven. Afrika is groot en cle onderlinge verschillen zijn groot, zodat de meeste vragen eigenlijk van uit een gegeven situatie beantwoord zouden moeten worden.
Een gemeenschappelijke achtergrond voor de Christelijke kerk in Afrika, die een aantal zaken beter laat verstaan, is het feit dat de Christelijke kerk hier een minderheid is. Een minderheid die bovendien enorm verdeeld is.
Deze minderheid verschilt ook weer van land tot land van enkele procen-
ten tot enkele tientallen procenten, maar een christen in Afrika leeft temidden van een niet-Christelijke meerderheid. Zuid Afrika vormt wat dit betreft een uitzondering omdat hier het grootste deel van de zwarte bevolking christen is, maar hier komt een ander probleem te voorschijn, waarover later meer.
In christen in Afrika moet dus zijn standpunten bepalen, moet een levenswijze vinden die vaak indruist tegen de meningen en gewoontes van de meerderheid in zijn omgeving. Het is dus geen gemakkelijke taak voor een christen hier in gehoorzaamheid aan Gods Woord te leven om zo gestalte te geven aan het Koninkrijk Gods. Vooral in deze tijd van ontwakend zelfbewustzijn, worden de problemen er niet gemakkelijker op. Antwoorden die door de „zendende kerken'' gegeven zijn vanuit een westerse visie, worden nu opzij gezet. De Afrikaan wil eigen antwoorden vinden, dus vanuit zijn denkwereld en zijn omstandigheden.
Gebrek aan kennis
Eén van de grootste problemen — althans hier, in het Tswana gebied in Zuid Afrika — in het bepalen' en volbrengen van een Christelijke levenswijze, is een gebrek aan kennis van Gods Woord. Een doorsnee christen weet ontstellend weinig van Gods Woord. En hoe zal hij een standpunt bepalen en gemotiveerd worden om iets te doen, wanneer hij niet weet, wat Gods Woord zegt? Veeg daarbij de invloed van het oude, de omgeving die overwonnen moet worden, dan heeft men een beeld van de achtergrond van een christen hier.
Laat ik het een en ander duidelijk maken aan de hand van een konkrete problematiek: het huwelijk. Op vele plaatsen wordt in de Bijbel over het huwelijk gesproken (instelling van God, liefde man-vrouw, echtbreuk, huwelijkstrouw, gezagsverhoudingen binnen het gezin e.d.m.). Dit alles speelt een grote rol in het leven van een christen. Ook hier moet een christen zijn leven inrichten volgens Bijbelse norm, die velen nauwelijks kennen. Bovendien moet de strijd aangebonden worden met het oude leven, waarin alles anders is. De verhouding man-vrouw draagt veel tekens van een heersen van de man over de vrouw in plaats van in liefde dienstbaar aan elkaar te zijn. Huwelijkstrouw wordt vaak eenzijdig toegepast, de man mag zich nog wel wat veroorloven. Kinderen zijn vrucht van het huwelijk; hier wordt het vaak omgekeerd: het huwelijk is het gevolg van de kinderen. Bij het sluiten van een huwelijk wordt door de familie van de man, in ruil voor de vruchtbaarheid die uit de familie van de vrouw verdwijnt, een
bepaalde vergoeding, oorspronkelijk in de vorm van koeien, nu in de vorm van geld gegeven. Dit is in vele gevallen ontaard in een handeltje. Een meisje met een opleiding is ineens veel meer waard dan iemand zonder. Een jongen moet jarenlang werken en sparen voor z'n toekomstige vrouw. Zijn familie helpt hem haast niet meer, omdat de familieband verzwakt is. Het gevolg van dit alles is dat het trouwen jarenlang uitgesteld moet worden. Er komen kinderen, want men leeft als man en vrouw samen. Hoe moet een christen hier zijn standpunt bepalen?
In deze spanningen, zonder een duidelijk houvast aan Gods Woord veroorzaakt door een gebrek aan kennis, moet naar een Christelijke levenshouding gezocht worden om zodoende inhoud te geven aan het Koninkrijk Gods, waar ook de christen hier naar verlangt en om bidt.
Kompromissen?
Hoe komen deze jongen en meisje, deze man en vrouw, tot een oplossing? Wanneer we de situatie hier beoordelen vanuit onze achtergrond, clan zien we dat er vaak kompromissen gesloten worden tussen het oude en het nieuwe. Wanneer er een officieel — met lobola en geldelijke vergoeding voor de magistraat — huwelijk volgt op de komst van kinderen is er weinig aan de hand. De samenleving vindt het normaal, de kerk blijft stil. Wanneer er een kerkelijke bevestiging op volgt, dan wordt dit huwelijk als een christelijk huwelijk beschouwd. Naar ons gevoel is er een tussenweg gevonden, die toch niet voldoet aan Bijbelse norm. Ook niet in de ogen van een kleine groep Christenen, die met diepere overtuiging clan algemeen het geval is, naar Gods Woord proberen te leven. Ook zij zijn van mening dat kinderen vrucht van het huwelijk zijn, en niet omgekeerd. Maar om dit te bereiken moet er veel overwonnen worden en moet de Christen meer leven vanuit Gods Woord. Dit vinden van een tussenweg is niet beperkt tot het bovengenoemde voorbeeld.
Hier in Zuid Afrika behoren miljoenen mensen tot duizenden verschillende „onafhankelijke kerken". Deze kerken menen op een eigen „African" manier antwoorden gevonden te hebben op genoemde en andere problemen. Ze noemen zich christen, maar in hun levenswijze en hun theologische beschouwingen zijn ze vrucht van heidendom en Christendom (vaak ook van de Joodse godsdienst). In feite zijn velen vijand van het Christendom. De grootste vijand, voor iemand die op voluit Bijbelse wijze (ook al is deze ontdaan van specifiek westerse denkbeelden) hier probeert te leven, vormen deze grote meerderheid van „Christenen" uit de „onafhankelijke kerken". Hier is het dan geen voluit heidense meerderheid, waartussen een Christen moet leven en gestalte leven aan het Koninkrijk Gods, maar een „Christendom" wat in feite de naam van Christendom niet waardig is.
„Strijdt de goede strijd des geloofs”
Wanneer we het goed beschouwen leeft cle gelovige hier en in Nederland in een zelfde situatie. Het is een situatie van strijd. Gestreden moet worden tegen de zonden in ons hart en gestreden moet worden tegen de verzoeking van buiten. Dan maakt het in feite geen verschil of die strijd gevoerd moet worden tegen het heidendom, Islam of een vals Christendom (is dit niet de grootste vijand ook in Nederland? ). Deze strijd kan niet gestreden worden zonder geloof en kan niet volbracht worden zonder de genade van Gocl
Laat daarom de bede „Uw Koninkrijk kome" met ernst, met volharding uit een gelovig hart opgezonden worden tot de Koning van de Kerk, totdat de volheid Zijns Rijks kome, waarin Hij alles zal zijn in allen.
Sannieshof (Suid-Africa)
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 15 augustus 1975
Daniel | 20 Pagina's