IN EEN WERELD ZONDER GOD

Zonder God in de wereld.

Wat een ontzettend woord is dat: zonder God in de wereld. Daar ligt een eenzaamheid, een grote verlatenheid in. Toen wij iets voor jullie, jongens en meisjes, moesten schrijven over het onderwerp „wereld zonder God", kwam onmiddellijk dat woord in onze gedachten: zonder God in de wereld. Wie heeft die woorden ook weer gesproken? Degenen onder jullie, die enige bijbelkennis hebben, zullen zeggen: de aposte 1 . Paulus.

Daarom gedenkt!

Inderdaad, Paulus schrijft die woorden, verlicht en geleid door God de Heilige Geest, aan de gemeente van Efeze. Hij gaat Gods kinderen in Efeze herinnoren aan de tijd, dat zij nog onbekeerd waren. Het is goed, dat Gods volk vaak aan die tijd terugdenkt. Dat bewaart voor hoogmoed. „Daarom gedenkt", zo schrijft hij in Efeze 2 : 11 en 12, „dat gij in die tijd waart zonder Christus, vervreemd van het burgerschap Israëls, en vreemdelingen van de verbonden der belofte, geen hoop hebbende, en zonder God in de wereid."

Met enkele sobere woorden tekent Gods Woord ons hier de staat van een onbekeerd mens. Hij is zonder Christus. Hij heeft geen hoop. Hij is zonder God in de wereld. Zo, jonge vrienden, leven wij van nature. Zo leven verreweg de meeste mensen. En dat is Gods schuld niet! Geef toch nooit de Heere de schuld van de ellende in deze wereld, zoals zovelen doen, of van je onbekeerde hart. Wij zijn van 't heilspoor afgegaan! Wij hebben met God gebroken, hoofd voor hoofd, jullie en ik. En daarom zijn wij van nature zonder God in de wereld.

Samen op reis.

Is het je nooit overkomen, dat je in een grote stad liep, door drukke straten en winkels, en plotseling de „massa" zag? Duizenden en nog eens duizenden, die langs elkaar heen gaan zonder groeten of herkennen. Somber, lachend, pratend, vloekend, zwijgend. Wat kan een mens zich onder die duizenden soms verschrikkelijk eenzaam voelen. Maar dat is het ergste niet. Soms staan we stil, en schrikken bij de gedachte, dat al die mensen zonder God in de vverekl zijn. Of . . . ja, of er moet een wonder in hun leven gebeurd zijn. Een wonder, door de Heere gewerkt. Wedergeboorte! Maar als dat niet gebeurd is, zijn ze zonder hoop. Arme wereld! Arme wereld? Nou, zegt misschien één van jullie bij zichzelf, ik vind die wereld zo arm nog niet. Ik zou het niet graag tegen vader of moeder zeggen, maar ik zou op zondagavond veel liever met nrn vriend naar de TV kijken dan dat ik in de kerk zit. En waarom mag je nou nooit eens lachen om een film? Dat doet de wereld tenminste. Die mensen hebben meer plezier dan wij. Bij mij thuis is het altijd: dit mag niet en dat doen we niet en daar kunnen wij niet aan meedoen. Waarom zou de wereld arm zijn?

Luister eens, jongen, meisje. Heb je de wereld wel eens feest zien vieren? Heb je de wereld wel eens zien lachen? Dan moet je eens goed naar hun ogen kijken. De kaars van het lichaam is het oog, zegt de Heere Jezus. Heb je dan nog nooit de ontzettende leegte gezien in de ogen van de wereld? Alle vreugde van de wereld is hol. Zij huurt en bejubelt beroepsgrappenmakers, die de mensen vermaken omdat er toch zoveel ellende is op de wereld. Maar als het lachen voorbij is, blijft de ellende over.

Heus, als God je bekeert en je kruipt in een hoek om je ziel voor de Heere uit te storten, dan zou je met al je ongeluk en tranen gelukkiger zijn dan de wereld met haar „vreugde". En als er dan vragen in het hart komen: waarom mag dit niet en waarom dat niet? - vraag je dan bij al die dingen eens af: zou ik er God mee kunnen ontmoeten? Kan ik sterven als ik zit te lachen om een film of loop te draven op een sportveld? Geef er voor jezelf maar een antwoord op. We zijn samen op reis. En wie nu iets mag zien van de kortheid van het leven, van de ernst

van de eeuwigheid en van de noodzaak om tot God te worden bekeerd in waarheid en in oprechtheid, die is op de wereld en haar goden zo jaloers niet meer. Die zou - staande in het gewoel van een drukke stad - het de mensen wel willen toeroepen: Wij reizen naaide eeuwigheid! Zonder God in de wereld! Beken toch, wat tot uw vrede dient!

Een krom en verdraaid geslacht.

Zo duidt Gods Woord in Filippenzen 2 : 15 de wereld aan, waarin wij samen leven. In die wereld zijn jullie geplaatst, en met het ouder worden dringt het meer en meer tot ons door wat dat zeggen wil. Een wereld zonder God, die met een goeddoend God gebroken heeft. Wij bemerken het op de scholen. Op vele zogenaamd christelijke scholen heerst een verderfelijke sfeer; er wordt soms grover met de Heere en Zijn dienst gespot dan op de „openbare" scholen. Doe er niet aan mee; je hebt een kostelijke ziel te verliezen. Kies je vrienden met zorg. Ding niet naar de gunst van de vlotste of populairste van de klas. Denk vóór alle dingen: ou hij zijn knieën ook buigen? Je kunt niet de Heere dienen en de duivel te vriend houden.

Een wereld zonder God; je zult het bemerken in de militaire dienst, in de verpleging, in je werkkring die je kiest. Je zult gaan ervaren, dat overal begrip voor is, behalve voor God en Zijn Woord. Wie naar Gods Woord begeert te leven, zal niet licht populair worden. Toch dwingt een leven, waarin de vreze des Heeren openbaar komt, dikwijls een zekere achting af. Maar dan moet het wel echt zijn! Voor nagemaakte vroomheid of uitwendige godsdienst heeft niemand achting.

En daarmee komen we tot het hart van de zaak: wij moeten bekeerd worden. Waarachtig bekeerd. Zolang dat wonder in ons leven nog niet gebeurd is, zijn wij zélf zonder God in de wereld. Sommigen zijn met groot mededogen over de wereld vervuld. Zij gaan uit, spreken, evangeliseren, bekeren, blaken van enthousiasme. Maar zij hebben nog nooit gezien dat ze onbekeerd zijn. Als God het niet verhoedt zullen zij met de wereld verloren gaan.

Anderen verfoeien de wereld hartgrondig. roepen ach en wee over de gruwelen van deze tijd, staan op de bres voor de oude waarheid. Maar ze hebben de wereld nog nooit in hun eigen hart gevonden en nog nooit eens hartelijk voor de Heere geklaagd over hun boze hart. Als God het niet veidioedt, zullen zij mét de wereld die zij verfoeid hebben, verloren gaan.

Jongens en meisjes! Mochten wij dit in jullie hart griffen, dat je zonder God in de wereld bent. Laat je niet misleiden. Vraag de Heere of Hij je wil leren wie je geworden bent. Vraag Hem of Hij ie wil leren Wie Hij is. Smeek of je jezelf onbesmet bewaren mag van de wereld. De Heere leeft. Heb toch geen kleine gedachten van Hem! Hij is zo goed. Als Hij een jongen of meisje trekt met de koorden der liefde, dan behoeven wij niet meer te zeggen: doe dit niet meer, ga daar niet heen. Want dan is de glans van de wereld af. Dan gaan we vragen:

Doe mij op 't pad van Uw geboden treén Schraag op dat spoor mijn wankelende

gangen

Daar trekt zich al mijn lust en liefde heen!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen