HOOP DOET LEVEN....

Zonder hoop geen leven.

Tussen hoop en wanhoop is niets te vinden. Van tweeën één, of wij koesteren de een of andere hoop, of wij kennen de wanhoop. En in wanhoop kan niemand leven. Wanhoop drijft naar de dood.

Hoop doet leven. Elk mens heeft ergens een hoop op. Diep in elk mensenhart is een bepaalde verwachting verscholen. De grote vraag is nu maar welke hoop wij koesteron.

Want er is zoveel verwachting die geen grond, geen fundament, geen basis heeft. Veel hoop berust op niets anders dan hetgeen ons hart ons zegt, op hetgeen onze begeerten en wensen ons voorspiegelen of wat de mensen ons willen diets maken. Al die hoop is echter niets anders clan een huis der spinnekoppen. Je weet wel, het ragfijne, kunstzinnige weefsel van de spin, d'e zich in zijn maaksel veilig gevoelt. Doch één handzwaai en het, huis is weg. Dat zijn de paden dergenen die God vergeten; het is de verwachting

van de huichelaar, welke zal vergaan (Job 8 : 13, 14). Dat is het ijdele, lege leven van de mens die zonder God in de wereld is. Van hen allen zegt de Schrift: een hoop hebbende.

Welke hoop?

Zonder hoop is er geen leven, maar met een valse hoop bedriegen we ons. Wanneer we in dit artikel over de hoop iets schrijven, dan gaat het over de christelijke hoop. Deze verwachting onderscheet zich van alle andere hoop. De christelijke hoop is niet een wankele, onzekere verwachting zoals we dat uit het dagelijkse gesprek wc! kennen. In die zin wordt wel eens gezegd: Of dit of dat gebeuren zal weet ik niet, maar ik hoop het." Je merkt wel, dat in zulk een hoop geen zekerheid ligt. Alle ruimte wordt daarin opengelaten voor het niet doorgaan van de een of andere gebeurtenis. Maar dat is de christelijke hoop niet. De christelijke hoop is geen misschien, maar een zekerheid en vastheid. De hoop is niet minder vast dan het zaligmakend geloof, dat door de catechismus als een vast vertrouwen omschreven wordt. De hoop vindt haar grond in het geloof; het geloof is een vaste grond der dingen die men hoopt (Hebr. 11 : 1).

De christelijke hoop is, evenals het geloof en de liefde, een genadegave van God. De christelijke hoop is zonder het ware geloof en de liefde niet mogelijk. De drie genadegaven worden door Pauius in 1 Kor. 13 : 13 in één adem genoemd. Ze horen bij elkaar, al is het, dat zij in aard en werkzaamheden van elkaar onderscheiden zijn. Gelooü. hoop en liefde horen hier op aarde bijeen. Zij zijn alle drie vrucht van het wondere werk van de wedergeboorte. Petrus, de apostel van de hoop, schrijft aan de vreemdelingen: eloofd zij de God en Vader van onze Heere Jezus Christus, Die naar Zijn grote barmhartigheid ons heeft wedergeboren tot een levende hcop door de opstanding van Jezus Christus uit de doden.

Waarop richt zich de hoop?

De hoop strekt zich uit naar toekomstige goederen. Het geloof omhelst de belofte en bezit in de belofte de toekomstige goederen alsof ze nu tegenwoordig zijn, maar de hoop ziet de beloofde zaken' in de toekomst liggen en verwacht ze met lijdzaamheid. De christelijke hoop ziet hetgeen de Heere beloofde niet als onzeker, nee, maar als zeker komende. Zo zegt Paulus: Wij zijn in hope zalig; want hetgeen iemand ziet, waarom zal hij het. nog hopen? Door de hcop strekt het hart zich uit naar hetgeen de Heere heeft toegezegd, doch nu nog op vervulling wacht.

De vastheid van cle hoop ligt in God, de Onveranderlijke, de God van cle waarheid, die hetgeen Hij gezegd heeft ook zeker doen zal. De vastheid

van de hoop ligt in Christus, het Hoofd en de Middelaar van het verbond.

Christus is door de hemelen doorgegaan en is het binnenste heiligdom ingegaan. Hij is het onderpand dat de ganse gemeente, die Hij van de Vader ontvangen heeft, ook straks bij Hem zal zijn in heerlijkheid.

De apostel spreekt zeer schoon daar van in Hebreen 6 : 19, waar hij de hoop noemt het anker van de ziel. En dat anker, de hoop dus op de toekomstige volkomen verlossing, wordt gelegd niet in iets wat van de mens zou zijn, maar in het binnenste van het voorhangsel, dat is de hemel, waar de Voorloper Christus is ingegaan. Hij is het voorwerp van de hoop in de meest enge zin. Paulus spreekt dan ook van Christus als de hoop van de heerlijkheid (Kol. 1 : 27) of van Jezus Christus, Die onze hoop is (1 Tim. 1 : 1). Hij is de getrouwe Zaligmaker. En in Zijn trouw en overwinning mag de hoop rusten.

Het geloof is werkzaam met het Woord, zo ook de hoop. Het Woord openbaart de Middelaar en in Hem een belovend God. Het geloof omhelst de belofte en de hoop ziet uit naar de vervulling van de belofte. De hoop klemt zich aan het Woord vast. Ik denk daarbij aan Psalm 130 : 3: k hoop in al mijn klachten op Zijn onfeilbaar Woord. Of ook denken we aan Psalm 119 : 19: evestig toch aan Uwen knecht de zegen, waartoe Uw Woord hem blijde hope gaf.

Toekomstige goederen.

Zo strekt de hoop zich uit naar de toekomst. En natuurlijk kunnen de beloofde zaken tijdelijke of geestelijke zegeningen behelzen. Toch strekt de hoop zich verder uit dan dat. De hoop zal, als het wel is, zich uitstrekken naar de toekomstige heerlijkheid, om verlost van zichzelf en alle vijanden God eeuwig groot te maken. Dat is de hoop van Gods keurlingen. Zij — maar dan ook zij alleen — hebben toekomst. De wereld zonder God heeft geen toekomst, dan alleen een ontzettende, rampzalige toekomst.

Ook de mens in de kerk, die zonder God leeft, kan deze hoop niet beoefenen. Maar die in Christus Jezus zijn hebben toekomst, en naar die toekomst strekt de hoop zich uit. En die hoop doet leven.

Blijdschap van de hoop.

De christelijke hoop, verwakkerd door Woord en Geest, schenkt waarachtige blijdschap. De apostel wekt de gemeente van Rome op: Verblijdt u in de hoop. In de wereld heeft de levende kerk verdrukkingen. Menig kruis drukt hen. Te midden daar van kan de moed inzinken en het geloof verflauwen.

Wanneer echter het geloof wordt opgericht, mag de ziel haar hoop op God stellen. David zingt in psalm 43 van de God der blijdschap zijner verheuging. De hoop mag zien dat de verdrukkingniet altijd zal duren. Blijdschap is er in de ziel wanneer de eeuwige heuvelen mogen worden waargenomen. Een blijdschap die heel de wereld met al haar pleizier niet kent en ook niet bieden zal. Die wereld, waarin God wordt weggeredeneerd, is een nameloos troosteloze, ellendige wereld zonder toekomst. Straks komt toch de dood en neemt alles weg waarop de mens hoopte en schenkt een eeuwig wee waarvoor hij ten diepste vreesde. Dan is zo geheel anders hetgeen Paulus schrijft in Rom. 15 : 13: e God nu der hoop vervulle u met alle blijdschap en vrede in het geloven, opdat gij overvloedig moogt zijn in de hoop, door de kracht van de Heilige Geest.

Troost en sterkte van de hoop.

In de blijdschap die de hoop schenkt, ligt zulk een krachtige vertroosting temidden van alle tegenspoed en kruis. Die hoop geeft sterkte. Elk mens zal tegenspoed en kruis kennen, maar wat biedt de wereld zonder God voor troost en sterkte onder die tegenspoeden?

Paulus een man met ontzaggelijk veel verdrukkingen schrijft: Ik houd het daarvoor dat het lijden van deze tegenwoordige wereld niet is te waarderen tegen de heerlijkheid die aan ons zal geopenbaard worden. In een weegschaal gewogen zal het gans uitnemend gewicht der eeuwige heerlijkheid het gewicht van de verdrukkingen hier geheel overtreffen. Het „hoop op God" is de sterkte van de strijdende kerk op aarde.

Want de kerk heeft een strijd. Nooit zullen de hoofdvijanden aflaten de levende kerk te bestoken. Zo ik niet had geloofd, dat in dit leven mijn ziel Gods gunst en hulp genieten zou, mijn God, waar was mijn hoop, mijn moed gebleven? Ik was vergaan in al mijn smart en rouw. De hoop mag in de strijd wel boven de strijd uitzien op de zekerheid van de overwinning.

Niet vcor niets staat er in 1 Thess. 5 : 8, dat de hoop de helm der zaligheid is. De hoop strekt zich uit naar de levende God en' doet de zekerheid van de overwinning gloren. Dat doet boven de vijanden uitzien. Het was geen overmoed toen Luther zong:

Delf vrouw en kindren 't graf Neem goed en bloed ons af Het brengt u geen gewin Wij gaan ten hemel in En erven koninkrijken.

Geloof en hoop zijn de gezellen die kracht en sterkte vinden in Christus alleen.

Die hoop verheerlijkt Gcd. De hoop geeft aan God al de eer. Want het is de hoop die rust in de trouw en cle waarheid van God, die ook de Onveranderlijke is. Niet op iets van de mens, maar alleen in de vrije gunst, die eeuwig God bewoog, rust de hoop van de bruidsgemeente van Christus. En dat. doet leven.

De enige hoop.

De wereld meent op weg te zijn naar een samenleving waarin vcor ieder mens een heilsstaat is weggelegd. Daarvoor moeten alle inzenttingen des Heeren wijken. Als alle taboes weg zijn uit de maatschappij dan pas zal het goed gaan. Maar het is een hoop der spinnekoppen. Want waar God wordt uitgeschakeld daar blijft geen hoop over. Een hopeloze wereld omdat het een godloze wereld is.

Alle idealen zullen wegsmelten als sneeuw voor de zon. Maar de levende kerk leeft niet bij idealen, maar bij het eeuwigblijvende Woord van de God d.er hoop. Zij zullen nooit beschaamd worden die het van de Heere verwachten. Met onszelf komen we altijd beschaamd uit. Maar met God niet. Armen richt. Hij op uit het slijk, zodat zij wel zingen mogen:

O, mijn ziel wat buigt g' u neder? Waartoe zijt g' in mij ontrust? Voed het oud vertrouwen weder; Zoek in 's Hocgsten lof uw lust; Menigwerf heeft Hij uw druk Doen veranderen in geluk; Hoop op God, sla 't oog naar boven; Ik zal God, mijn Gocl nog loven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen