ZIJ ZAGEN EEN STER

De astrologie gelooft, dat er verband bestaat tussen de stand der sterren en het lot der mensen. In de Bijbel lezen we ook over mensen, die een ster zagen en daar waarde aan hechtten. Deze mensen waren de wijzen uit het Oosten. Het Oosten is een gebied ten Oosten van Palestina, waarschijnlijk is hier Babylonië bedoeld.

Deze wijzen waren astrologen of sterrenwichelaars. De oosterce sterrenwichelaars meenden, dat alles wat op aarde gebeurde een afspiegeling was van wat in de sterrenwereld zich afspeelde. Het was daarom erg belangrijk om de loop der sterren goed te bestuderen. Alle oosterse koningen hadden sterrenwichelaars aan hun hof. In de tijd van Daniël lezen we ook over zulke mensen. Ze worden ook daar wijzen genoemd. Eens stond Daniël aan het hoofd van alle wijzen in Babel. Dan. 2 : 48, 5 : 11.

Zelfs ten tijde van de Reformatie hechtte men nog waarde aan de sterrenwichelarij. Melanchton doceerde zelf astrologie aan de universiteit te Wittenberg. Hij verdedigde haar met een beroep op de Schrift. Toen men meer inzicht kreeg in de verschijnselen aan de sterrenhemel is het bijgeloof geleidelijk verdwenen. Het is merkwaardig, dat het oude bijgeloof juist in onze tijd weer opnieuw de kop opsteekt, {zie vorig art.)

De ster.

Op een keer is er iets bijzonders te zien geweest aan de sterrenhemel. De wijzen zagen waarschijnlijk een zeer heldere ster. Sommigen denken' dat de planeten Jupiter en Saturnus in een lijn stonden. Zo leken zij samen een heel heldere ster.

Uit de ongewijde geschiedenis blijkt, dat dit ongeveer rond de tijd van Christus' geboorte het geval is geweest. Deze ster is twee perioden zichtbaar geweest. De eerste keer eind mei en de tweede keer midden oktober.

Men vermoedt dat de reis van de wijzen dan tussen deze tijd ligt. In oktober zouden ze die ster weer hebben kunnen zien, toen ze van Jeruzalem naar Bethlehem reisden. Anderen denken weer dat er iets bijzonders met de planeet Mars aan de hand geweest is, want volgens de sterrenwichelaars had de planeet Mars betrekking op het land Palestina. Wat het precies geweest is weten we niet. In ieder geval kwamen de wijzen tot de conclusie, dat er een groot koning in Palestina geboren moest zijn. Misschien kenden de wijzen de profetieën van Daniël, die immers eens aan het hoofd stond van alle wijzen in Babel. Misschien kenden ze door hem de profetie van Bileam: Er zal een ster voortgaan uit Jacob en daar zal een schepter uit Israël opkomen" Num. 24 : 17.

Een lange en moeilijke reis.

Maar achter dit alles moeten we Gods hand zien. Hij maakte van het astrologisch bijgeloof gebruik om de wijzen te brengen naar Jeruzalem. God, die het getal der sterren kent, Hij, die ze bij namen noemt, heeft ook deze bijzondere ster te voorschijn geroepen. God heeft het verlangen in hun hart gewerkt om die geboren Koning te leren kennen. De wijzen hadden er een lange moeilijke reis voor over om die Koning te gaan aanbidden. Hoe lang ze over die reis gedaan hebben is niet bekend. Sommigen veronderstellen dat het een week of vijf is geweest, anderen spreken wel over vijf maanden. Eén ding is zeker, ze hadden er veel voor over om die geboren Koning te gaan aanbidden.

In Jeruzalem.

In Jeruzalem werden de wijzen teleurgesteld. De mensen wisten niets van een geboren koning af. Ze werden naar het paleis van Herodes gestuurd; daar zou misschien een prinsje zijn. Heel Jeruzalem werd ontroerd over de vraag van de wijzen. Niemand kwam op het idee met hen mee te zoeken naar die koning.

Herodes begreep direkt, dat het hier ging om de geboorte van de Messias, die de Joden al zo lang verwachtten als hun Koning.

Hij liet met spoed het Sanhedrin bijeen roepen. Zijn vraag was: Wat is de geboorteplaats van de Christus? " Let wel, de naam Christus hadden de wijzen niet gebruikt. Hieruit zien we dat Heredes zeker geloofde in de geboorte van de Messias. Uit het woord (Micha 5 : 1) kreeg Herodes direkt antwoord. Door de ster waren de wijzen naar Jeruzalem gekomen. Door de Bijbel werd hen de weg gewezen naar de Heiland, naar het plaatsje Bethlehem. Zo is het ook nu nog. Niemand komt tot de Heere Jezus dan door het Woord. Kennis van de weg der zaligheid krijgen wij alleen door Gods Woord.

Toen de wijzen de weg wisten, zijn ze die weg ook gegaan. De schriftgeleerden wisten de weg ook, maar zij gingen niet mee. Ze waren dode wegwijzers naar de Heere Jezus geweest. God liet de wijzen weer opnieuw de ster zien. Het was voor hen een bevestiging, dat ze op de goede weg waren. Boven het huis bleef de ster staan. Zij vonden het kindje en Maria, zijn moeder. Toen knielden ze neer en aanbaden. Vorstelijke geschenken hadden ze meegebracht, goud wierook en mirre. Deze drie geschenken zijn de oorzaak, dat men later over drie wijzen spreekt. (Sinds — 200 na Christus).

In de zesde eeuw worden ook hun namen genoemd, Caspar, Melchior en Balthasar. Sinds die tijd heten het geen wijzen meer, maar koningen. Nog later krijgt de R.K. kerk er een feestdag bij. Op 6 januari viert zij Driekoningen.

Voor ons zijn de wijzen naamloos en hun aantal onbekend. God echter kent ze bij naam. Hij sprak tot hen door een ster. Tot ons hoeft God niet te spreken door middel van een ster. Wij hebben het Woord „en gij doet wel als gij daarop acht hebt, als op een licht schijnende in een duistere plaats....”

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen