„DE HEERE IS WAARLIJK OPGESTAAN”

De twijfel omtrent de opstanding van Christus zou ons reeds moeten veroordelen. Een wolk van getuigen bevestigde de waarheid van dit heuglijk feit. Zouden wij kunnen vragen: Paulus, is Christus opgewekt uit de doden? Hij zou ons zijn niet mis te verstane antwoord laten horen: „Indien Christus niet opgewekt is, zo is dan onze prediking ij del, en ijdel is ook uw geloof". Was Paulus er zó klaar van overtuigd? Wat was dan toch zijn sterkste argument? Dit: „En ten laatste van allen is Hij ook van mij gezien, als van een ontijdig geborene". O, onvergetelijk ogenblik in zijn leven. Dacht hij daar aan terug, dan zonk hij als het ware in het „niet" weg. Op mij neer gezien, aan mij Zichzelf geopenbaard, onbevattelijk wonder! Heeft zo iemand nog bewijs van node?

Johannes, de apostel der liefde, was die er ook zeker van, dat Christus getriomfeerd had over het graf? Hoor hem zelf: „En toen ik Hem zag, viel ik als dood aan Zijn voeten; en Hij legde Zijn rechterhand op mij, zeggende tot mij: Vrees niet; Ik ben de Eerste en de Laatste; en Die leef, en Ik ben dood geweest, en zie, Ik ben LEVEND IN ALLE EEUWIGHEID, AMEN.

Zouden hier nog verder woorden ter bevestiging van de waarheid passen? Er zouden nog vele andere getuigen te noemen zijn. Doch wie zal hiermede het ongeloof betreffende de opstanding van Christus ontzenuwen? Wat wordt door de vijanden der waarheid toch getornd aan de feitelijkheden zelf! De moderne mens wil zichzelf op alle gebied handhaven en zelfs de Heilige Schrift aanpassen, zodat zijn eigen visie alleen waarheid is. Door moderne theologen worden daarom ook de heilsfeiten van hun historische werkelijkheid ontdaan. Ontstellend hoogmoedig is de mens, die zelfs meent Gods onfeilbaar Woord en de daarin door Gods geïnspireerde waarheid — ook aangaande de heilsfeiten — te moeten onderwerpen aan zijn kritische „blik", (zoals Paul van Buren dit woord bezigt).

Nog gevaarlijker worden de listen van de duivel Een grove dwaling is te onderkennen, maar één die „verpakt" is in termen uit bevindelijke kringen, zal velen argeloos in haar strikken vangen, indien niet wordt gewaakt! Leren wij niet — terecht — dat de betekenis van de heilsfeiten persoonlijk door Gods Geest moet worden toegepast aan onze ziel? (Zijn er onder onze jonge vrienden wier eenzaam bidvertrek zou kunnen getuigen van de worstelingen, of het de Heere behaagde de ware betekenis van Pasen (en zo ook van de andere heilsfeiten) in hun ziel te verklaren door Zijn Geest? Het ware te wensen clat deze werkzaamheden onder ons gevonden werden!)

Maar , wat zegt de moderne theoloog? Pasen is niet: het feit van de opstanding van Christus herdenken, want wie zal zeggen of dit ooit gebeurd is! Het gaat er echter om, hoe je het zelf ervaart, wat er persoonlijk met je gebeurt! Zie eens, hoe mooi dit schijnt! En toch is het niets anders dan puur humanisme, de mens in het centrum; de mens die de historische feiten van Gods Woord met een minachtende lach opzij schuift. Zeg mij, indien het feit van Pasen niet persoonlijk aan mijn hart gezegend wordt, heeft daarom, deze gebeurtenis nooit plaats gehad? O, welke listen verzint de satan, om met zijn geraffineerde leugens de waarheid te verleugenen! Dat we biddende mogen waken!

Hoe uiterst belangrijk is het, dat wij van jcngsaf de geschiedenissen uit Gods Woord worden voorgehouden. Wat ligt hier een grote zorg voor vaders en moeders. Waar is toch onder ons de eenvoudige huisgodsdienst? Wist u clat daardoor menigmaal de tere vreze des Heeren in het kinderhart begonnen is? Stel je tot voorbeeld eens de viering van het Oud Testamentische Pascha voor ogen: Het gehele gezin rondom het gebraden paaslam; de ongezuurde broden en de bittere saus staan daarnaast. Dan, het plechtige moment, als de oudste zoon eerbiedig vraagt: „Wat hebt ge daar voor een dienst? " Ontroerend moet het geweest zijn, als de vader, de „priester van het gezin", gaat verhalen van Gods grote daden in het verleden

„Die bittere saus, de oven der verdrukking in Egypte. Dat lam, afgezonderd, geslacht, gebraden, gegeten Het

bloed aan de zijposten en bovendorpel De engel ging voorbij Dit alles, kinderen, heeft de HEERE gedaan ".

Ziet u, de feiten moeten de kinderen reeds vanaf hun prille jeugd worden meegedeeld. , , Voor en u uwe kinderen zult ge deze inzetting houden, tot in eeuwigheid".

Wat doen we er mee, ouders, kinderen? De Israëlieten leefden wat de heilsfeiten betreft onder een „deksel". Wij staan achter de gebeurtenissen. Wij kunnen als het ware de voorzeggingen en schaduwbeelden kontroleren en de waarheid daarvan bevestigen. Da Costa, die alle Joodse gebruiken rond het Pascha tot in de details wist, schreef in dit verband eens: „Het Oude Testament is het slot en Christus is de Sleutel". De waarheid van Christus' plaatsbekledencl lijden en sterven, maar ook van Zijn heerlijke opstanding komt zo schitterend naar voren tegen de achtergrond van het Oud Testamentische Pascha. Vergelijk slechts

a. Vier dagen voor de viering van het Pascha gaat de Israëliet.'sche vader naar de kudde en zondert een éénjarig volkomen mannelijk lam af. Elk woorcl is een zaak: Afgezonderd uit de kudde: „Een Profeet uit het midden van U, als mij, zal de HEERE Uwe God u verwekken ". In alles de broederen gelijk geworden, uitgenomen de zonde. Vandaar een volkomen lam. Het Lam was zonder enige zonden, zonder één zondige gedachte, zonder één zondige lust... In de kracht van Zijn leven heeft Hij Zich opgeofferd. Hoewel zachtmoedig als een lam, heeft Hij Zich mannelijk gedragen, de kop van satan vermorzeld, en is als de Held uit het graf verrezen.

b. De veertiende Nisan breekt aan. Gewichtig ogenblik. Tussen de twee avonden wordt het mes genomen, het flikkerend staal doet zijn werk , het bloed vloeit. Tussen de twee avonden, tussen de middag en de avondgodsdienst, tussen 3 en 6 uur. Is dit niet juist de tijd dat Christus uitriep: „Het is volbracht, Vader in Uwe handen beveel Ik Mijn geest"?

c. „Gij zult daarvan niet rauw eten, ook geenszins in water gezoden (gekookt), maar aan het vuur braden ". Treffende vergelijking! Het Lam is „gebraden"; aan het heetste vuur, het vuur van Gods toorn blootgesteld. d. We stippen de volgende zaken slechts aan. Let steeds op de onloochenbare overeenkomst met het ware Lam.

* Geen been breken — 't is juist zo geschied.

* Niets van het lam overlaten tot de morgen — De gehele Christus is nodig tot zaligheid. „Wie Hem niet geheel ontvangt, heeft Hem in 't geheel niet" (Da Costa).

* Het eerste Pascha moest staande gegeten worden, reisvaardig. Pascha betekent voorbijgang. Voorbijgang van het oordeel Gods, waarop de volkomen uitleiding volgde — Is dit niet de kern van het Paasfeest, ook nu nog? Het oordeel Gods is voorbij gegaan voor de uitverkorenen. Christus heeft het oordeel weggedragen, de dood gedood, maar ook Zijn ganse Kerk uitgeleid.

Welk een aanschouwelijk onderwijs geeft ons de geschiedenis van de viering van het Pascha. Onderzoekt de Schriften , die zijn het die van Mij getuigen. Vertelt het toch ook de kinderen. Hoe zeldzaam schoon is toch alles aangaande Christus in het Oude Testament afgebeeld. Waarlijk, Deze, van Wie alles zo letterlijk vervuld is, was Deze niet de Christus?

Vader Smytegelt zegt in zijn catechismus: „Christus is geboren naar de Schrift, heeft geleden naar de Schrift, is gestorven naar de Schrift, is begraven naar de Schrift En we mogen er aan toevoegen: Is opgestaan naar de Schrift. De Heere is WAARLIJK opgestaan!

Het feit is onloochenaar! Jonge vrienden, laten we toch aan Gods Woord vast houden. Als de bijbelkritici eens een ogenblik de vloek uit Openbaring 22 zouden geloven, zouden ze het niet meer wagen nog één tittel of jota van de Heilige Schrift af te doen.

Met ons verduisterd verstand zouden wij Gods heilig Woord kunnen onderwerpen aan een kritisch onderzoek? Kritiek oefenen is onderscheid maken tussen goed en kwaad! Zal hier het leem tot de Pottenbakker spreken?

De heilsfeiten zijn WARE feiten, eenmalige feiten; dat is naar de Schrift. Echter, waar is de persoonlijke toepassing van de geestelijke betekenis? Is dat Uw nood; is dat Uw levensvraag? Welke vraag...? Deze: „WAT NUT ONS de opstanding van Christus? ". Dit wordt zo persoonlijk Dit nieuwe LEVEN,

dat door Christus verworven is voor al Zijn uitverkorenen, moet mij geschonken worden. Want , het tegenovergestelde is: de dood. Diepernstige gedachte: indien ik geen deel aan dit LEVEN heb, ben ik dood. Aangrijpende gedachten: geestelijk dood, dat is geen gevoel ervan, geen weet ervan, geen begeerte naar leven. Alleen door Zijn kracht kunnen wij opgewekt worden tot een nieuw leven (Catechismus).

Wie levend gemaakt is, leeft zijn dcodstaat in. Dit is voor zo iemand ondragelijk. Die roept uit het diepst van zijn ziel: „Gun leven aan mijn ziel ". Zijt gij zo'n zuchter? Voelt gij uw doodstaat? Is uw onvruchtbaarheid u tot een zware last? De Heilige Geest schenke u dan het Leven uit de Opgestane Levensvorst.

Op Pasen doen veel jonge mensen belijdenis. Welk een groot voorrecht zou het zijn, als die innige smeking daarbij moge opgaan: „Gun leven aan mijn ziel”.

Denk nogmaals aan de laatste nacht van de kinderen Israëls in Egypte. Werden zij behouden, omdat zij Israëlieten waren? NEEN! Alleen achter het bloed was veiligheid! Verstaat ge dit?

Geen behoudenis door het uitwendig vieren van de heilsfeiten. Geen behoudenis door belijdenis des geloofs af te leggen. Zelfs geen behoudenis door deelneming aan het Heilig Avondmaal, als dit slechts geschiedt met een uitwendige belijdenis. Laten wij toch de leer van onze belijdenis, gegrond op Gods Woord, vast houden. De geestelijk levenden kunnen alleen gevoed worden met de geestelijke spijs en drank. Die levenden leren dat hun godsdienst hen niet zalig maakt, hun goede werken niet, hun Avondmaal vieren niet, maar alleen worden ze gereinigd door HET BLOED DES

LAMS.

Die levenden gaan ook verstaan wat de Israëlietische vaders deden één dag

voor het feest van Pascha: zij hielden a.h.w. een huiszoeking, om al het gedesemde uit hun woning te verwijderen. Elk vertrek, elke kast, elke hoek werd grondig onderzocht. In een daarop volgend gebed bad men, of God tot stof en as wilde maken alles wat het oog niet gezien had. Want „Al wie het gedesemde eet, diezelve ziel zal uit de vergadering van Israël uitgeroeid worden". En zo is het nog! „Zonder heiligmaking zal niemand God zien". Voor degenen die de Heere vrezen, wordt het een levenszaak zich nauw te onderzoeken. De zonden worden uitgeworpen, uit de woning, uit het hart! Ja de zondige gedachten, de karakterzonden, de humeurzonden worden hun tot smart. Huiszoeking doen ze „Hartonderzoek" doen ze

De vreze des Heeren kan niet gepaard gaan met een slordige wandel. Is dat niet het verval van de Kerk, het „slordig" wandelen, het niet uitzuiveren van het zuurdeeg?

Kennis in het hoofd leert geen hartezonden zien! Veel letterkennis kan ons (zal? ons) voeren tot de gedachte (of zelfs de uitspraak): wij zijn al vergevorderd! Veel „hartekennis", door de verlichting van de Heilige Geest brengt ons tot de belijdenis van Paulus: „Hoewel ik NIETS ben!”

Jonge vrienden, de Heere geve jullie veel kennis van de zuurdesem in het hart. Dan leert men steeds: „Hoewel ik NIETS ben!" En als de Heere dan de ogen opent voor HET LAM, dan wordt de ware betekenis verstaan van Pascha, voorbijgang. Hij heeft de toorn Gods voor Zijn volk weggedragen, zodat de „engel des verderfs" in hun leven voorbij gaat. Geen enkele verdienste in de mens. De Heere lere ons: ten eerste: ootmoed, ten tweede: ootmoed en ten derde: ootmoed.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen