ENKELE INDRUKKEN UIT INDIA

Een der grootste landen ter wereld is India. Het heeft een oppervlakte van ongeveer 90 maal ons land. Het aantal inwoners is 500 miljoen zielen. Het is verdeeld in 20 staten. Er zijn 20 erkende talen en er worden nog vele dialecten gesproken. De Indiërs zeggen graag dat zij het grootste democratisch geregeerde land ter wereld zijn. Dit even ter inleiding van dit artikel over India. Een geweldig groot land, met oen heel oude beschaving en met geweldig grote hedendaagse problemen.

Het is dan ook onmogelijk cm in een kort bestek een volledig beeld van India te geven. Het zal dan ook bij enkele indrukken blijven. Schrijver dezes heeft enkele maanden vertoefd in de deelstaat Andhra Pradesh, in het midden van India, met als hoofdstad Hyderabad. Even nog enkele cijfers. Oppervlakte ongeveer 8 maal Nederland en 38 miljoen inwoners. Het is een der staten die de laatste jaren te weinig regen gehad heeft, al is het hier geen hongersnood. Een gedeelte van dit gebied werd tot 1957 geregeerd door een Mohammedaanse vorst, een z.g. Nizam, die zich niet erg heeft ingespannen om het land tot ontwikkeling te brengen. Men is bezig bevloeiingswerken uit te voeren, zodat er zelfs op vele plaatsen twee keer per jaar kan worden geoogst.

Godsdiensten

De voornaamste godsdienst in India is het Hindoeïsme. Het wordt door ongeveer 70 % van de bevolking nagevolgd. Dan zijn er nog ongeveer 25 °/o Mohammedanen. Tenslotte nog 3 % christenen. Bij de laatste groep moet men rekenen de Rooms-katholieken, diverse groepen Protestanten en de Thomas-christenen. De laatste groep is de oudste, ze zou volgens de overlevering nog door de apostel Thomas zijn gesticht. Het protestantisme is begonnen in 1794 met de komst van William Carey. In 1947 zijn er een groot aantal kerken verenigd in de Kerk van Zuid-India. Deze kerk is aangesloten bij de Wereldraad van Kerken. De laatste jaren is er vrij veel kritiek geweest op de oecumenische koers van deze kerken. Een van hun mede-oprichters, ds. J. Wesley heeft om deze reden de Kerk van Zuid-India verlaten. Hij heeft in Nederland bekendheid gekregen door de aktie van het Reformatorisch Dagblad voor het kindertehuis in Wadiaram, een dorp in de omgeving van Hyderabad. Ook de sektie benedenzestienjarigen van de Jeugdbond Ger. Gemeenten heeft vorig jaar een geweldige aktie gevoerd t.b.v. dat Wadiaram-weeshuis: ƒ 23.000, —. Enige tijd geleden zei ds. Wesley er dit van:

„Ik heb een droom die ik lange tijd gekoesterd heb. Ik wil die droom aan u vertellen. Er is hier een bezitting in het dorp, die in vervallen toestand verkeert. Ik zou graag die bezitting kopen. We hebben die plaats bekeken. Ze is van een vroegere Amerikaanse zending geweest, maar nu woont er niemand meer en de gebouwen worden volkomen verwaarloosd. Dit is een anti-propaganda tegen het christendom. De mensen die dat weten zeggen: „Zie je wel, het christendom is een stervende aangelegenheid geworden. De vroegere kracht is voorbij." (H. J. H.)

De aankoop van die bezittingen zal 45.000 rupies vergen. Ik wilde daar een weeshuis op bouwen, want er zijn minstens een vijf-a zesduizend kinderen in deze streek, waar niemand naar omkijkt en die geen gelegenheid hebben om naar school te gaan en ook nooit over godsdienst horen spreken. De bouw van dat weeshuis zou ongeveer 55.000 rupies kosten.

Dan is-er op dat terrein nog een gebouw in vervallen toestand. Daar zou de huisbewaarder en de toezichthoudster op de kinderen in kunnen wonen. Dat huis weer bewoonbaar maken, zou ongeveer 30.000 rupies kosten. Vervolgens zouden er nog 50.000 rupies nodig zijn om dit huis, waar we nu zitten te praten, uit te breiden met nog meer kamers en ook om de nodige sanitaire voorzieningen aan te brengen. We komen dan op een totaal van ongeveer 180.000 rupies, dat betekent ƒ 90 000, —.

De Jeugdbond van de Geref. Gemeenten heeft z'n steentje wel bijgedragen. Na aankoop van een boerderij, waarvan 4'5 deel van de grond in kuituur gebracht is ter onderhouding van de weeskinderen die we gaan opvangen, zijn we nu zover dat we zo langzamerhand met de bouw kunnen beginnen, alhoewel hier en daar veel tegenstand wordt ondervonden o.a. door het feit clat we heel lange tijd geen cement konden krijgen. Maar er komt zicht in en met Gods hulp hopen we het projekt op korte termijn te kunnen aanvangen.”

Levensgeschiedenis

Om enige indruk te krijgen van het leven in India, is het goed het leven van ds. Wesley even te volgen. Zijn grootvader was een hoofd van een dorp in de omgeving van Hyderabad. Hij was de burgerlijke, maar ook de geestelijke leider van het dorp. Een van zijn zonen kreeg op zekere dag cholera. Gedurende de ziekte van de jongen kreeg hij vaak bezoek van een Engelse verpleegster. De jongen stierf, maar de vader was diep onder de indruk gekomen van het gedrag van deze verpleegster. Om kort te gaan, zij mocht het middel zijn tot bekering van de grootvader. Dit kostte hem echter zijn functie. Hij stak echter zijn geloof niet onder stoelen of banken, maar sprak met velen erover. Zijn zoon mocht studeren voor predikant, dat was de vader van de huidige ds. Wesley. Het ziet er naar uit dat deze lijn van predikanten in dit geslacht zal worden voortgezet. De zoon van ds. Wesley studeert in Canada voor predikant. Ds. Wesley is genoemd naar de beroemde Engelse prediker van omstreeks 1700, John Wesley. Toen zijn moeder in verwachting was van hem had ze de levensgeschiedenis van deze prediker gelezen. Ze was hiervan zo onder de indruk gekomen clat ze haar zoon deze naam gaf.

Be gemeenten

De huidige ds. Wesley werkt nog steeds in deze dorpen. De mensen zijn er arm. Sommige gemeenten zijn slechts per jeep te bereiken. Overigens, een enkele maal wordt ook nog wel gebruikt gemaakt van een ossenkar. Het is voor een Hollander een belevenis apart zulk een gemeente te bezoeken. Aan het begin van het dorp worden de gasten opgewacht met muziek en gezang. Na een wandeling door het dorp komen we aan de plaats waar de gemeente samenkomt. Hier geen imposant gebouw, maar een stellage van stokken waarop wat bladriet is aangebracht. Het geeft echter een goede bescherming tegen de zon. Het is er wat modderig door de regen van de afgelopen nacht. Er zijn voor de gasten enkele stoelen geplaatst. De gasten worden naar de wijze van het land met eigengemaakte bloemenslingers omhangen.

Een der grootste problemen bij de verkondiging is het feit dat lezen en schrijven nog lang geen gemeengoed is in de dorpen van India. Op de zondagsschool moet vaak neg onderwijs worden gegeven in het lezen. En dat niet alleen voor kinderen. In bovengenoemde kerkdienst las een ouderling een hoofdstuk voor uit de profeet Ezechiël. De man was anderhalf jaar geleden nog analfabeet. Deze prestatie is nog groter als men bedenkt dat deze mensen lange dagen op het land moeten werken. Voor tien uur 's avonds komt men gewoonlijk niet aan studeren toe.

Het zingen wordt begeleid door handgeklap. Ook al heeft men beschikking over een muziekinstrument, dan doet men dit graag. Bij het collecteren wordt niet alleen geld gegeven, maar ook rijst. Dit kan men weer gebruiken om anderen te helpen.

Het is moeilijk u iets te vertellen van de preek. Men verwacht van de voorganger dat hij minstens anderhalf uur preekt. Dit gebeurt echter in de plaatselijke taal, het Telegu. Wij kunnen in Europa terugzien op een heel oude traditie. Wij hebben de Bijbel reeds jaren lang in onze taal. Wij hebben onze psalmen. Dit alles is daar in opbouw. Dit vraagt veel werk. En dit moet gebeuren door de inheemse predikanten. India laat slechts sporadisch zendelingen toe.

Denk niet dat het eenvoudig is om in India christen te zijn. De familieband is er nog veel sterker dan bij ons. Als men christen wordt, houdt dat vaak in dat men uit de familie gestoten wordt. Het is dan heel moeilijk om aan de kost te komen. Het woord van Christus: Wie vader of moeder lief heeft boven Mij enz. moet hier vaak letterlijk in de practijk worden gebracht.

Het kastenstelsel

Vroeger had men vele kasten, standen zouden wij zeggen. Dit waren besloten gemeenschappen. Men had geen gemeenschap met mensen uit andere kasten. Ook huwelijken werden alleen binnen de eigen kasten gesloten. Deze kasten zijn volgens de wet afgeschaft, maar in de practijk is het nog niet zo ver. Bovendien behoorden christenen tot geen enkele kaste, zij waren de paria's, het uitschot. Ds. Wesley houdt vaak conferenties van meerdere dagen met Hindoes op zijn boerderij in Wadiaram. Hij heeft hier een kok die uit een heel hoge kaste komt. Anders zou hij weinig gasten krijgen. Men eet niet iets wat bereid is door iemand van een lagere kaste dan men zelf is. Ook bij samenkomsten, meestal in de open lucht, ziet men de hogere kasten apart samengroepen. Dit geldt uiteraard alleen voor de belangstellenden. In de gemeenten worden deze verschillen niet gehandhaafd.

Wijze van verkondiging van het Woord

De tijd van de blanke overheersing is voorbij. Dit heeft ook zijn konsekwenties voor de methode van verbreiding van het Evangelie. Vroeger werd men wel christen om gemakkelijker aan vcedsel te kunnen komen. Nu is er niet meer zo iets. Men moet tegen de (Hindoe) meerderheid oproeien. Veel wordt er 's avonds na het werken gesproken. In het donker wordt er dan nog wel eens een steen naar het hoofd van de prediker gegooid. Of de mensen worden met stokken uit elkaar gejaagd.

Een andere, reeds genoemde methode is bepaalde groepen uit te nodigen voor een conferentie. De moeilijkheid van deze wijze is, hoe aan het benodigde vcedsel te komen. De rijst is in sommige perioden schaars. Vorige maand werden er in deze omgeving nog meer dan honderd mensen gedoopt, waarbij de Nederlandse dj. Hegger aanwezig was.

Het zal duidelijk zijn dat men hier in een heel andere toestand leeft en werkt dan wij hier hebben. Het is een kleine minderheid die vanuit de achtergrond van het Engelse Methcdisme hier de Bijbelse Boodschap tracht uit te dragen.

Onderscheid

Wat onderscheidt nu een christen van een hindoe? Het is misschien geen haarzuivere onderscheiding, maar toch wel één die de situatie goed weergeeft. Het is het woord van een jonge Indiër, die christen was geworden. Nu dien ik geen afgoden meer, maar ik aanbid alleen de ware God. Dat komt in het leven uit. De corruptie in India is erg groot. Verder is er de schrijnende armoede, de honger, de geringe ontwikkeling. Dit zijn allemaal dingen die vragen cm werkers. Maar de grootste nood is dot men deeigen nood niet ziet. Dat men geen brood voor het hart heeft. Dat men het Brood des Levens mist.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen