MOGELIJKHEID EN MACHTELOOSHEID

De mensheid heeft sinds Adams val een hoge dunk van zichzelf gekregen. In de staat der rechtheid voegde de mens zich gewillig naar Gods wijs bestel en was in alles zijn Schepper onderworpen. In zijn gevallen staat wil hij echter God evenaren en zo mogelijk overtreffen.

Wij verwijzen in dit verband slechts naar de geschiedenis van koning Nebukadnezar, die zichzelf de scheppin g van het trotse Babel toeschreef. Hij werd echter de dieren des velds gelijk gemaakt en moest uiteindelijk erkennen, dat God machtig is te vernederen, degenen die in hoogmoed wandelen.

En wat de mens afzonderlijk geldt, dat geldt ook voor de mensheid in zijn totaliteit. Al spoedig na de zondeval kwam dit openbaar. We herinneren slechts aan de torenbouw van Babel. Tot haar schande moest de mensheid het ondervinden, dat haar mogelijkheden beperkt zijn geworden. De spraakverwarring maakte aan alle hemelbestormende illusies een einde!

De mens is in de grond van zijn bestaan een hemelbestormer geworden, maar dan in een verkeerde zin. Zijn mogelijkheden zijn begrensd, maar zij schijnen in deze tijd tot steeds groter hoogte op te klimmen. Wie had het voor mogelijk gehouden, dat de mens op de maan zou landen en weer heelhuids naar de aarde terug keren? Een vroegere generatie was van de ónmogelijkheid hiervan overtuigd.

Wie had het voor mogelijk geacht, dat het over de gehele wereld verstrooide Jodendom uit de diaspora zou terugkeren naar het land der vaderen? Zelfs de geleerde en godvrezende Voetius waarschuwde tegen het stellen van een terugkeer der Jcden naar hun land. Het onmogelijke aan 's mensen zijde is mogelijk geworden. De mens, zelfs de begenadigde mens, kan zich vergissen, maar de Heere gaat Zijn gang!

Het mensdom beschikt dus over een schier onuitputtelijk reservoir van mogelijkheden, dat echter op kritieke en soms fatale ogenblikken door een Chinese muur van

machteloosheid wordt begrensd! Want dat is de keerzijde van deze wereld van onbegrensde mogelijkheden: een steeds meer aan de dag tredende machteloosheid!

Machteloosheid om orde te scheppen in een dreigende ohaos. De huidige politieke constellatie ziet er, wat dat betreft, niet zo rooskleurig uit. We noemen in dit verband een enkel symptoom, waarbij door de kieren en' scheuren der mogelijkheden de machteloosheid ons weer toegrijnst: de verhouding van Israël tot de volkeren! Wat niemand voor mogelijk had gehouden: een — hernieuwde — machtsontplooiing van de Mohammedaanse, Arabische wereld, is werkelijkheid geworden. Vanuit een vrij primitieve nomadencultuur is deze wereld vanuit de woestijn opgeklommen tot een superieure, monetaire en zelfs militaire machtspositie! Israël wordt hierdoor echter in toenemende mate in zijn volksbestaan bedreigd en het gevaar van volkerenmoord op grote schaal is na Auschwitz weer niet denkbeeldig.

Maar hoe duidelijk wordt hier de machteloosheid van de Westerse, zich nog christelijk noemende wereld gedemonstreerd om een dreigend onheil af te wenden. Het zo perfekt beschaafde en geindustraliseerde Westen weet nauwelijks antwoord op deze samengestelde problematiek. Het dreigt zelfs — zoals wij onlangs bij zeker gezaghebbend schrijver lazen — in drieërlei opzicht door de Arabische machtsconcentratie te worden vernietigd: technisch door de voor haar bestaan onontbeerlijke energie in de vorm van olie te onthouden, economisch door haar vol te pompen met oliedollars, waardoor de Westerse staatshuishouding dreigt te worden ontwricht, en geestelijk door hem bij de ondergang van Israël in de positie van lijdelijk toeschouwer te manoeuvreren. De op de olie gebaseerde welvaart en macht domineert het rechtsgevoel en Israël dreigt het kind van de rekening te worden. Waar blijft de mens met zijn hemelbestormende idealen? Hij heeft slechts het tegendeel bereikt.

Vanzelfsprekend is hiermee deze materie niet uitgeput. Wij signaleren slechts bepaalde verschijnselen, die ons bij alle mogelijkheden de machteloosheid van de mensheid demonstreren. Verschijnselen die erop wijzen dat het verheven streven naar eenheid en gerechtigheid in het kader van een universele wereldvrede slechts op een utopie, een loze droom berust. Een utopie die door de oecumenische beweging kunstmatig wordt gevoed, maar die slechts via de Wereldraad van Kerken kan uitlopen op een valse eenheidskerk onder het oppergezag van de paus van Rome. De macht van het godonterende ongeloof in vereniging met een' machtsconcentratie van namaakgcdsdienst (pseudo-religiositeit) kan slechts resulteren in de totale heerschappij van de Antichrist!

In een tijd, waarin de mogelijkheden van de mensheid schier onbeperkt lijken, wordt de wereld wel op schrijnende wijze geconfronteerd met haar machteloosheid. Het heft dreigt de mens uit handen te glippen, hij heeft de zaak niet meer onder controle. Het is de Babylonische kcnsekwentie! Wat zal het einde zijn?

Een Babel van verwarring, dat in weerwil van zijn topprestaties gedoemd is onder te gaan vanwege zijn eigen machteloosheid. Hemelbestormdende aspiraties maken deel uit van het menselijk bestaan, van het menselijk hart sinds de oorlogsverklaring aan God in het paradijs. Het wordt echter een grandioze mislukking. Diep beklagenswaardig is de gevallen mens in zijn vermeend idealistisch streven naar vrede en gerechtigheid buiten God!

De mogelijkheid om hiertoe te geraken wordt ten enenmale afgesneden door 's mensen machteloosheid, welke door zijn onwil nog wordt verzwaard. Wat echter bij de mensen onmogelijk is, is mogelijk bij God. Maar dan in een weg, dat het recht zijn voldoening ontvangt en' Gods gramschap wordt gestild. Alleen in Sions schuldovernemende en betalende Borg kunnen de gerechtigheid en de vrede elkander weer kussen. En wie door waarachtige gelcofsvereniging deze Borg deelachtig wordt, zal delen in Zijn vrede en gerechtigheid krachtens het welbehagen des Vaders door de Heilige Geest. Sion zal door recht verlost worden en haar wederkerenden door gerechtigheid. Klanken, die in de praktijk steeds minder worden beluisterd of gehonoreerd, laat staan verstaan. Met wat minder, zo denkt men, kan het ook wel toe. Voorwerpelijke beschouwing van onderwerpelijke geloofszaken, waarbij het oor om te horen en het hart om op te merken, wordt gemist! Droevig teken des tijds!

De Geest des oordeels en der uitbranding mocht nog vaardig over ons worden opdat het goud van vrije genade, door het vuur beproefd, mocht worden aanschouwd. Dan zullen degenen, die dwalende van geest zijn, tot verstand komen en de murmureerde rs zullen de lering aannemen.

Opinie-peiler.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen