BOEKBESPREKING

LEVEN DOOR DE GEEST, door Dr. F. A. Schaeffer. Uitg. Buyten en Schipperheyn, Amsterdam, 1973. 187 blz. ƒ 12, 90.

Dit boek van Dr. Schaeffer wacht al té lang op een recensie in ons blad. Daarvoor excuses aan de uitgever. Een korte bespreking van deze publikatie juist in dit Daniëlnummer is echter erg zinvol om voor de hand liggende redenen.

Dr. Schaeffer is door zijn regelmatige publikaties, die van een Schriftgetrouwe visie getuigen, ook onder ons geen onbekende. In de zojuist afgesloten bovenbouw-cursus was zijn boek „De God Die leeft" zelfs een leidraad.

In een „Woord vooraf" verklaart de schrijver dat zijn boek „Leven door de Geest" eigenlijk aan al zijn eerder verschenen werken had moeten voorafgaan, omdat het de stof bevat die de basis van zijn levenswerk bevat. Zijn L' Abri-werk in Zwitserland (het opvangen en begeleiden van jonge mensen) én zijn andere boeken moeten verklaard worden, volgens de auteur, vanuit de in dit boek neergelegde geestelijke ervaringen. Een ieder daarom die zich verdiept in het „theologiseren" van Schaeffer, doet er goed aan, ook en juist van dit boek kennis te nemen. Het grondprobleem dat hij aan de orde stelt is: de betekenis van het volbrachte werk van Christus voor het dagelijkse leven van de christen. Schaeffer is een twintigste-eeuwse apologeet, die het van fundamenteel belang acht Bijbelse antwoorden te geven op de vragen van een moderne generatic. Alleen vanuit de verzoening in Christus zijn deze antwoorden mogelijk. Zó christelijk te leven is leven door de Geest, bevrijd van de boeien der zonde.

Al lezend heb ik het boek ervaren als een bijna nuchter tegenwicht tegen óver-geestelijke meningen en accentueringen, zoals we die b.v. aantreffen bij de Pinkstergemeenten. Ook als zodanig wil ik het boek voor de kritische en serieuze lezer aanbevelen.

Deze kritische zin lijkt mij met name noclig bij die passages waar wat al te vlot, te aktivistisch, te vanzelfsprekend wordt gesproken van het aannemen van Christus. Slechts een enkele maal legt de schrijver de nadruk op: „Wij hebben Hem lief, omdat Hij ons eerst heeft liefgehad". Het grote wonder van Góds aanneming van een vijandig mens wordt in deze passages teveel gemist. Het geheel gaat daarom toch een min of meer oppervlakkige geest ademen. Bij al het goede dat ik in dit boek mocht signaleren, moet me dit toch ook even van het hart.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen