BOEKBESPREKING

Vergeef mij, Natasja, door Sergei Kcurdakov, uitg. T. Wever te Franeker, 238 blz. ƒ 15, —.

Het verhaal van een jonge Rus, die zijn leven beschrijft van z'n 4e tot z'n 22e jaar. Op 23-jarige leeftijd overleed hij, „onder verdachte omstandigheden" moord, een ongeluk, of zelfmoord?

Het verhaal is als volgt: Doordat zijn vader tijdens een van Stalin's zuiveringsakties werd doodgeschoten en zijn moeder spoedig daarna van verdriet stierf, groeide Sergei op in een kindertehuis.

Daar gebeurde nogal wat tussen de jongens en de „opvoeders". Al spoedig blijkt hij leidersgaven te hebben en dat verbetert z'n positie in het kindertehuis. Op 18-jarige leeftijd gaat hij naar de Marine. De opleidingsschool duurt 2Va jaar en in deze periode wordt hij door de politie aangesteld als kommandant van een stelletje knapen, die de politie moeten helpen de orde te handhaven. De gelovigen worden zo dikwijls afgeschilderd als mensen, die de maatschappij naar de ondergang helpen dat de jongens het geloven. Diverse malen wordt hij er op uitgestuurd om deze mensen gevangen te nemen. Door de houding van o.a. het Christen meisje Natasja komt er een ommekeer in zijn denken en besluit hij uit Rusland te vluchten. Hij vraagt overplaatsing aan en tijdens een vliegende storm springt hij voor de Canadese kust overboord.

Totaal uitgeput komt hij aan land. Na enige tijd komt hij daar in aanraking met de internationale hulporganisatie „Underground Evangelism" en korte tijd later sterft hij. Nu enkele opmerkingen: Het is een té sterk verhaal. Men ontkomt niet aan de indruk, dat er van alles bij is gedaan cm de lezers te ontroeren en ze milddadig te stemmen voor de „U.E." Zelfs het gironummer ontbreekt niet op de laatste bladzijde. Niet Sergei Kourdakov is de schrijver maar een zekere Dale Smith, de man die in Europa de zaak van „U.E." cp poten moet zetten, lees ik in het R.D. Ook in Nederland is „U.E." vertegenwoordigd door de stichting „Vervolgd Christendom". Zowel in het R.D. als in de „Waarheidsvriend" hebben artikelen gestaan over deze organisatie. Wij konden daarin lezen, dat het geheel toch niet zo bonafide is als men doet voorkomen. Ten slotte: Als je geinteresseerd bent in de situatie van de Kerk in Oost Europa, en je wilt er een boek over kopen, lees clan vooral regelmatig de artikelen, die in het R.D. en in andere bladen van onze richting verschijnen. Dan wordt je kritischer zowel in het kópen van een boek als in het lézen ervan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen